Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Maria Szarapowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Information icon4.svg Ten artykuł, wyróżniony niegdyś jako Dobry Artykuł/Artykuł na Medal, znajduje się obecnie na liście Warsztatu PANDA.
Pomóż go ulepszyć, by spełniał obecne kryteria Dobrego Artykułu/Artykułu na Medal.		 QSicon in Arbeit.svg
Maria Jurjewna Szarapowa
Maria Jurjewna Szarapowa
Maria Szarapowa
Państwo  Rosja
Miejsce zamieszkania Bradenton
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1987
Niagań
Wzrost 188 cm
Masa ciała 59 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 19 kwietnia 2001
Zakończenie kariery aktywna
Trener Thomas Hogstedt
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 25
Najwyżej w rankingu 1 (22 sierpnia 2006)
Australian Open W (2008)
Roland Garros SF (2007, 2011)
Wimbledon W (2004)
US Open W (2006)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 41 (14 czerwca 2004)
Australian Open 2R (2003, 2004)
US Open 2R (2003)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Maria Szarapowa w Wikicytatach
Strona internetowa

Maria Jurjewna Szarapowa, ros. Мария Юрьевна Шарапова (posłuchaj ?/i) (ur. 19 kwietnia 1987 w Niaganiu) – tenisistka rosyjska, wielokrotna liderka rankingu WTA Tour, zwyciężczyni 25 turniejów singlowych oraz 3 deblowych, Ambasador Dobrej Woli ONZ, modelka. Szarapowa jest zwyciężczynią trzech turniejów wielkoszlemowych: Wimbledonu 2004, US Open 2006 i Australian Open 2008, a także finalistą Australian Open z lat 2007 i 2012 oraz Wimbledonu 2011.

Maria Szarapowa w 2008 roku rozpoczęła zmagania w Pucharu Federacji, mimo że status profesjonalny uzyskała siedem lat wcześniej. Powodem rezygnacji z udziału w zawodach międzynarodowych w tych latach była sprzeczka z Anastasiją Myskiną[1].

Jest tenisistką praworęczną z oburęcznym backhandem. Profesjonalistką została 19 kwietnia 2001 roku. Pierwszy turniej wygrała w Tokio w 2003 roku. Na korcie zarobiła do tej pory[a] ponad 18 mln. dolarów.

Spis treści

[edytuj] Dzieciństwo

W 1986 rodzice Marii Szarapowej, Jurij i Jelena przenieśli się z białoruskiego Homla na Syberię, uciekając od katastrofy w Czarnobylu. Maria Szarapowa urodziła się rok później w Niaganiu[2].

Szarapowa zaczęła odbijać piłki tenisowe w wieku czterech lat. Pierwszą rakietę podarował jej wtedy przyjaciel ojca – Jewgienij Kafielnikow[3]. Dwa lata później, na turnieju w Moskwie, jej talent został odkryty przez wielokrotną zwyciężczynię turniejów wielkoszlemowych – Martinę Navrátilovą. W wieku dziewięciu lat wraz z ojcem przeniosła się na Florydę, do Bradenton, gdzie zaczęła uczęszczać do Tenisowej Szkoły Nicka Bollettieriego[4]. Do Miami przybyli o północy z kwotą 700 dolarów[5]. Jej matka do Stanów Zjednoczonych przyleciała dwa lata później, co było spowodowane kłopotami finansowymi oraz problemami z uzyskaniem wizy[2]. Maria Szarapowa tylko co pół roku miała okazję porozmawiać ze swoją matką telefonicznie. Jej ojciec miał problemy ze znalezieniem pracy – pomagał m.in. w zmywaniu naczyń z dala od domu[6]. W 1995 roku podpisała umowę z firmą IMG o wartości 35 000 dolarów. Rozpoczęła wtedy pracę z Robertem Lansdorpem[1].

W 1997 roku podpisała ona kontrakt z firmą Nike[3].

[edytuj] Kariera tenisowa

[edytuj] Lata 2000-2003

W listopadzie 2000 roku, wieku trzynastu lat, Szarapowa zwyciężyła w międzynarodowych mistrzostwach świata juniorów w tenisie ziemnym do lat szesnastu[7]. Rosyjska tenisistka otrzymała też nagrodę Rising Star Award, która jest przyznawana w chwili odkrycia obiecującego tenisisty[8].

Maria Szarapowa zadebiutowała w zawodowych rozgrywkach w 2001 roku. W pierwszym turnieju WTA wystąpiła w 2002 roku. Była rozstawiona z dziką kartą, a w pierwszej rundzie pokonała Brie Rippner 5:7, 6:1, 6:2. W kolejnym meczu uległa rozstawionej z numerem czwartym Monice Seles 0:6, 2:6. Ze względu na restrykcje dotyczące udziału w profesjonalnych turniejach, Szarapowa postanowiła przeznaczyć czas na udział w juniorskich turniejach wielkoszlemowych. W 2002 roku doszła do finału juniorskiego Australian Open. Była ona najmłodszą zawodniczką, której się to udało[1][3]. W tym samym sezonie grała również w finale juniorskiego Wimbledonu.

W roku 2003 Rosjanka grała przez cały sezon. Awansowała wtedy do czołowej pięćdziesiątki kobiecego tenisa[9]. Występowała na kortach wielkoszlemowych w Australii oraz Francji, ale w obu imprezach odpadała w pierwszej rundzie turnieju głównego. W Wimbledonie doszła do czwartej rundy, w której to przegrała z rodaczką – Swietłaną Kuzniecową – po trzysetowym pojedynku[10]. Przed Wimbledonem doszła do półfinału turnieju w Birmingham, w którym przegrała z Shinobu Asagoe po trzech setach gry[11]. We wrześniu wygrała swój pierwszy zawodowy turniej – Japan Open Tennis Championships. W tym samym roku Rosjanka wygrała jeszcze jeden turniej singlowy (w Québecu) oraz dwa deblowe (ponownie w Tokio i w Luksemburgu). Jej partnerką w zawodach gry podwójnej była Tamarine Tanasugarn[12]. Pod koniec roku otrzymała nagrodę WTA dla najlepszej debiutantki[13].

[edytuj] Sezon 2004

Rok rozpoczęła rozstawiona z numerem dwudziestym ósmym w Australian Open. Doszła w nim do trzeciej rundy, pokonując Conchitę Martínez Granados i Lindsay Lee-Waters, a przegrywając z szóstą w rankingu WTA Tour Anastazją Myskiną, 4:6, 6:1, 2:6[11][14].

W turnieju w Tokio przegrała w drugim meczu z Danielą Hantuchovą. Następnie wystąpiła w turnieju w Memphis. Doszła tam do półfinału, przegrywając z „turniejową jedynką”, Wierą Zwonariową.

