Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Parafia Ewangelicko-Reformowana w Warszawie | |
 Kościół parafialny |
|
| Państwo |  Polska |
| Siedziba | Warszawa |
| Adres | al. Solidarności 76 a |
| Data powołania | 1776 |
| Wyznanie | protestanckie |
| Kościół | Kościół Ewangelicko-Reformowany w RP |
| Pastor | ks. Michał Jabłoński |
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Parafia Ewangelicko-Reformowana w Warszawie – zbór ewangelicki wyznania reformowanego działający w Warszawie, wchodzący w skład Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w RP. Proboszczem parafii jest obecnie pastor Michał Jabłoński.
Spis treści |
Parafia została zarejestrowana na terenie Leszna w 1776 roku, kiedy cofnięto dekret Janusza Mazowieckiego z 1525 roku, zabraniający innowiercom osiedlania się na Mazowszu. Rok później poświęcono pierwszy kościół (obecnie siedziba Warszawskiej Opery Kameralnej i wybudowano plebanię według projektu Szymona Bogumiła Zuga.
30 października 1866 r. rozpoczęto budowę nowego kościoła w stylu neogotyckim, według projektu architekta Adolfa Loewego. Budowa trwała 14 lat. 24 października 1880 roku, świątynia została poświęcona. W 1881 roku parafia założyła w należącym do niej pałacu Działyńskich, szkołę elementarną i przytułek dla sierot. A w 1900 dom starców i kalek.
Po odzyskaniu niepodległości życie parafialne prężnie się rozwijało. Powstały Stowarzyszenie Młodzieży, Koło Misji Wewnętrznej i Koło Pań. Prowadzono zajęcia w szkole niedzielnej. Organizowano wycieczki poza miasto i kolonie dla dzieci w posiadłości ofiarowanej przez rodzinę Czapków.
W okresie międzywojennym parafia wydawała dwa czasopisma. W latach 1924-1928 „Żagiew Chrystusową”, a w latach 1926-1939 ogólnokościelne pismo „Jednota”.
W październiku 1940 roku parafia znalazła się w sąsiedztwie getta warszawskiego. Dzięki temu parafianie i duchowni wspierali Żydów po stronie aryjskiej, między innymi poprzez zaopatrywanie ich w fałszywe dokumenty. W trakcie okupacji zginęło wielu parafian, zamordowano kilku księży. Ewangelicy brali udział w Powstaniu. Spłonęły budynki parafii na Lesznie, poważnie uszkodzono parafialny cmentarz przy Żytniej 42.
Pierwsze nabożeństwa odprawiano w udostępnionej przez metodystów kaplicy przy placu Zbawiciela. Rozpoczęto remont kościoła przy Al. Solidarności. Służył on także warszawskim luteranom, których świątynia spłonęła w 1939 roku. W 1958 roku parafia odzyskała plebanię (pałacyk Zuga), gdzie swą siedzibę znalazły: Konsystorz Kościoła Ewangelicko-Reformowanego (najwyższy organ wykonawczy), redakcja reaktywowanej w 1957 roku „Jednoty”, a w latach 1960-1974 Polska Rada Ekumeniczna.
Został założony w 1792 roku przy ulicy Żytniej 42. Wiele zabytkowych nagrobków wymaga renowacji, dlatego na ten cel pieniądze zbiera Społeczny Komitet Opieki nad Zabytkami Cmentarza Ewangelicko-Reformowanego w Warszawie.
Na cmentarzu spoczywają między innymi: Stefan Żeromski, Jeremi Przybora, Anna German i Kazimierz Mijal.
Administratorem parafii jest wybierane na trzy lata Kolegium Kościelne. Jego członkowie należą do grona współpracowników proboszcza. Ten wybierany jest na dziesięcioletnią kadencję. Kolegium i proboszcza wybiera Ogólne Zgromadzenie Zboru. Odbywa się nauczanie religii dla dzieci i młodzieży: w szkółce niedzielnej, podczas lekcji przedkonfirmacyjnych i podczas dwuletnich zajęć z młodzieżą po konfirmacji. Świadectwa nauki religii są honorowane w szkołach publicznych Przy parafii prowadzone jest duszpasterstwo cudzoziemców narodowości chińskiej i wietnamskiej.
W parafii działa Chór Kameralny Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Warszawie, który od 1991 roku koncertuje na nabożeństwach kościoła parafialnego i kościołów innych wyznań, bierze udział w konkursach i występuje za granicą (Czechy, Finlandia, Szwajcaria, Niemcy, Słowacja, Rumunia).
Działają również orkiestra Concerto Polacco i chór kameralny Sine Nomine, wykonujące dzieła muzyczne z okresu baroku i klasycyzmu.
Pracowało w niej 27 księży, między innymi:
Na mapach:
