|
Inne artykuły
|
Powstanie Machabeuszów ew. Machabeuszy miało miejsce w Judei w latach 167-160 p.n.e.
Po wojnach diadochów zwierzchnictwo nad Jerozolimą przejęli Seleucydzi. Gdy w roku 168 p.n.e. Antioch IV Epifanes rozpoczął hellenizację Judy i wprowadził do Świątyni Jerozolimskiej kult Zeusa Olimpijskiego, wybuchło powstanie, na czele którego stanął początkowo kapłan Matatiasz Hasmoneusz, a potem jego syn Juda zwany Machabeuszem:
1Mch 2,27 – Biblia Tysiąclecia
W roku 162 p.n.e. powstańcy odnowili kult Jahwe, a po śmierci Judy w roku 160 p.n.e. dowództwo nad powstańcami objął jego brat Jonatan. W roku 142 p.n.e. na czele Judejczyków stanął trzeci z braci – Szymon.
Powstanie zakończyło się przyznaniem Judzie niezależności przez Demetriusza II Nikatora w roku 142 p.n.e. Powstało Państwo Machabeuszy.