W turnieju w Indian Wells dotarła do czwartej rundy, przegrywając z Anastazją Myskiną 1:6, 2:6. W turnieju w Miami w trzeciej rundzie uległa turniejowemu numerowi jeden Serenie Williams 4:6, 3:6. Później zarówno w turnieju w Berlinie, jak i w Rzymie dochodziła do trzeciej rundy, przegrywając w nich kolejno z Jennifer Capriati i Silvią Fariną Elią. Rozstawiona z numerem osiemnastym doszła do ćwierćfinału French Open. W trzeciej rundzie zwyciężyła z Wierą Zwonariową, która w turnieju występowała z „dziesiątką”. W meczu o półfinał przegrała z Paolą Suárez wynikiem 1:6, 3:6.

W angielskim Birmingham, tuż przed wielkoszlemowym Wimbledonem, po pokonaniu Tatiany Golovin w finale, wygrała trzeci turniej WTA w karierze.

Maria Szarapowa na Wimbledonie 2004.

Na Wimbledonie 2004 rozstawiona była z numerem trzynastym. Podczas pierwszych rund turnieju pokonywała w dwóch setach takie zawodniczki jak Juliję Bejhelzimer, Anne Keothavong, Danielę Hantuchovą oraz Amy Frazier. W ćwierćfinale spotkała się z wyżej notowaną Ai Sugiyamą, którą zdołał pokonać po pojedynku trwającym trzy sety. Jej półfinałowa rywalka – Lindsay Davenport, choć prowadziła 6:2 i 3:1, uległa Szarapowej 6:2, 6:7(5), 1:6. W meczu mistrzowskim Rosjanka grała przeciwko liderce rankingu, Serenie Williams. Pojedynek udało się wygrać młodej Szarapowej. Trwał on 73 minuty, a zakończył się stanem 6:1, 6:4. Został on okrzyknięty najbardziej niesamowitym, a przy tym dramatycznym meczem zapadającym w pamięci[15]. Sama mistrzyni nazwana została poważną rywalką dla sióstr Williams oraz konkurentką w drodze po kolejne trofea[16]. Po turnieju po raz pierwszy awansowała do pierwszej dziesiątki rankingu singlowego.

Portale informacyjne oraz inne media zaczęły zwracać większą uwagę na Szarapową po jej wielkoszlemowym zwycięstwie. Nastał wtedy szał na Rosjankę, zwany „Marią Manią”. W sierpniu podpisała trzyletni kontrakt z firmą Motorola[17].

W następnych występach dotarła do ćwierćfinału w San Diego (porażka z Anastazją Myskiną 5:7, 2:6) oraz trzeciej rundy w Montrealu (porażka z Wierą Zwonariową 6:4, 4:6, 4:6).

Podczas US Open pokładano w niej wielkie nadzieje. Bilety, za jej sprawą, rozchodziły się w znacznym nakładzie[17]. Sama tenisistka doszła jednak tylko do trzeciej rundy jednego z najbardziej prestiżowych turniejów świata. Uległa w niej Mary Pierce 6:4, 2:6, 3:6.

Szarapowa w tym sezonie zwyciężyła także w finale turnieju w Seulu, w którym to pokonała Martę Domachowską 6:1, 6:1. Tydzień później wygrała AIG Japan Open Tennis Championships w Tokio.

Pod koniec sezonu przegrała w finale halowego turnieju w Zurychu z Alicią Molik. Odpadła także w półfinale imprezy w Filadelfii. Zapewniła sobie udział w turnieju kończącym sezon, WTA Tour Championships w Los Angeles, gdzie wygrała dwa z trzech meczów i awansowała do fazy pucharowej. W półfinale pokonała Anastazję Myskinę 2:6, 6:2, 6:2, a w finale, Serenę Williams 4:6, 6:2, 6:4. Sezon zakończyła na czwartym miejscu w rankingu WTA. W samym 2004 roku zarobiła 2,5 mln dolarów amerykańskich, najwięcej spośród wszystkich tenisistek.

[edytuj] Sezon 2005

Szarapowa w trakcie treningu w Indian Wells, rok 2005.

Pierwszym startem Marii Szarapowej w roku 2005 był udział w Australian Open. Jako tenisistka rozstawiona z numerem czwartym, w drodze do półfinału wyeliminowała między innymi Li Na i Swietłanę Kuzniecową. W meczu o drugi wielkoszlemowy finał w swoje karierze uległa Serenie Williams 6:2, 5:7, 6:8[18].

W lutym Rosjanka wygrała dwa pierwsze turnieje w sezonie 2005. Najpierw triumfowała na dywanowych kortach w Tokio, gdzie w finale pokonała Lindsay Davenport. Dwa tygodnie później zdobyła puchar turnieju Qatar Ladies Open w Ad-Dausze, zwyciężając nad Alicią Molik[19]. Po tych występach Szarapowa raz pierwszy w swoje karierze awansowała na trzecie miejsce rankingu singlowego.

Następnie wystartowała w amerykańskich turniejach kategorii pierwszej: Pacific Life Open i NASDAQ-100 Open. W ćwierćfinale pierwszego z nich pokonała Mary Pierce 6:4, 6:3, rewanżując się za porażkę w trzeciej rundzie US Open 2004. W następnym meczu przeciwko Davenport nie ugrała nawet jednego gema[20]. W drugim turnieju wyeliminowała dwie byłe liderki rankingu WTA: Justine Henin-Hardenne w ćwierćfinale i Venus Williams w półfinale. W finale przegrała z Kim Clijsters 3:6, 5:7.

Sezon na kortach ziemnych rozpoczęła od osiągnięcia ćwierćfinału w turnieju w Berlinie, gdzie została pokonana przez Justine Henin-Hardenne[21]. Doszła także do półfinału rzymskiego Internazionali BNL d'Italia, przegrywając w meczu o finał z Patty Schnyder. Na French Open, jako „turniejowa dwójka”, w pierwszych czterech meczach straciła jednego seta. Rosjanka odpadła w ćwierćfinale, po kolejnej porażce z Henin-Hardenne[21].

Przed Wimbledonem wystąpiła w Birmingham na DFS Classic. Pokonała tam między innymi Samanthę Stosur i Tatianę Golovin. W ostatnim pojedynku ograła Jelenę Janković 6:2, 4:6, 6:1. Wówczas wygrała swój dziesiąty turniej WTA, a drugi na nawierzchni trawiastej. Na Wimbledonie, jako obrończyni tytułu, została rozstawiona z numerem drugim. W pierwszych pięciu meczach, bez starty seta, wyeliminowała kolejno: Nurię Llagostera Vives, Sesil Karatanczewą, Katarinę Srebotnik, Nathalie Dechy i Nadieżdę Pietrową. W półfinale została pokonana przez turniejowy numer czternaście – Venus Williams, wynikiem 6:7(2), 1:6[22].

W lipcu i sierpniu, z powodu kontuzji doznanych na Wimbledonie, w rozgrywkach nie występowała liderka rankingu singlowego – Lindsay Davenport. Uniemożliwiło jej to obronę punktów zdobytych na US Open Series 2004. Rosjanka, choć także kontuzjowana, wzięła udział w zawodach w Los Angeles. Swój występ zakończyła na ćwierćfinale, który oddała walkowerem. 22 sierpnia 2005 roku Maria Szarapowa awansowała na pierwsze miejsce rankingu WTA[23]. Tydzień później Davenport wygrała imprezę Pilot Pen Tennis w New Haven i odzyskała utraconą pozycję rankingową[23].

