World Open 2010

	World Open; 2009 ← 2010 → 2012
Liczba uczestników	32
Miejsce	Scottish Exhibition and Conference Centre, Glasgow
Zwycięzca	Neil Robertson
II miejsce	Ronnie O'Sullivan
Najwyższy break	135 Ronnie O'Sullivan w fazie zasadniczej; 147 Ronnie O'Sullivan w kwalifikacjach
Rozegrane mecze	31
Mecze do zera	Hendry - Davis (1R); Walden - McBain (1R); Gould - Couch (1R); Junhui - Campbell (2R); Maguire - McManus (2R); Gould - Lee (2R)

World Open 2010 był drugim turniejem rankingowym w sezonie snookerowym 2010/2011. Rozegrany został w dniach 18 - 26 września 2010 roku, a miejscem jego rozegrania była hala widowiskowa Scottish Exhibition and Conference Centre w Glasgow.

Obrońcą tytułu był Neil Robertson, który zdołał obronić tytuł pokonując w finale Ronnie O'Sullivana 5-1.

Podobnie jak w poprzednim roku, pary w kolejnych rundach nie były określone przez drabinkę tylko poprzez losowanie. Zmiana nastąpiła jednak w kwalifikacjach, w których brali udział wszyscy zawodnicy (także z czołowej 16 światowego rankingu), oraz w tym, że wszystkie mecze, zarówno kwalifikacyjne jak i te z fazy zasadniczej turnieju (oprócz finału), rozgrywane były do 3 zwycięskich frame'ów. Finał rozegrany został do 5 wygranych frame'ów.

W Polsce turniej transmitowała komercyjna stacja Eurosport.

[edytuj] Nagrody

Zwycięzca: £100 000
II miejsce: £40 000

Półfinalista: £20 000
Ćwierćfinalista: £12 500
Last 16: £7 500
Last 32: £5 000
Last 64: £2 500
Last 96: £1 500

Najwyższy break kwalifikacji: £500
Najwyższy break fazy zasadniczej turnieju: £4 000

Maksymalny break w kwalifikacjach: nie przewidziano
Maksymalny break w fazie zasadniczej turnieju: nie przewidziano

Łączna pula nagród: £502 500^[1]

[edytuj] Zawodnicy

W tegorocznej edycji turnieju World Open wszyscy zawodnicy brali udział w kwalifikacjach. Wyłoniły one 32 zawodników, którzy wzięli udział w fazie zasadniczej turnieju (w nawiasie podano miejsce zajmowane wówczas przez zawodnika w światowym rankingu snookerowym):

[edytuj] Sędziowie

[edytuj] Wydarzenia związane z turniejem

20 września w trakcie trzeciej rundy kwalifikacji Ronnie O'Sullivan wbił dziesiątego w swojej karierze breaka maksymalnego w meczu z Markiem Kingiem.^[3]
Martin Gould po raz pierwszy w karierze awansował do ćwierćfinału turnieju rankingowego.

[edytuj] Przebieg turnieju

Ta sekcja będzie uzupełniana w trakcie trwania turnieju

[edytuj] Rozegrane mecze

^[4]^[5]

[edytuj] Pierwsza Runda

Poniedziałek, 20 września – 12:30

Matthew Stevens	2–3	Alan McManus
Shailesh Jogia	1–3	Liu Song

Poniedziałek, 20 września – 19:00

Jamie Cope	3–2	Dave Harold
Mike Dunn	1–3	Marcus Campbell

Wtorek, 21 września – 13:00

Allister Carter	1–3	Mark Williams
Ding Junhui	3–1	Jimmy Michie
Stephen Lee	3–2	Nigel Bond

Wtorek, 21 września – 19:00

Stephen Hendry	3–0	Mark Davis
Peter Ebdon	3–2	Fergal O'Brien

Środa, 22 września – 12:30

Neil Robertson

3–1

David Morris

Środa, 22 września – około 14:00

Barry Hawkins	3–1	Ken Doherty
James McBain	0–3	Ricky Walden

Czwartek, 23 września – 19:00

Judd Trump	2–3	Stephen Maguire
Martin Gould	3–0	Matthew Couch

Czwartek, 23 września – 12:30

Ronnie O'Sullivan	3–1	Jimmy White
Marco Fu	1–3	Andrew Higginson

[edytuj] Druga Runda

Czwartek, 23 września – 12:30

Marcus Campbell

0–3

Ding Junhui

Czwartek, 23 września – 19:00

Mark Williams	3–2	Barry Hawkins
Peter Ebdon	3–2	Liu Song

Piątek, 24 września – 12:30

Jamie Cope	1–3	Ricky Walden
Stephen Hendry	1–3	Ronnie O'Sullivan
Alan McManus	0–3	Stephen Maguire

