Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Nysa Łużycka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Nysa Łużycka
Nysa Łużycka
Ujście Nysy Łużyckiej do Odry
Lokalizacja Europa
Czechy
Polska
Niemcy
Źródło południowo-zachodnie stoki Gór Izerskich
635 m n.p.m.
50°43′47″N 15°13′44″E / 50.72972, 15.22889
Ujście rzeka Odra
przy wsi Ratzdorf
33 m n.p.m.
52°04′11″N 14°45′20″E / 52.06972, 14.75556
Długość 251,6–254,6 km
Powierzchnia zlewni 4297–4403 km²
Średni przepływ 31 m³/s przy ujściu
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Europa
Nysa Łużycka
Nysa Łużycka na wysokości Zgorzelca

Nysa Łużycka (czes. Lužická Nisa, niem. Lausitzer Neisse, górnołuż. Łužiska Nysa, dolnołuż. Łužyska Nysa[potrzebne źródło]) – rzeka w Czechach (kraj liberecki), Niemczech (Saksonia) i Polsce (woj. dolnośląskie i lubuskie); lewobrzeżny dopływ Odry. Długość rzeki wynosi (wg różnych publikacji) od 251,6 km[1][2] do 254,6 km[3].

Zlewnia Nysy Łużyckiej obejmuje obszar o powierzchni (wg różnych publikacji) od 4297 km²[2] do 4403 km²[3].

Na długości 197,8 km rzeka wyznacza granicę pomiędzy Polską a Niemcami od 1945 roku (uznaną oficjalnie w latach 1950, 1970 i 1991); powierzchnia zlewni 4297 km² (2196 km² w Polsce). Górny odcinek rzeki o długości 53,8 km i powierzchni zlewni 375,3 km kw. znajduje się na terenie Czech.[potrzebne źródło]

Średnioroczny przepływ średniej wody (SSQ) obliczony w punkcie ujścia rzeki wynosi 31 m³/s[4].

Spis treści

[edytuj] Przebieg

Źródła w Czechach na wysokości ok. 635 m n.p.m.[5], na granicy miejscowości Nová Ves nad Nisou i Smržovka; powstaje z połączonych rzek Nysy Biedrzychowskiej i Nysy Czarnej.

W górnym biegu Nysy Łużyckiej leży Żytawskie Zagłębie Węglowe, którego wschodnią część stanowi Turoszowskie Zagłębie Węgla Brunatnego. Następnie rzeka przepływa przez obszar Borów Dolnośląskich i tereny wschodnich Łużyc.

Nysa Łużycka uchodzi do Odry na 542,4 km jej biegu[6][2], na północ od wsi Kosarzyn, przy niemieckiej wsi Ratzdorf.

[edytuj] Hydronimia

Po II wojnie światowej używano polskiej nazwy Nissa[7][8].

Polską nazwę Nysa Łużycka wprowadzono urzędowo zarządzeniem w 1951 roku[9].

[edytuj] Główne dopływy

[edytuj] Miasta nad Nysą od źródeł

[edytuj] Zagospodarowanie

Elektrownie wodne:

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ 2.3.12. Zlewnia Nysy Łużyckiej. W: Raport o stanie środowiska w województwie dolnośląskim w 2007 roku. WIOŚ Wrocław, 2008, s. 96. 
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Ocena stanu jakości rzek województwa dolnośląskiego w 2007 roku. WIOŚ Wrocław, 2008, s. 51. 
  3. ↑ 3,0 3,1 Transnational Pilot River Basin Lusatian Neisse. Ministerstvo zemědělství, 2005, s. 13, seria: Testing of CIS Guidance Documents, Final Report Phase I. 
  4. ↑ Marek Demidowicz: I. Charakterystyka województwa lubuskiego. W: Stan środowiska w województwie lubuskim w 2007 roku. WIOŚ Zielona Góra, 2008, s. 9. ISSN 1998-5580. [dostęp 2011-02-27]. 
  5. ↑ Słownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. M. Staffy, t. 2, Pogórze Izerskie, cz. M-Ż, Wrocław 2003, s. 127.
  6. ↑ 2. Wody. W: Raport o stanie środowiska w województwie dolnośląskim w 2009 roku. WIOŚ Wrocław, 2010, s. 38. 
  7. ↑ Dekret z dnia 26 października 1945 r. o ustanowieniu "Medalu za Odrę, Nissę, Bałtyk" (Dz. U. z 1945 r. Nr 50, poz. 285)
  8. ↑ Ustalona granica w rejonie Swinoujście - Gryfin. „Kurier Szczeciński”. 1 (I), s. 1, 1945-10-7. 
  9. ↑ Zarządzenie nr 115 Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 1951 r. ws. przywrócenia i ustalenia urzędowych nazw rzecznych śląskiej części dorzecza Odry i Łaby (M.P. z 1951 r. Nr 62, poz. 825, s. 827)
Commons in image icon.svg
  W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Nysa Łużycka
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Nysa_Łużycka&oldid=30131700”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach