Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Siergiej Ławrow | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 9 marca 1950 Moskwa |
| minister spraw zagranicznych Federacji Rosyjskiej | |
| Okres urzędowania | od 9 marca 2004 |
| Poprzednik | Igor Iwanow |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Siergiej Wiktorowicz Ławrow, ros. Сергей Викторович Лавров, trans. Sergej Viktorovič Lavrov (ur. 21 marca 1950 w Moskwie) – rosyjski dyplomata, od 9 marca 2004 minister spraw zagranicznych Federacji Rosyjskiej.
W 1972 ukończył studia w Moskiewskim Państwowym Instytucie Stosunków Międzynarodowych (MGIMO) i podjął pracę w radzieckiej dyplomacji.
Pierwszym krajem, w którym pracował, była Sri Lanka. W radzieckiej ambasadzie w Kolombo był stażystą i attaché. W 1976 powrócił do Moskwy, gdzie podjął pracę w centralnym aparacie Ministerstwa Spraw Zagranicznych na stanowiskach trzeciego, a następnie drugiego sekretarza w Wydziale Międzynarodowych Organizacji Gospodarczych. W latach 1981–1988 pełnił funkcje pierwszego sekretarza, radcy i starszego radcy w Stałym Przedstawicielstwie ZSRR przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku. Po powrocie do kraju był zastępcą naczelnika, a od 1990 naczelnikiem Wydziału Międzynarodowych Organizacji Gospodarczych MSZ ZSRR.
Do 1991 był członkiem Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego.
Po rozpadzie Związku Radzieckiego przeszedł do pracy w służbie dyplomatycznej Federacji Rosyjskiej. W 1992 został mianowany na stanowisko dyrektora Departamentu Organizacji Międzynarodowych i Problemów Globalnych w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. 3 kwietnia 1992 został zastępcą ministra spraw zagranicznych. Odpowiadał za działalność Departamentu Organizacji Międzynarodowych i Międzynarodowej Współpracy Gospodarczej, Wydziału ds. Praw Człowieka i Międzynarodowej Współpracy Kulturalnej oraz Departamentu ds. Wspólnoty Niepodległych Państw.
Od stycznia 1994 do marca 2004 pełnił funkcje Stałego Przedstawiciela Federacji Rosyjskiej przy ONZ oraz przedstawiciela Rosji w Radzie Bezpieczeństwa. W grudniu 1995 po dymisji Andrieja Kozyriewa brany był pod uwagę jako kandydat na stanowisko szefa rosyjskiej dyplomacji. Stanowisko to powierzono mu jednak dopiero 9 marca 2004 w nowo utworzonym rządzie Michaiła Fradkowa.
10 kwietnia 2010, decyzją premiera Władimira Putina, został jednym z członków specjalnej rosyjskiej komisji rządowej do zbadania przyczyn katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku[1].
Ławrow mówi po angielsku, francusku oraz syngalesku.
|
|||||||||||