Na przełomie sierpnia i września rosyjska tenisistka wystartowała w ostatnim wielkoszlemowym turnieju w kalendarzu – US Open. Na twardych kortach w Nowym Jorku osiągnęła półfinał, przegrywając z Kim Clijsters 2:6, 7:6(5), 3:6. 12 września 2005 roku Szarapowa ponownie objęła prowadzenie w rankingu WTA, lecz po sześciu tygodniach została wyprzedzona przez Lindsay Davenport[23].

Ostatnim rozegranym przez nią turniejem był WTA Tour Championships w Madrycie. W fazie grupowej pokonała Lindsay Davenport i Patty Schnyder, ale uległa Nadii Pietrowej. Rezultaty te pozwoliły jej na awans do fazy pucharowej. Zawody zakończyła na półfinale, odpadając po przegranym meczu z Amélie Mauresmo 6:7(1), 3:6. Sezon, po raz drugi z rzędu, zakończyła na czwartej pozycji w rankingu WTA. W samym roku 2005 zarobiła prawie 2 mln dolarów amerykańskich[24].

[edytuj] Sezon 2006

W styczniu 2006 roku wystąpiła w Australian Open. Rozstawiona z numerem czwartym Rosjanka pokonała między innymi Danielę Hantuchovą i Nadię Pietrową. W półfinale przegrała w trzech setach z Justine Henin-Hardenne[18]. Tydzień później osiągnęła także półfinał w Tokio, w którym została wyeliminowana przez Martinę Hingis[25].

Następnie wzięła udział w turnieju Dubai Duty Free Tennis Championships w Dubaju. Wygrała tam z Wierą Duszewiną, Martiną Hingis i Lindsay Davenport. W finale została pokonana przez Justine Henin-Hardenne wynikem 5:7, 2:6. W marcu, po raz pierwszy w swojej karierze, zdobyła tytuł zawodów kategorii pierwszej. Miało to miejsce w Indian Wells, gdzie w finale wygrała z Jeleną Diemientjewą 6:1, 6:2[26]. Dwa tygodnie później doszła do finału w Miami, jednak w decydującym meczu uległa Swietłanie Kuzniecowej 3:6, 4:6[27].

Szarapowa nie występowała na turniejach poprzedzających Roland Garros z powodu kontuzji[28]. Na French Open została rozstawiona z „czwórką”. W pierwszym meczu po prawie dwumiesięcznej przerwie pokonała Mashonę Washington 6:2, 5:7, 7:5, broniąc piłek meczowych w decydującym secie. Następnie wyeliminowała Ivetę Benešovą oraz Alicię Molik. W czwartej rundzie została pokonana przez rozstawioną z numerem czternastym Dinarę Safinę wynikiem 5:7, 6:2, 5:7[29].

Sezon na kortach trawiastych rozpoczęła od udziału w turnieju w Birmingham. Rozstawiona z numerem pierwszym Rosjanka osiągnęła półfinał, w którym przegrała z Jameą Jackson. Następnie została rozstawiona z numerem czwartym na Wimbledonie. Pokonała tam między innymi Flavię Pennettę i Jelenę Diemientjewą. W meczu o finał została wyeliminowana przez Amélie Mauresmo 3:6, 6:3, 2:6[30].

Szarapowa z trofeum turnieju US Open.

Wygrała zawody w San Diego, pokonując Mary Pierce, Patty Schnyder i Kim Clijsters w finale. W półfinale turnieju w Los Angeles przegrała z Jeleną Diemientjewą. Podczas US Open rozstawiono ją z numerem trzecim. W pierwszych czterech rundach wyeliminowała kolejno: Michaellę Krajicek, Émilie Loit, Jelenę Lichowczewą oraz Li Na. W ćwierćfinale zwyciężyła z Tatianą Golovin 7:6(4), 7:6(0), a w półfinale, po raz pierwszy w karierze, pokonała Amélie Mauresmo wynikiem 6:0, 4:6, 6:0[31]. Swój drugi wielkoszlemowy finał wygrała z Justine Henin-Hardenne 6:4, 6:4[32]. Dzięki drugiej pozycji w US Open Series 2006 za zwycięstwo w turnieju zdobyła pół miliona dolarów premii.

Imprezę w Moskwie rozpoczęła od zwycięstwa z Jekatierinę Byczkową. Drugi mecz, przeciwko Annie Czakwetadze, oddała walkowerem z powodu kontuzji[28]. Pod koniec października wygrała dwa turnieje WTA. Najpierw triumfowała w zawodach kategorii pierwszej w Zurychu, pokonując w finale Danielę Hantuchovą 6:1, 4:6, 6:3. Tydzień później, po wygranej z Nadią Pietrową, zdobyła puchar Generali Ladies Linz.

W kończącym sezon turnieju WTA Tour Championships, który odbył się w Madrycie, została przyporządkowana do grupy czerwonej, w której grały również Kim Clijsters, Swietłana Kuzniecowa i Jelena Diemientjewa. Rosyjska tenisistka wygrała wszystkie trzy spotkania, nie tracąc seta. W półfinale została pokonana przez Justine Henin-Hardenne 2:6, 6:7(5)[21].

Maria Szarapowa zakończyła sezon jako wiceliderka rankingu z dorobkiem 3532 punktów. W 2006 roku zarobiła blisko 3,8 mln dolarów amerykańskich[33].

[edytuj] Sezon 2007

Szarapowa na Australian Open 2007.

Z powodu nieobecności Justine Henin, Szarapowa była najwyżej rozstawioną zawodniczką Australian Open. Spotkanie pierwszej rundy z Camille Pin grała w pełnym słońcu i temperaturze sięgającej 50 °C. Prowadząc 5:0 w trzecim secie, wygrała go 9:7. Skarżyła się ponadto na skurcze mięśni brzucha. Po meczu Rosjanka powiedziała: „to było nieludzkie pozwolić nam grać w takich warunkach”[34]. Zamknięcie dachu na korcie nastąpiło dopiero po zakończeniu tego pojedynku. Następnie, nie tracąc seta, doszła do finału, eliminując Annę Czakwetadze w ćwierćfinale i Kim Clijsters w półfinale. W decydującym meczu została pokonana 1:6, 2:6 przez Serenę Williams[35]. 29 stycznia 2007 roku, po zakończeniu zawodów na twardych kortach w Melbourne, Maria Szarapowa awansowała na pierwsze miejsce w rankingu WTA[23].

Następnie zagrała w Toray Pan Pacific Open w Tokio, gdzie skreczowała w półfinałowym meczu z Aną Ivanović z powodu kontuzji kolana[36]. W marcowych turniejach w Indian Wells i w Miami została rozstawiona z numerem pierwszym. W obu zawodach odpadła w czwartej rundzie: na Pacific Life Open przegrała z Wierą Zwonariową, a na Sony Ericsson Open z Sereną Williams. 19 marca została wyprzedzona przez Justine Henin w rankingu singlowym[23].

