Zarządzanie prawami do informacji (ang. IRM — Information Rights Management, ERM — Enterprise Rights Management) — ogólna nazwa technologii informatycznych służących do ograniczania dostępu do dokumentów elektronicznych objętych różnymi formami utajnienia.
Szczególnym przypadkiem zarządzania prawami do informacji są systemy Digital Rights Management, stosowane do ochrony przed nieuprawnionym kopiowaniem filmów, muzyki czy e-booków. Główna różnica polega na tym, że systemy DRM przeznaczone są dla ochrony plików multimedialnych w zastosowaniach masowych, a systemy IRM do ochrony dokumentów elektronicznych w środowiskach korporacyjnych i instytucjonalnych[1].
Do ograniczenia dystrybucji informacji stanowiących tajemnicę stosuje się najczęściej następujące techniki:
Przykładami wyspecjalizowanych systemów IRM są Adobe LiveCycle Rights Management[2], Utimaco LAN Crypt[3] czy Microsoft Information Rights Management[4].
Głównym ograniczeniem systemów IRM jest możliwość skopiowania chronionej informacji w postaci nie objętej mechanizmami ochronnymi - na przykład wykonanie zdjęcia ekranu monitora podczas jej wyświetlania, zapisanie zrzutu ekranu w formie graficznej lub eksport z formatu posiadającego zabezpieczenia (np. PDF) do formatu niechronionego (np. plik tekstowy lub CSV).