| Zsámbék | |||
|
|||
Ruiny kościoła w Zsámbku |
|||
| Państwo | |||
| Komitat | Pest | ||
| Powiat | Pilisvörösvár | ||
| Burmistrz | Csenger-Zalán Zsolt | ||
| Powierzchnia | 33,66 km² | ||
| Ludność (I 2010) • liczba ludności • gęstość |
5 400 160,28 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 23 | ||
| Kod pocztowy | 2072 | ||
| Na mapach: | |||
| Strona internetowa miasta | |||
Zsámbék (niem. Schambek) – miasto (5,4 tys. mieszkańców) na Węgrzech, w komitacie Pest, w powiecie Pilisvörösvár. Znane przede wszystkim z malowniczych ruin ponorbertańskiego romańskiego kościoła klasztornego górujących nad miastem.
Spis treści |
Zsámbék położony jest na zachód od Budapesztu, w odległości około 30 km od jego centrum, w pobliżu autostrady M1 łączącej Budapeszt z Győrem. Zsámbék leży na pogórzu Gerecse.
Okolice Zsámbék zamieszkiwane były od czasów paleolitu. Badania archeologiczne wykazują obecność na tym terenie między innymi Rzymian i Celtów.
Na początku XI w. istniał tu kościół. W 1186 Małgorzata francuska, żona króla Beli III przekazała miejscowość francuskiemu księciu o imieniu Aynard, który przybył wraz z nią na Węgry. W 1220 rozpoczął on budowę kościoła dla francuskich norbertanów. Niedokończony jeszcze kościół został zniszczony podczas inwazji Mongołów w 1241. Kościół został odbudowany przez króla Belę IV (budowę ukończono w 1258). Kościół otrzymał wezwanie św. Jana Chrzciciela.
Zsámbék położony na ważnym szlaku handlowym szybko się rozwijał. W 1467 Maciej Korwin nadał osadzie prawa miejskie. Przekazał także swojemu synowi Janowi zamek w mieście.
W 1541 Turcy zdobyli zamek i przez 145 lat okupowali miasto. W tym czasie wybudowali w Zsámbku turecką łaźnię, której ruiny istnieją w mieście do dziś. Mimo długotrwałej okupacji nie ucierpiał kościół klasztorny. W 1686 generał János Bottyán odzyskał Zsámbék spod panowania Turków. W późniejszych czasach właścicielami miasta i jego okolicy była rodzina Zichy. Przebudowali oni zamek, tworząc z niego rezydencję pałacową jako siedzibę rodu.
W 1763 Zsámbék nawiedziło trzęsienie ziemi. W jego wyniku zniszczeniu uległ romański kościół, który nigdy nie został odbudowany. Niemieccy osadnicy, którzy przybyli do miasta po okupacji tureckiej, wykorzystywali kamień z kościelnych murów do budowy domów i ogrodzeń. Współcześnie kościół stanowi ruinę, będącą główną atrakcją turystyczną miasta.