Przez większą część sezonu na kortach ziemnych, podobnie jak w roku 2006, Szarapowa nie grała z powodu kontuzji[28]. Wystąpiła w turnieju w Stambule, gdzie została rozstawiona z numerem pierwszym. W pierwszych dwóch meczach wyeliminowała Cwetanę Pironkową i Agnieszkę Radwańską. Zawody zakończyła na półfinale, w którym pokonała ją Aravane Rezaï.

Na French Open, rozgrywanym na przełomie maja i czerwca, grała jako turniejowy numer dwa. W pierwszych trzech meczach pokonała kolejno: Émilie Loit, Jill Craybas i Ałłą Kudriawcewą. Mecz czwartej rundy przeciwko Patty Schnyder wygrała 3:6, 6:4, 9:7, a w ćwierćfinale pokonała w dwóch setach Annę Czakwetadze. W swoim pierwszym półfinale w Paryżu przegrała z rozstawioną z numerem siódmym Aną Ivanović 2:6, 1:6[37].

Tydzień później osiągnęła finał trawiastego turnieju w Birmingham, w którym uległa Jelenie Janković 6:4, 3:6, 5:7[38]. Na Wimbledonie rozstawiona z numerem drugim Rosjanka wygrała z Chan Yung-jan, Séverine Brémond i Ai Sugiyamą. Odpadła w czwartej rundzie, gdzie została pokonana przez turniejowy numer dwadzieścia trzy – Venus Williams, wynikem 1:6, 3:6[39]. Był to najsłabszy występ Szarapowej w Londynie od 2003 roku.

US Open Series 2007 rozpoczęła od zawodów Acura Classic, broniąc tytułu zdobytego w 2006 roku. Rosyjska tenisistka awansowała do finału nie tracąc seta. W decydującym pojedynku wygrała z Patty Schnyder 6:2, 3:6, 6:0 i zdobyła swój jedyny puchar w sezonie 2007[40]. Następnie zagrała w Los Angeles. Po wygranym ćwierćfinale z Jeleną Diemientjewą, mecz półfinałowy, przeciwko Nadii Pietrowej, oddała walkowerem. Podczas US Open, jako triumfatorka tego turnieju z poprzedniego sezonu, w pierwszych dwóch rundach wyeliminowała Robertę Vinci oraz Casey Dellacqua. Udział w zawodach na twardych kortach w Nowym Jorku zakończyła na trzeciej rundzie. Rosjanka niespodziewanie uległa rozstawionej z numerem trzydziestym Agnieszce Radwańskiej 4:6, 6:1, 2:6[41].

W turnieju Kremlin Cup w Moskwie została wyeliminowana przez Wiktorię Azarenkę 6:7(9), 2:6. Po tej porażce wycofała się z imprezy w Zurichu. Dwa tygodnie później Daniela Hantuchová wygrała zawody Generali Ladies Linz i zepchnęła Marię Szarapową na dziewiąte miejsce w rankingu WTA, obejmującym osiągnięcia roczne.

Rosjanka była pierwszą rezerwową do turnieju kończącego sezon 2007. Jednakże przez problemy zdrowotne z WTA Tour Championships wycofała się Venus Williams. Dzięki temu Szarapowa wystąpiła w zawodach i została przyporządkowana do grupy czerwonej. Wygrała wszystkie trzy mecze w swojej grupie, pokonując kolejno: Hantuchovą, Kuzniecową i Ivanović. W półfinale zwyciężyła z drugą zawodniczką grupy żółtej, Anną Czakwetadze, wynikiem 6:2, 6:2[42]. W finale, trwającym ponad trzy godziny i trzydzieści minut, uległa liderce rankingu Justine Henin 7:5, 5:7, 3:6[43].

Sezon 2007 zakończyła jako piąta tenisistka na świecie i zarobiła około 1,8 mln dolarów[44].

[edytuj] 2008

Rozstawiona z nr 5, wygrała Australian Open 2008, jej trzeci wielkoszlemowy tytuł. Do karierowego Wielkiego Szlema w singlu brakuje jej mistrzostwa na kortach Rolanda Garrosa. W rozgrywkach Australian Open 2008 pokonała kolejno, poczynając na I rundzie i kończąc na meczu finałowym: Jelenę Kostanić Tošić 6:4, 5:3 (krecz Kostanić Tošić), Lindsay Davenport 6:1, 6:3, Jelenę Wiesninę 6:3, 6:0, jedenastą zawodniczkę rankingu WTA, Jelenę Diemientjewą 6:2 6:0, rozstawioną z nr 1 Justine Henin 6:4, 6:0, rozstawioną z nr 3 Jelenę Janković 6:3, 6:1, a w finale – rozstawioną z nr 4 Anę Ivanović, wynikiem 7:5, 6:3.

Następnie, rozstawiona z nr 4 w Qatar Total Open 2008 w Ad-Dauha, rozpoczęła grę w II rundzie, pokonując Galinę Woskobojewą 6:4, 4:6, 6:1. W III rundzie wygrała z kwalifikantką Tamarine Tanasugarn 6:2, 6:2. W ćwierćfinale zwyciężyła z Caroline Wozniacki 6:0, 6:1. W półfinale wygrała z Agnieszką Radwańską 6:4, 6:3, zaś w samym finale wygrała z Wierą Zwonariewą 6:1, 2:6, 6:0, zdobywając osiemnaste trofeum z cyklu WTA Tour.

Podczas turnieju Pacific Life Open 2008 w Indian Wells zagrała rozstawiona z nr 4, ponownie od II rundy, pokonała kolejno: Stéphanie Cohen-Aloro, Eleni Daniilidou, Alonę Bondarenko, z którą to ostatnią straciła pierwszego seta w turnieju. W ćwierćfinale zwyciężyła Danielę Hantuchovą wynikiem 7:6(2), 6:1. W półfinale odniosła pierwszą porażkę sezonu, z Swietłaną Kuzniecową.

W turnieju w Amelia Island w II rundzie pokonała kwalifikantkę Barborę Zahlavovą-Strycovą. W III rundzie wygrała z Anabel Mediną Garrigues 7:6(3), 5:7, 7:6(1), a w 1/4 finału zwyciężyła z rozstawioną z nr 10 Aloną Bondarenko 6:7(9), 6:3, 6:2. Jej mecz półfinałowy z Lindsay Davenport nie odbył się, bowiem jej rywalka oddała pojedynek walkowerem. W finale pokonała nierozstawioną Dominikę Cibulkową, dla której był to pierwszy finał turnieju rangi II.

W Family Circle Cup 2008 w Charleston została rozstawiona z nr 2, z wolnym losem ponownie w I rundzie. W II rundzie pokonała Bethanie Mattek 6:0, 6:0, a w III rundzie – Tetianę Perebyjnis 7:5, 6:2. W 1/4 finału przegrała drugi mecz sezonu, z Sereną Williams wynikiem 7:5, 4:6, 6:1. Po tym turnieju awansowała na 2. miejsce w rankingu WTA.

