Artykuł na medal |
|
Język fiński jest językiem aglutynacyjnym. Oznacza to, że wzajemne relacje między słowami oddaje się przy użyciu przyrostków. Zawartość treściowa, która w językach indoeuropejskich oddawana jest analitycznie przy użyciu oddzielnych słów, w języku fińskim realizowana jest przy pomocy sufiksów. Jedno słowo można zatem poszerzyć o kilka sufiksów, poszerzając lub zmieniając jego znaczenie. Niech za przykład posłuży słowo taloissanikinko, powstałe ze słowa talo (dom) i oznacza czy też w moich domach? Oto mechanizm zmian w wyrazie:
- talo – dom
- talossa – w domu (końcówka przypadku Inessivus -ssa (w))
- taloissa – w domach (liczba mnoga)
- taloissani – w moich domach (sufiks dzierżawczy -ni)
- taloissanikin – też w moich domach (sufiks kin oznaczający też)
- taloissanikinko – czy też w moich domach? (sufiks pytający -ko, zbliżony do staropolskiego -li?)
W przeciwieństwie do języków fleksyjnych, jak np. polskiego czy łaciny, sufiksy są jednoznaczne, to znaczy jeden sufiks pełni tylko jedną funkcję i zwrotnie – jedna funkcja dotyczy tylko jednego sufiksu.
|
| Języki świata |
| Chuj (IPA: [ʧuːx]) – polisyntetyczny język z rodziny języków majańskich, używany przez Indian w Gwatemali i Meksyku.
Istnieją dwa blisko spokrewnione języki noszące tę nazwę:
- Chuj z San Mateo Ixtatán (Chuj de San Mateo Ixtatán, Chuj z Ixatan, Chapai) – szacuje się, iż w Gwatemali posługuje się nim ponad 22 tysiące osób, zaś w Meksyku ponad 9 tysięcy osób.
- Chuj z San Sebastián Coatán (Chuj de San Sebastián Coatán, chuj południowy) – szacuje się, iż w Gwatemali używa go ponad 19 tysięcy osób.
|
| W krainie dźwięków |
|
Łączące R (ang. linking R) – zjawisko fonetyczne istniejące w języku angielskim, polegające na wymowie głoski /r/ w kontekstach fonetycznych, w których zazwyczaj nie pojawia się, czyli mające charakter epentezy. Zgodnie z obecnymi zasadami wymowy są to pozycje na granicach wyrazów zakończonych samogłoską, w przypadku gdy następne słowo rozpoczyna się również od samogłoski (tzw. kontekst interwokaliczny). Łączące R może mieć charakter zarówno naturalny jaki i intruzyjny – tzn. pojawiać się w miejscach, gdzie naturalnie nie występuje i nie jest zaznaczone w pisowni. Łączące R pojawia się w większości dialektów, w których w sposób naturalny zanika w kontekście postwokalicznym. Zjawisko występuje głównie w tych dialektach, w których /r/ zanika w kontekście spółgłoskowym.
W niektórym dialektach języka angielskiego zwarcie krtaniowe zastępuje inne spółgłoski zawarte, np. fonem /t/ w cockney'u i Estuary English.
|
| Rodziny języków |
|
|
| Do zrobienia |
|
|
| Do zmedalizowania |
|
|
| Inne portale tematyczne w polskiej Wikipedii |
|
|
|
| Czy wiesz, że... |
- semantykę nazywa się teorią znaczenia lub teorią oznaczania zależnie od określenia pojęcia znaczenia?
- związek zgody to relacja między powiązanymi elementami zdania wymagająca żeby jeden miał taką samą formę jak drugi?
- tryb potencjalny używany jest w niektórych językach do oddania prawdopodobieństwa zdarzenia?
|
| Obrazowo mówiąc... |
|
Liczba 50 w języku migowym.
|
| Pomoc |
Jak możesz pomóc rozwijać ten portal:
- rozwijaj istniejące artykuły
- pisz nowe artykuły
|
| Nurty w lingwistyce |
|
|
| Działy językoznawstwa |
|
|
|