Piątek, 24 września – 19:00

Neil Robertson	3–2	Andrew Higginson
Stephen Lee	0–3	Martin Gould

[edytuj] Ćwierćfinały

Sobota, 25 września – 13:00

Mark Williams	3–2	Ding Junhui
Peter Ebdon	3–1	Martin Gould

Sobota, 25 września – 19:00

Ronnie O'Sullivan	3–1	Stephen Maguire
Ricky Walden	1–3	Neil Robertson

[edytuj] Półfinały

Niedziela, 26 września – 14:00

Peter Ebdon	1–3	Ronnie O'Sullivan
Mark Williams	2–3	Neil Robertson

[edytuj] Finał

Finał: Do 5 frame'ów Scottish Exhibition and Conference Centre, Glasgow, Szkocja, 26 września 2010. Sędzia: Eirian Williams
Ronnie O'Sullivan	1-5	Neil Robertson
Sesja wieczorna: 51-75, 0-107(107), 79(72)-18, 15–73(59), 0–66(66), 44–63
72	Najwyższy break	107
0	Breaki stupunktowe	1
1	Breaki 50-punktowe	3

[edytuj] Breaki stupunktowe fazy zasadniczej turnieju

^[4]

[edytuj] Statystyki turnieju

[edytuj] Statystyki pierwszej rundy

Państwo	Il. zawodników	% zawodników
Anglia	18	56,25%
Szkocja	5	15,63%
Irlandia	3	9,38%
Walia	2	6,25%
Chiny	2	6,25%
Australia	1	3,13%
Hongkong	1	3,13%

Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 66 (80)
Średnia liczba partii w meczu: 4,13
Najwyższe zwycięstwo: 3-0
Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 5

[edytuj] Statystyki drugiej rundy

Państwo	Il. zawodników	% zawodników
Anglia	8	50,00%
Szkocja	4	25,00%
Chiny	2	12,50%
Walia	1	6,25%
Australia	1	6,25%

Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 28 (40)
Średnia liczba partii w meczu: 3,50
Najwyższe zwycięstwo: 3-0
Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 3

[edytuj] Statystyki ćwierćfinałów

Państwo	Il. zawodników	% zawodników
Anglia	4	50,00%
Szkocja	1	12,50%
Chiny	1	12,50%
Walia	1	12,50%
Australia	1	12,50%

Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 17 (20)
Średnia liczba partii w meczu: 4,25
Najwyższe zwycięstwo: 3-1
Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1

[edytuj] Statystyki półfinałów

Państwo	Il. zawodników	% zawodników
Anglia	2	50,00%
Walia	1	25,00%
Australia	1	25,00%

Liczba uczestników rundy: 4 zawodników
Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 9 (10)
Średnia liczba partii w meczu: 4,50
Najwyższe zwycięstwo: 3-1
Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1

[edytuj] Kwalifikacje

Mecze kwalifikacyjne odbyły się w dniach 21 - 24 sierpnia 2010 roku w Pontin's Centre w Prestatyn w Walii. Wyłoniły one 16 zawodników, którzy w pierwszej rundzie turnieju zmierzyli się z najlepszą 16 światowego rankingu snookerowego.

[edytuj] Mecze kwalifikacji

^[6]^[7]^[8]

[edytuj] Runda 1

Wszyscy zakwalifikowani amatorzy i zawodowcy z miejsc 65 - 96 światowego rankingu snookerowego
Do 3 frame'ów

