Rozdrobnienie feudalne (inaczej rozbicie dzielnicowe) – etap rozwojowy większości państw feudalnych, polegający na podziale względnie jednolitej monarchii wczesnośredniowiecznej na szereg (bardziej lub mniej samodzielnych) księstw dzielnicowych. Samir Amin uważa, że to zjawisko jest typowo europejskie, ponieważ w wersji właściwej nie miało miejsca w krajach muzułmańskich czy dalekowschodnich.
[edytuj] Przyczyny rozdrobnienia feudalnego
- traktowanie państwa jako własności panującego (zasada patrymonialna)
- dążenia odśrodkowe możnych oraz wyższego duchowieństwa, zainteresowanych ograniczeniem jedynowładztwa monarchy naczelnego
- spadek autorytetu naczelnej rodziny panującej lub tytułu monarszego
- egoizmy regionalne, dynastyczne etc.
- brak świadomości narodowej
- brak powiązań gospodarczych w skali całego kraju, funkcjonowanie małych rynków lokalnych
[edytuj] Rozdrobnienie feudalne w państwach europejskich
[edytuj] Rozdrobnienie feudalne w państwach pozaeuropejskich
- W Japonii w różnych okresach działy się rozdrobnienia państwa, lecz okres szczytowy jest przypisywany Sengoku. W zależności od historyka za początek uważa się albo zamach stanu Meiō, lub początek wojny Ōnin.
- W sprawach Chin jest kilka podglądów. Jednym z nich jest to, że Chiny nigdy nie zostały rozdrobnione a tylko niektórym ludom udało się wybić chwilowo na niepodległość. Inny wskazuje na Okres Wiosen i Jesieni oraz Okres Walczących Królestw jako czasy rozdrobnienia. Epoka Trzech Królestw też niekiedy jest zaliczana do powyższego.
[edytuj] Zobacz też