Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Wielka Wojna Ojczyźniana, Wielka Wojna Narodowa (ros. Великая Отечественная война – ВОВ) – w radzieckiej i rosyjskiej literaturze i historiografii propagandowy termin określający część II wojny światowej, w której po stronie koalicji antyhitlerowskiej przeciwko III Rzeszy i jej sojusznikom brał udział Związek Radziecki. Obejmuje okres od ataku Niemiec na ZSRR 22 czerwca 1941 (operacja "Barbarossa") do 9 maja 1945 roku (przyjmowana w ZSRR data kapitulacji Niemiec i zakończenia II wojny światowej w Europie).
Nazwa Wielka Wojna Ojczyźniana została użyta po raz pierwszy w przemówieniu radiowym Stalina z 3 lipca 1941[1], w którym odwołał się on do patriotyzmu narodów tworzących ZSRR w obliczu ataku państw faszystowskich. Termin ten odnosi się jedynie do walk ZSRR z Niemcami hitlerowskimi i ich sojusznikami – Włochami, Węgrami, Rumunią, Finlandią, Słowacją i Chorwacją. Nomenklatury tej użyto z dwóch powodów – jako oznaczenia nowej fazy konfliktu zbrojnego (Związek Radziecki ówcześnie oficjalnie nie przyznawał się do uczestnictwa w II wojnie światowej) oraz w celach propagandowych – ciąg słów wyrażał nie tylko walkę Sowietów, ale i jej narodowy, powszechny, uniwersalny charakter, co miało mobilizować ludność do aktywnego partycypowania w działalności armijnej. Nie obejmuje on natomiast wojny z Japonią, do której ZSRR przystąpił 8 sierpnia 1945. Nazwa nawiązywała do wojny 1812 (ros. Отечественная война 1812 года).
Spis treści |