Jamie Jones	3–0	Tony Knowles
Matt Williams	1–3	Paul Davison
John Whitty	0–3	Thanawat Thirapongpaiboon
Noppon Saengkham	3–1	Luca Brecel
Igor Figueiredo	3–2	Liu Chuang
Liam Highfield	3–1	Michael White
Justin Astley	3–2	Michael Wasley
Chris Norbury	3–0	Richard Beckman
Adam Wicheard	2–3	James McBain
Daniel Wells	3–1	Jamie O'Neill
Jak Jones	1–3	Shailesh Jogia
Patrick Wallace	3–0	Kurt Maflin
Jack Lisowski	3–1	Ryan Causton
Xiao Guodong	3–0	James Loft
Thepchaiya Un-Nooh	3–1	Reanne Evans
Julian Logue	1–3	Joel Walker
Mike Finn	0–3	Kyren Wilson
Habib Subah	1–3	Darren Morgan
Mitchell Mann	0–3	Ben Woollaston
Andrew Pagett	2–3	Kuldesh Johal
Anish Gokool	0–3	Sam Harvey
Patrick Einsle	2–3	Dermot McGlinchey
Issara Kachaiwong	2–3	James McGouran
Sam Baird	3–2	Zhang Anda
Gary Thomson	0–3	Lasse Münstermann
Anthony McGill	3–1	Ian Glover
Mario Geudens	3–2	Jason Devaney
Anita Rizzuti	0–3	Alfie Burden
Allan Morgan	0–3	Liu Song
Marc Davis	0–3	Matthew Couch
Wendy Jans	1–3	Simon Bedford
Jamie Edwards	1–3	Craig MacGillivray

[edytuj] Runda 2

Zwycięzcy pojedynków pierwszej rundy i zawodowcy z miejsc 33 - 64 światowego rankingu snookerowego
Do 3 frame'ów

Jamie Burnett	0–3	Adrian Gunnell
Dominic Dale	3–1	Sam Harvey
Ben Woollaston	3–0	Justin Astley
Liu Song	3–1	Barry Pinches
Anthony Hamilton	1–3	James McBain
Jimmy White	3–0	Michael Judge
Dermot McGlinchey	1–3	Paul Davison
Anthony McGill	3–1	Mario Geudens
Tom Ford	1–3	Alfred Burden
Paul Davies	3–2	James McGouran
Bjorn Haneveer	3–2	Joe Swail
Thepchaiya Un-Nooh	3–0	Peter Lines
Simon Bedford	3–2	Jimmy Robertson
Liam Highfield	2–3	Fergal O'Brien
Noppon Saengkham	0–3	Martin Gould
Matthew Couch	3–0	Ian McCulloch
Jimmy Michie	3–2	Mark Joyce
Jamie Jones	3–0	Sam Baird
Darren Morgan	3–2	Xiao Guodong
Tony Drago	3–1	Joel Walker
Joe Delaney	2–3	Thanawat Thirapongpaiboon
Chris Norbury	1–3	Alan McManus
Stuart Pettman	3–0	Kyren Wilson
Matthew Selt	3–1	Lasse Münstermann
Rod Lawler	2–3	Nigel Bond
Marcus Campbell	3–0	Daniel Wells
Jack Lisowski	1–3	Andy Hicks
Rory McLeod	3–1	Kuldesh Johal
Igor Figueiredo	3–0	David Gilbert
Robert Milkins	1–3	David Morris
Patrick Wallace	1–3	Shailesh Jogia
Craig MacGillivray	0–3	James Wattana

[edytuj] Runda 3

Zwycięzcy pojedynków drugiej rundy i zawodowcy z miejsc 1 - 32 światowego rankingu snookerowego
Do 3 frame'ów

Judd Trump	3–0	Thanawat Thirapongpaiboon
Marco Fu	3–2	Alfred Burden
Matthew Selt	0–3	Martin Gould
Fergal O'Brien	3–1	Dominic Dale
Ricky Walden	3–1	Andy Hicks
Darren Morgan	2–3	Matthew Stevens
Andrew Higginson	3–1	Liang Wenbo
Gerard Greene	2–3	Shailesh Jogia
Marcus Campbell	3–1	Simon Bedford
Liu Song	3–1	Michael Holt
Alan McManus	3–0	Anthony McGill
James Wattana	2–3	Jimmy Michie
Rory McLeod	1–3	Nigel Bond
Mark Davis	3–0	Jamie Jones
Tony Drago	1–3	Stephen Lee
Mike Dunn	3–1	Ryan Day
David Morris	3–0	Ben Woollaston
Mark Allen	2–3	James McBain
Matthew Couch	3–0	Paul Davies
Ken Doherty	3–2	Joe Perry
Stuart Bingham	2–3	Jamie Cope

