Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Święty | |
| Paschalis Baylón | |
 |
|
| Data urodzenia | 16 maja 1540 Torrehermosa |
| Data śmierci | 17 maja 1592 Villareal |
| Kościół / wyznanie | katolicki |
| Data beatyfikacji | 1618 przez Pawła V (zatwierdzenie kultu) |
| Data kanonizacji | 16 października 1690 przez Aleksandra VIII (wpis do katalogu świętych) |
| Wspomnienie | 17 maja |
| Atrybuty | krzyż |
| Patron | Kalisza, kongresów eucharystycznych |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Paschalis Baylón, znany jako Pascal Bailon lub Serafin Eucharystii, właśc. hiszp. Pascual Baylón Yubero (ur. 16 maja 1540 w Torrehermosa w Aragonii, zm. 17 maja 1592 w Vilareal) – pasterz owiec, hiszpański franciszkanin alkantarzysta zwany doktorem eucharystii, furtian i święty Kościoła katolickiego.
Pochodził z ubogiej, rolniczej rodziny Marcina Baylóna i Elżbiety Yubero. Po pierwszej nieudanej próbie przyjęcia do Zakonu Braci Mniejszych, został w końcu bratem zakonnym w wieku 24 lat. Był kucharzem, furtianem i kwestarzem. Wzorował się na życiu św. Franciszka z Asyżu i św. Piotra z Alkantary. Nie skorzystał z propozycji podjęcia studiów teologicznych i przyjęcia święceń, pragnąc pozostać na wzór św. Franciszka bratem zakonnym. Pomimo braku wykształcenia teologicznego Paschalis pozostawił po sobie około dwudziestu małych traktatów dogmatycznych i ascetycznych. Pełnił także przez krótki okres czasu obowiązki gwardiana.
Zasadniczą cechą jego duchowości była pobożność eucharystyczna. Cały wolny czas przeznaczał na adorację Najświętszego Sakramentu. Był również obdarzony charyzmatami kontemplacji, proroctwa i poznania. Kierował się zasadą: "Dla Boga i Zbawiciela potrzeba mieć serce dziecka, dla bliźniego serce matki, dla siebie serce sędziego"[1].
Zmarł w klasztorze w Vilareal 17 maja 1592 r. Legenda głosi, że w czasie Mszy św. pogrzebowej dwa razy otworzył oczy: w czasie podniesienia hostii i kielicha. Była to nagroda za jego głęboką cześć do Eucharystii.
Papież Paweł V zaliczył go do grona błogosławionych w roku 1618, świętym ogłosił go papież Aleksander VIII w 1690 roku.
W 1897 roku Paschalis został ogłoszony przez Leona XIII patronem kongresów i stowarzyszeń eucharystycznych. Jest również patronem Kalisza.
Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci - 17 maja.
W ikonografii św. Paschalis przedstawiany jest w habicie lub jako pasterz, czasami z kijem pasterskim. Bywa ukazywany jako adorujący Chrystusa w monstrancji.