Gdy 15 maja liderka rankingu WTA, Justine Henin, niespodziewanie zakończyła karierę, a dwa dni później poprosiła o wycofanie z rankingów, Maria Szarapowa ponownie została liderką, od 19 maja 2008 do 9 czerwca 2008.

Na French Open 2008 została pokonana przez Dinarę Safinę w IV rundzie. Podczas Wimbledonu 2008 przegrała w II rundzie z Ałłą Kudriawcewą wynikiem 2:6, 4:6, która plasowała się wtedy na 159. miejscu w światowym rankingu WTA tenisistek.

Podczas meczu II rundy Rogers Cup z Martą Domachowską odezwała się kontuzja ramienia. Pojedynek z Polką wygrała, jednakże następne spotkanie oddała walkowerem. Przez kontuzję zrezygnowała z występów na kortach do końca sezonu. Sezon 2008 zakończyła na 9 miejscu w rankingu WTA Tour, z dorobkiem 2515 punktów.

[edytuj] 2009

Kontuzja uniemożliwiła jej obronę tytułów z Melbourne i z Dubaju. Powróciła podczas turnieju w Indian Wells. Zagrała tylko w grze podwójnej w parze z Jeleną Wiesniną. Odpadły w pierwszej rundzie po przegranej 1:6, 6:4, 7:10 z duetem Jekatierina Makarowa/Tatiana Puczek[45].

Pierwszym startem Szarapowej w grze pojedynczej w tym roku, było Warsaw Open, w którym wystartowała dzięki "dzikiej karcie". W pierwszej rundzie wygrała z Tathianą Garbin, zaś w drugiej z Darią Kustową. W 1/4 finału przegrała z późniejszą finalistką, Aloną Bondarenko.

Szarapowa podczas Wimbledonu 2009.

Podczas French Open, w pierwszej rundzie zwyciężyła z Anastazją Jakimową 3:6, 6:2, 6:1. W drugim meczu wygrała z rozstawioną z "jedenastką" Nadią Pietrową 6:2, 1:6, 8:6, broniąc piłek meczowych przy stanie 5:4 w trzecim secie. Jej kolejną rywalką była kwalifikantka Jarosława Szwedowa, która pokonała wynikiem 1:6, 6:3, 6:4. W 1/8 finału wygrała z Li Na, rozstawioną z numerem 25. W ćwierćfinale została pokonana przez Dominikę Cibulkową[46].

Pomiędzy French Open a Wimbledonem zagrała w jednym turnieju na trawie – AEGON Classic w Birmingham. Grając jako nierozstawiona doszła do 1/2 finału, gdzie przegrała z Li Na, turniejową "czwórką". W Londynie, mimo 58 pozycji w rankingu, została rozstawiona przez organizatorów z numerem 24. W pierwszej rundzie wygrała z Wiktorią Kutuzową 7:5, 6:4. W drugiej rundzie została pokonana przez Giselę Dulko w trzech setach.

W lipcu zagrała jeszcze w turnieju w Stanford, gdzie przegrała w ćwierćfinale z Venus Williams. Tydzień później znalazła się w drabince East West Bank Classic w Los Angeles. W pierwszej rundzie wygrała z Jarmilą Groth, w drugiej zwyciężyła z turniejową "trójką", 20-letnią Wiktorią Azarenką, zaś w trzeciej rundzie (1/8 finału) pokonała Alonę Bondarenko. W ćwierćfinale wygrała z Urszulą Radwańską, a w półfinale została pokonana przez Flavią Pennettą. W meczu z Pennettą, Szarapowa popełniła 61 niewymuszonych błędów[47]. Podczas Rogers Cup w Montrealu doszła do finału wygrywając m.in. z "10" Nadią Pietrową i czternastą w rankingu WTA, Agnieszką Radwańską. W finale przegrała z Jeleną Dementiewą 4:6, 3:6[48].

W US Open 2009 na podstawie pozycji w rankingu, została rozstawiona z numerem 29. W pierwszej rundzie spotkała się z Cwetaną Pironkową, z którą wygrała w dwóch setach. W drugiej rundzie zwyciężyła z grającą z "dziką kartą" Christiną McHale 6:0, 6:2, zaś w trzeciej rundzie przegrała z Melanie Oudin[49].

Pod koniec września zagrała w Toray Pan Pacific Open w Tokio. W pierwszej rundzie pokonała Francescę Schiavone 4:6, 7:5, 6:1, w drugiej wygrała z rozstawioną z "dwunastką", Samanthą Stosur. W 1/8 finału wygrała z Alisą Klejbanową, w ćwierćfinale z Ivetą Benesovą, a w półfinale zwyciężyła z Agnieszką Radwańską. W meczu finałowym, jej rywalka, Jelena Janković, skreczowała przy stanie 5:2 w pierwszym secie[50].

[edytuj] 2010

Wielkoszlemowy Australian Open był pierwszym turniejem Szarapowej w nowym sezonie. Grając jako rozstawiona z "czternastką", przegrała w Melbourne w I rundzie z Marią Kirilenko 6:7(4), 6:3, 4:6[51]. W lutym, podczas Regions Morgan Keegan Championships, była najwyżej rozstawioną zawodniczką. W pierwszej rundzie pokonała Shenay Perry, zaś w drugiej Bethanie Mattek-Sands. W 1/4 finału zwyciężyła z rozstawioną z numerem ósmym, Eleną Baltachą 6:2, 7:5, a w półfinale wygrała z turniejową "ósemką", Petrą Kvitovą 6:4, 6:3. W meczu finałowym pokonała Sofię Arvidsson 6:2, 6:1.

Blisko miesiąc później, w Indian Wells, została rozstawiona z "dziesiątką". Odpadła w trzeciej rundzie, z Zheng Jie. Następnym turniejem było Mutua Madrileña Madrid Open, gdzie przegrała w pierwszym meczu, z Lucie Šafářovą. Tydzień później zagrała w Internationaux de Strasbourg w Strasburgu. Grając tam jako najwyżej rozstawiona, odniosła 22. turniejowe zwycięstwo w karierze, pokonując w finale Kristinę Barrois[52]. Podczas drugiej imprezy wielkoszlemowej w sezonie, French Open. Została rozstawiona z numerem 13. W pierwszej rundzie zwyciężyła z kwalifikantką, Ksenią Pierwak, zaś w drugiej z Kirsten Flipkens. W trzecim meczu przegrała z triumfatorką tego turnieju z lat 2003-2007 (oprócz 2004 roku), Justine Henin 2:6, 6:3, 3:6. Mecz był przerwany po drugim secie z powodu zapadających ciemności[53].