Mecze rozegrane w Glasgow:

Shaun Murphy	0–3	Dave Harold
Paul Davison	2–3	Jimmy White
Ding Junhui	3–0	Adrian Gunnell
Allister Carter	3–1	Thepchaiya Un-Nooh
Steve Davis	1–3	Peter Ebdon
Neil Robertson	3–1	Graeme Dott
Stephen Hendry	3–0	Bjorn Haneveer
Stuart Pettman	2–3	Stephen Maguire
Mark King	0–3	Ronnie O'Sullivan
Mark Selby	2–3	Barry Hawkins
Mark Williams	3–0	Igor Figueiredo

[edytuj] Breaki stupunktowe kwalifikacji

^[9]

[edytuj] Linki zewnętrzne

World Open 2010 w serwisie snookerworld.pl

Przypisy

↑ Global Snooker: Prize Fund
↑ niesklasyfikowany na liście 96 najlepszych snookerzystów na świecie
↑ eurosport.pl: 10. maks Ronniego! (pol.). [dostęp 2010-09-21].
↑ ^4,0 ^4,1 globalsnooker.com: 2010 World Open results. [dostęp 2010-03-14].
↑ worldsnooker.com: World Open Drawsheet. [dostęp 2010-03-14].
↑ worldsnooker.com: World Open Qualifying Format. [dostęp 2011-03-14].
↑ worldsnooker.com: World Open Qualifiers Drawsheet. [dostęp 2011-03-14].
↑ globalsnooker.com: 2010 World Open qualifying rounds results. [dostęp 2011-03-14].
↑ globalsnooker.com: Century Breaks. [dostęp 2011-03-14].

[0] Global Snooker: Prize Fund

[1] sklasyfikowany na liście 96 najlepszych snookerzystów na świecie

[2] urosport.pl: 10. maks Ronniego! (pol.). [dostęp 2010-09-21].

[GS_results-3] 4,0 ^4,1 globalsnooker.com: 2010 World Open results. [dostęp 2010-03-14].

[4] worldsnooker.com: World Open Drawsheet. [dostęp 2010-03-14].

[5] worldsnooker.com: World Open Qualifying Format. [dostęp 2011-03-14].

[6] worldsnooker.com: World Open Qualifiers Drawsheet. [dostęp 2011-03-14].

[7] snooker.com: 2010 World Open qualifying rounds results. [dostęp 2011-03-14].

[8] snooker.com: Century Breaks. [dostęp 2011-03-14].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

World Open 2010

Spis treści

[edytuj] Nagrody

[edytuj] Zawodnicy

[edytuj] Sędziowie

[edytuj] Wydarzenia związane z turniejem

[edytuj] Przebieg turnieju

[edytuj] Rozegrane mecze

[edytuj] Pierwsza Runda

[edytuj] Druga Runda

[edytuj] Ćwierćfinały

[edytuj] Półfinały

[edytuj] Finał

[edytuj] Breaki stupunktowe fazy zasadniczej turnieju

[edytuj] Statystyki turnieju

[edytuj] Statystyki pierwszej rundy

[edytuj] Statystyki drugiej rundy

[edytuj] Statystyki ćwierćfinałów

[edytuj] Statystyki półfinałów

[edytuj] Kwalifikacje

[edytuj] Mecze kwalifikacji

[edytuj] Runda 1

[edytuj] Runda 2

[edytuj] Runda 3

[edytuj] Breaki stupunktowe kwalifikacji

[edytuj] Linki zewnętrzne

Przypisy

Osobiste

Przestrzenie nazw

Warianty

Widok

Działania

Szukaj

Nawigacja

Dla czytelników

Dla wikipedystów

Narzędzia

Drukuj lub eksportuj

W innych językach


World Open 2009 ← 2010 → 2012
Liczba uczestników	32
Miejsce	Scottish Exhibition and Conference Centre, Glasgow
Zwycięzca	Neil Robertson
II miejsce	Ronnie O'Sullivan
Najwyższy break	135 Ronnie O'Sullivan w fazie zasadniczej 147 Ronnie O'Sullivan w kwalifikacjach
Rozegrane mecze	31
Mecze do zera	Hendry - Davis (1R) Walden - McBain (1R) Gould - Couch (1R) Junhui - Campbell (2R) Maguire - McManus (2R) Gould - Lee (2R)