Polska Rada Ekumeniczna (PRE) − organizacja ekumeniczna zrzeszająca polskie Kościoły protestanckie, starokatolickie i prawosławne; działająca od czasów II wojny światowej, zarejestrowana w 1946. PRE opowiada się za wolnością religijną.
Spis treści |
Polska Rada Ekumeniczna swoją genezę widzi w organizowanych od 1940 roku w Warszawie konspiracyjnych spotkaniach ekumenicznych. W 1942 roku ukonstytuowała się Tymczasowa Rada Ekumeniczna. W marcu 1944 roku w kaplicy metodystycznej w Warszawie duchowni Kościołów Ewangelicko-Augsburskiego, Ewangelicko-Reformowanego, Metodystycznego, Starokatolickiego Mariawitów i Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego podpisali dokument „Konfesja Polska. Wyznanie wiary polskich chrześcijan”.
15 listopada 1946 roku w Warszawie oficjalnie konstytuuje się Chrześcijańska Rada Ekumeniczna (od 1958 r. zwana Polską Radą Ekumeniczną) w obecności 46 delegatów z 12 Kościołów, które przystępują do Rady. Pierwszym prezesem Rady zostaje ks. Zygmunt Michelis z Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.
W 1950 i 1951 roku odbywają się dwa ekumeniczne nabożeństwa komunijne z udziałem duchownych z Kościołów Ewangelicko-Augsburskiego, Ewangelicko-Reformowanego, Metodystycznego, Chrześcijan Baptystów, Starokatolickiego Mariawitów i Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego.
W latach 1951-1955 działania Polskiej Rady Ekumenicznej zostały zawieszone. 7 grudnia 1955 r. odbywa się pierwsze po czteroletniej przerwie zebranie Rady. Od 1957 Polska Rada Ekumeniczna otrzymuje status stowarzyszenia ze Światową Radą Kościołów.
W 1974 roku nastąpiło nawiązanie oficjalnych stosunków między Polską Radą Ekumeniczną a Kościołem Rzymskokatolickim poprzez powołanie Komisji Mieszanej PRE i Komisji Episkopatu ds. Ekumenizmu. W 1980 roku przy Polskiej Radzie Ekumenicznej powstaje Komisja ds. Nabożeństw Radiowych, która ma ustalić plan transmisji nabożeństw Kościołów członkowskich w radiu. Pierwsze nabożeństwo zostaje nadane 24 stycznia 1982.
W 1983 roku podczas pielgrzymki papieża Jana Pawła II do Polski dochodzi do jego pierwszego spotkania z przedstawicielami Kościołów Polskiej Rady Ekumenicznej. Podobne spotkania będą miały miejsce przy okazji jego kolejnych pielgrzymek do Polski w 1987, 1991, 1997 i 1999 roku.
23 stycznia 2000 roku Kościół Rzymskokatolicki oraz sześć Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej: Ewangelicko-Augsburski, Ewangelicko-Reformowany, Ewangelicko-Metodystyczny, Starokatolicki Mariawitów, Polskokatolicki i Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny – podpisują w luterańskim kościele Św. Trójcy w Warszawie dokument „Sakrament chrztu znakiem jedności” - o wspólnym uznaniu sakramentu chrztu.
Prezesem Polskiej Rady Ekumenicznej jest prawosławny arcybiskup wrocławsko-szczeciński Jeremiasz (Anchimiuk). Wiceprezesami Rady są bp Jerzy Samiec (zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego) oraz bp prof. dr hab. Wiktor Wysoczański (zwierzchnik Kościoła Polskokatolickiego w RP), sekretarzem bp dr Edward Puślecki (zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego), zaś skarbnikiem bp Marek Izdebski (zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Reformowanego). Dyrektorem biura PRE jest ks. Ireneusz Lukas z Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.
Na czele Zarządu regionalnego Polskiej Rady Ekumenicznej tradycyjnie stoi duchowny jednego z Kościołów członkowskich PRE, wybrany w wyborach regionalnych przez lokalnych przedstawicieli wspólnot Polskiej Rady Ekumenicznej. Przewodniczącego wspiera wiceprzewodniczący, z pomocą skarbnika lub sekretarza. Statut działania każdego z ośrodków regionalnych jest autonomiczny, co odnosi się również do okresu trwania kadencji samego zarządu.
Celem Polskiej Rady Ekumenicznej według jej statutu jest duchowe zbliżenie i pielęgnowanie braterskich stosunków między Kościołami, w szczególności między Kościołami zrzeszonymi w Radzie. Jest to realizowane poprzez:
Kościoły członkowskie:
Członkowie stowarzyszeni:
|
||||||||