Na początku czerwca rozegrała turniej AEGON Classic w Birmingham. Jako, że była turniejową "dwójką", w pierwszej rundzie otrzymała tzw. "wolny los". W drugiej rundzie wygrała z Bethanie Mattek-Sands, w trzeciej z Ałłą Kudriawcewą, zaś w 1/4 finału z Sesil Karatanczewą. W półfinale zwyciężyła z kwalifikantką, Alison Riske. W finale została pokonana przez najwyżej rozstawioną, Li Na 5:7, 1:6[54].

Podczas Wimbledonu została rozstawiona z numerem 16. W pierwszej rundzie pokonała Anastazję Piwowarową, w drugiej Ioanę Ralucę Olaru, a w trzeciej Barborę Záhlavovą Strýcovą. W 1/8 finału przegrała z rozstawioną z "jedynką", Sereną Williams 6:7(9), 4:6[55].

W pierwszym turnieju US Open Series, Bank of the West Classic w Stanford została rozstawiona z "dziesiątką". W pierwszej rundzie wygrała z Zheng Jie, w drugiej pokonała Olgę Goworcową, a w ćwierćfinale Jelenę Dementiewą. W 1/2 finału zwyciężyła z Agnieszką Radwańską, zaś w finale przegrała z Wiktorią Azarenką[56]. Tydzień później, podczas Western & Southern Financial Group Women's Open Cincinnati grając z numerem 10., doszła do finału, gdzie przegrała z turniejową "czwórką", Kim Clijsters. Z powodu kontuzji stopy wycofała się z Rogers Cup w Montrealu[57]. Cykl turniejów zakończyła na 4. miejscu, z dorobkiem 115 punktów[58].

Podczas US Open odpadła w czwartej rundzie, po przegranym meczu z Caroline Wozniacki 3:6, 4:6. W trzeciej wygrała z Beatrice Caprą 6:0, 6:0. Pod koniec września, w Tokio, przegrała w 1. rundzie z Kimiko Date-Krumm. Tydzień później, podczas China Open w Pekinie, doszła do 2. rundy, gdzie została pokonana przez Jelenę Wiesniną.

W grudniu, Szarapowa nawiązała współpracę trenerską ze Szwedem Thomasem Hogstedtem[59].

[edytuj] 2011

Sezon 2011 Szarapowa rozpoczęła turniejem ASB Classic w Auckland. Grając jako najwyżej rozstawiona, przegrała w ćwierćfinale, z późniejszą zwyciężczynią, Gretą Arn. Podczas Australian Open odpadła w 4. rundzie z Andreą Petković 2:6, 3:6.

W BNP Paribas Open odpadła w 1/2 finału. Została w nim pokonana przez Wozniacki wynikiem 1:6, 2:6. W Miami, w turnieju Sony Ericsson Open, pokonując m.in. Samanthę Stosur i Petkovic, doszła do finału.

W pierwszej rundzie Internazionali BNL d'Italia w Rzymie miała "wolny los". W drugiej pokonała Jekatierinę Makarową, zaś w trzeciej Shahar Peer. Jej ćwierćfinałowa rywalka, Wiktoria Azarenka, skreczowała przy stanie 4:6, 3:0. W 1/2 finału wygrała z Wozniacki. W finale pokonała Stosur 6:2, 6:4. W paryskim French Open doszła do półfinału, gdzie przegrała z Li Na, późniejszą triumfatorką. Dotarła do finału londyńskiego Wimbledon 2011, przegrywając z Petrą Kvitovą wynikiem 3:6, 4:6.

[edytuj] 2012

Maria Szarapowa podczas Australian Open 2012.

Sezon 2012 Rosjanka rozpoczęła od udziału w wielkoszlemowym Australian Open, w którym to została finalistką. W pierwszych trzech rundach mecze wygrywała po pojedynkach trwających dwa sety. Jej rywalkami były kolejno: Gisela Dulko, Jamie Hampton, oraz Angelique Kerber. W czwartej rundzie spotkała się z Niemką Sabine Lisicki. Pojedynek ten zakończył się zwycięstwem Szarapowej w trzech setach. W ćwierćfinale grała przeciwko swej rodaczce, Jekatierinie Makarowej. Półfinałową rywalką Rosjanki okazała się rozstawiona z numerem drugim Petra Kvitová. Spotkanie zakończyło się zwycięstwem Rosjanki 6:2, 3:6, 6:4. W meczu o mistrzostwo grała przeciwko Wiktorii Azarence. Mecz zakończył się łatwą wygraną Białorusinki, która odniosła triumf wygrywając 6:3, 6:0[60].

W turnieju kategorii Premier Mandatory rozgrywanym na kortach Indian Wells Rosjanka doszła do finału. Występ rozpoczęła od zwycięstwa w drugiej rundzie z Giselą Dulko. W kolejnych rundach pokonała także Simonę Halep oraz rozstawioną Robertę Vinci. W ćwierćfinale po trzysetowym pojedynku wygrała z rodaczką Marią Kirilenko. Z meczu półfinałowego zeszła zwycięsko po kreczu Any Ivanović przy stanie 6:4, 0:1. W finale ponownie spotkała się z Azarenką, a tym razem przegrała 2:6, 3:6[61].

W kolejnym turnieju rangi Premier Mandatory rozgrywanym w Miami Rosjanka ponownie osiągnęła finał. Występ rozpoczęła od zwycięstw z Shahar Peer, Sloane Stephens oraz Jekatieriną Makarowa. W ćwierćfinale wygrała z Chinką Li Na. W półfinale zwyciężyła po trzysetowym pojedynku z Caroline Wozniacki. W finale spotkała się z Agnieszką Radwańską, z którą przegrała 5:7, 4:6[62].

W turnieju rangi Premier Series na kortach ziemnych w hali w Stuttgarcie Szarapowa odniosła swoje dwudzieste piąte zwycięstwo w karierze. W finale pokonała liderkę rankingu, Wiktorię Azarenkę, wynikiem 6:1, 6:4[63].

[edytuj] Życie prywatne

W 2004 Szarapowa założyła fundację Maria Sharapova Foundation. Pomogła finansowo biesłańskim rodzinom po ataku terrorystycznym na tamtejszą szkołę oraz, wspólnie ze swoimi koleżankami, udzieliła pomocy materialnej ludziom poszkodowanym w wyniku huraganu Katrina w Stanach Zjednoczonych.

Znalazła się w rankingu amerykańskiego magazynu People na 50 najpiękniejszych kobiet świata.

19 października 2010 Szarapowa i koszykarz Saša Vujačić ogłosili swoje zaręczyny[64].

[edytuj] Historia występów

Dane na dzień 2012-05-14

[edytuj] Gra pojedyncza

[edytuj] Turnieje wielkoszlemowe

Maria Szarapowa podczas Australian Open 2005
Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Melbourne — 1R 3R SF SF F W — 1R 4R F 1 / 9 34–8
Francja Paryż — 1R QF QF 4R SF 4R QF 3R SF 0 / 9 30–9
Wielka Brytania Londyn — 4R W SF SF 4R 2R 2R 4R F 1 / 9 34–8
Stany Zjednoczone Nowy Jork — 2R 3R SF W 3R — 3R 4R 3R 1 / 8 24–7
Wygrane turnieje – 0 / 4 1 / 4 0 / 4 1 / 4 0 / 4 1 / 3 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 1 3 / 35 N/A
Bilans spotkań – 4–4 15–4 19–4 20–4 16–4 11–3 7–3 8–4 16–4 6–1 N/A 122–32

[edytuj] Turnieje kategorii Premier

Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Francja Paryż — — — — — — — — — — QF 0 / 1 1–1
Katar Ad-Doha — — — W — — W — — — — 2 / 2 9-0
Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubai — — — — F — — — — — — 0 / 1 3-1
Stany Zjednoczone Indian Wells 2R 1R 4R SF W 4R SF — 3R SF F 1 / 10 29-9
Stany Zjednoczone Miami — 1R 4R F F 4R — — — F F 0 / 7 24-7
Stany Zjednoczone Charleston — 1R — — — — QF — — — — 0 / 2 4-2
Niemcy Stuttgart — — — — — — — — — — W 1 / 1 4-0
Hiszpania Madryt — — — — — — — — 3R 1R QF 0 / 3 5-3
Włochy Rzym — — 3R SF — — SF — — W 1 / 4 13-3
Stany Zjednoczone Standford — — — — — — — QF F QF — 0 / 3 7-3
Stany Zjednoczone San Diego — — QF — W W — — — — — 2 / 3 12-1
Stany Zjednoczone Los Angeles — 3R — QF SF SF — SF — — — 0 / 5 14-5
Kanada Montreal/Toronto — 1R 3R — — — 3R F — 3R 0 / 5 8-4
Stany Zjednoczone Cincinatti — — — — — — — — F W 1 / 2 10-1
Japonia Tokio — — 2R W SF SF — W 1R QF 1 / 7 17-6
Chińska Republika Ludowa Pekin — QF SF SF — — — 3R 3R — 0 / 5 8-5
Rosja Moskwa — — — QF QF 2R — — — — 0 / 3 2-3
Turcja WTA Championships — — W SF SF F — — — RR 1 / 5 13-7
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 6 1 / 8 2 / 9 2 / 8 1 / 7 1 / 5 1 / 5 0 / 6 2 / 9 1 / 5 10 / 68 N/A

Legenda

     zielony: W, wygrała turniej seniorski

     żółty: F, odpadła w finale w turnieju seniorskim

      ciemnobrązowy: SF, odpadła w półfinale w turnieju seniorskim

     jasnobrązowy: QF, odpadła w ćwierćfinale w turnieju seniorskim

     różowy: 4R, 3R, 2R, 1R, odpadła w IV, III, II, I rundzie w turnieju seniorskim

     biały: LQ, odpadła w kwalifikacjach w turnieju seniorskim

     biały: —, nie startowała

[edytuj] Statystyki turniejowe

[edytuj] Wielki Szlem

[edytuj] Gra pojedyncza

[edytuj] Mistrzyni
Rok Turniej Nawierzchnia Finalistka Wynik finału
2004 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Serena Williams 6:1, 6:4
2006 Stany Zjednoczone US Open Twarda Belgia Justine Henin-Hardenne 6:4, 6:4
2008 Australia Australian Open Twarda Serbia Ana Ivanović 7:5, 6:3
[edytuj] Finalistka
Rok Turniej Nawierzchnia Mistrzyni Wynik finału
2007 Australia Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 1:6, 2:6
2011 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Czechy Petra Kvitová 3:6, 4:6
2012 Australia Australian Open Twarda Białoruś Wiktoria Azarenka 3:6, 0:6

[edytuj] Turnieje WTA

[edytuj] Gra pojedyncza

[edytuj] Mistrzyni
Nr Data Turniej Nawierzchnia Finalistka Wynik finału
1. 5 października 2003 Japonia Tokio Twarda Węgry Anikó Kapros 2:6, 6:2, 7:6(5)
2. 2 listopada 2003 Kanada Québec Twarda Wenezuela Milagros Sequera 6:2, krecz
3. 13 czerwca 2004 Wielka Brytania Birmingham Trawiasta Francja Tatiana Golovin 4:6, 6:2, 6:1
4. 3 lipca 2004 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Stany Zjednoczone Serena Williams 6:1, 6:4
5. 3 października 2004 Korea Południowa Seul Twarda Polska Marta Domachowska 6:1, 6:1
6. 10 października 2004 Japonia Tokio Twarda Stany Zjednoczone Mashona Washington 6:0, 6:1
7. 15 listopada 2004 Stany Zjednoczone WTA Championships Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 4:6, 6:2, 6:4
8. 7 lutego 2005 Japonia Tokio Dywan Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 6:1, 3:6, 7:6(5)
9. 28 lutego 2005 Katar Ad-Dauha Twarda Australia Alicia Molik 4:6, 6:1, 6:4
10. 12 czerwca 2005 Wielka Brytania Birmingham Trawiasta Serbia Jelena Janković 6:2, 4:6, 6:1
11. 18 marca 2006 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Rosja Jelena Diemientjewa 6:1, 6:2
12. 6 sierpnia 2006 Stany Zjednoczone San Diego Twarda Belgia Kim Clijsters 7:5, 7:5
13. 9 września 2006 Stany Zjednoczone Nowy Jork Twarda Belgia Justine Henin-Hardenne 6:4, 6:4
14. 22 października 2006 Szwajcaria Zurych Twarda Słowacja Daniela Hantuchová 6:1, 4:6, 6:3
15. 29 października 2006 Austria Linz Twarda Rosja Nadieżda Pietrowa 7:5, 6:2
16. 5 sierpnia 2007 Stany Zjednoczone San Diego Twarda Szwajcaria Patty Schnyder 6:2, 3:6, 6:0
17. 26 stycznia 2008 Australia Melbourne Twarda Serbia Ana Ivanović 7:5, 6:3
18. 24 lutego 2008 Katar Ad-Dauha Twarda Rosja Wiera Zwonariowa 6:1, 2:6, 6:0
19. 14 kwietnia 2008 Stany Zjednoczone Amelia Island Ceglana Słowacja Dominika Cibulková 7:6(7), 6:3
20. 2 października 2009 Japonia Tokio Twarda Serbia Jelena Janković 5:2, krecz
21. 20 lutego 2010 Stany Zjednoczone Memphis Twarda Szwecja Sofia Arvidsson 6:2, 6:1
22. 22 maja 2010 Francja Strasburg Ceglana Niemcy Kristina Barrois 7:5, 6:1
23. 9 maja 2011 Włochy Rzym Ceglana Australia Samantha Stosur 6:2, 6:4
24. 21 sierpnia 2011 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Serbia Jelena Janković 4:6, 7:6(3), 6:3
25. 29 kwietnia 2012 Niemcy Stuttgart Ceglana Białoruś Wiktoria Azarenka 6:1, 6:4
[edytuj] Finalistka
Nr Data Turniej Nawierzchnia Mistrzyni Wynik finału
1. 23 października 2004 Szwajcaria Zurych Twarda Australia Alicia Molik 6:4, 2:6, 3:6
2. 3 kwietnia 2005 Stany Zjednoczone Miami Twarda Belgia Kim Clijsters 3:6, 5:7
3. 26 lutego 2006 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda Belgia Justine Henin-Hardenne 5:7, 2:6
4. 2 kwietnia 2006 Stany Zjednoczone Miami Twarda Rosja Swietłana Kuzniecowa 3:6, 4:6
5. 26 stycznia 2007 Australia Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 1:6, 2:6
6. 17 czerwca 2007 Wielka Brytania Birmingham Trawiasta Serbia Jelena Janković 6:4, 3:6, 5:7
7. 11 listopada 2007 Hiszpania WTA Championships Twarda Belgia Justine Henin 7:5, 5:7, 3:6
8. 23 sierpnia 2009 Kanada Montreal Twarda Rosja Jelena Diemientjewa 4:6, 3:6
9. 13 czerwca 2010 Wielka Brytania Birmingham Trawiasta Chińska Republika Ludowa Li Na 5:7, 1:6
10. 1 sierpnia 2010 Stany Zjednoczone Stanford Twarda Białoruś Wiktoria Azarenka 4:6, 1:6
11. 15 sierpnia 2010 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Belgia Kim Clijsters 6:2, 6:7(4), 2:6
12. 3 kwietnia 2011 Stany Zjednoczone Miami Twarda Białoruś Wiktoria Azarenka 1:6, 4:6
13. 2 lipca 2011 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Czechy Petra Kvitová 3:6, 4:6
14. 26 stycznia 2012 Australia Melbourne Twarda Białoruś Wiktoria Azarenka 3:6, 0:6
15. 18 marca 2012 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Białoruś Wiktoria Azarenka 2:6, 3:6
16. 31 marca 2012 Stany Zjednoczone Miami Twarda Polska Agnieszka Radwańska 5:7, 4:6

[edytuj] Gra podwójna

[edytuj] Mistrzyni
Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Finalistki Wynik finału
1. 5 października 2003 Japonia Tokio Twarda Tajlandia Tamarine Tanasugarn Stany Zjednoczone Ansley Cargill
Stany Zjednoczone Ashley Harkleroad		 7:6(1), 6:0
2. 26 października 2003 Luksemburg Luksemburg Twarda Tajlandia Tamarine Tanasugarn Niemcy Marlene Weingärtner
Ukraina Ołena Tatarkowa		 6:1, 6:4
3. 13 czerwca 2004 Wielka Brytania Birmingham Trawiasta Rosja Maria Kirilenko Australia Lisa McShea
Wenezuela Milagros Sequera		 6:2, 6:1
[edytuj] Finalistka
Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Mistrzynie Wynik finału
1. 22 lutego 2004 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Rosja Wiera Zwonariowa Szwecja Åsa Svensson
Stany Zjednoczone Meilen Tu		 6:4, 7:6(0)

[edytuj] Statystki

Dane na dzień 2012-05-14

[edytuj] Przeciwko czołowym tenisistkom

Rywalka Liczba meczów Bilans W% Twarda Ceglana Trawiasta Dywan
Rosja Jelena Diemientjewa 12 9-3 75% 6-3 2-0 1-0 0-0
Australia Samantha Stosur 11 10-1 91% 5-1 2-0 2-0 1-0
Belgia Justine Henin 10 3-7 30% 3-4 0-3 0-0 0-0
Rosja Swietłana Kuzniecowa 10 6-4 60% 6-3 0-0 0-1 0-0
Chińska Republika Ludowa Li Na 10 6-4 60% 4-1 1-1 1-2 0-0
Stany Zjednoczone Serena Williams 10 2-8 20% 1-5 0-2 1-1 0-0
Rosja Wiera Zwonariowa 10 7-3 70% 6-3 1-0 0-0 0-0
Białoruś Wiktoria Azarenka 9 4-5 44% 2-4 2-0 0-0 0-1
Słowacja Daniela Hantuchová 9 8-1 89% 7-0 0-0 1-0 0-1
Rosja Nadieżda Pietrowa 9 8-1 89% 6-1 1-0 1-0 0-0
Polska Agnieszka Radwańska 9 7-2 78% 5-2 2-0 0-0 0-0
Belgia Kim Clijsters 8 3-5 38% 3-5 0-0 0-0 0-0
Rosja Anna Czakwetadze 7 7-0 100% 4-0 2-0 1-0 0-0
Serbia Jelena Janković 7 6-1 86% 5-0 0-0 1-1 0-0
Rosja Dinara Safina 7 4-3 57% 5-0 0-0 1-1 0-0
Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 6 5-1 83% 3-1 0-0 1-0 1-0
Serbia Ana Ivanović 6 4-2 67% 4-0 0-1 0-0 0-1
Stany Zjednoczone Venus Williams 6 3-2 50% 3-1 0-0 0-2 0-0
Dania Caroline Wozniacki 6 4-2 67% 2-2 2-0 0-0 0-0
Czechy Petra Kvitová 5 3-2 60% 2-1 1-0 0-1 0-0
Rosja Anastazja Myskina 5 2-3 40% 2-3 0-0 0-0 0-0
Francja Amélie Mauresmo 4 1-3 25% 1-2 0-0 0-1 0-0
Francja Mary Pierce 4 3-1 75% 2-1 1-0 0-0 0-0
Szwajcaria Martina Hingis 3 2-1 67% 2-0 0-0 0-0 0-1
Włochy Francesca Schiavone 3 3-0 100% 1-0 0-0 1-0 1-0
Stany Zjednoczone Jennifer Capriati 1 0-1 0% 0-1 0-0 0-0 0-0
Japonia Kimiko Date-Krumm 1 0-1 0% 0-1 0-0 0-0 0-0
Australia Jelena Dokić 1 1-0 100% 0-0 0-0 1-0 0-0
Stany Zjednoczone Monica Seles 1 0-1 0% 0-1 0-0 0-0 0-0
Razem 179 112–67 63% 84-44
(66%)		 15-9
(63%)		 13-9
(59%)		 3-5
(36%)

Uwagi

  1. ↑ Stan na 29 kwietnia 2012 roku.

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 scottish – The Sunday Times: The Big Interview: Maria Sharapova (ang.). www.mariasharapova.com. [dostęp 2012-04-01].
  2. ↑ 2,0 2,1 Beth Harris: Maria Sharapova plans 1st trip back to Chernobyl since family fled (ang.). usatoday.com, 2007-08-13. [dostęp 2012-03-31].
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Nick Collins: Wimbledon 2009: Maria Sharapova – 20 facts you didn't know (ang.). telegraph.co.uk, 2009-06-24. [dostęp 2012-04-01].
  4. ↑ Academy where stars are born (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 2012-04-05].
  5. ↑ Clair Weaver: 'Masha' was a star at four (ang.). thisislondon.co.uk. [dostęp 2012-04-01].
  6. ↑ McRae Donald: Maria Sharapova: My love for tennis stopped me from walking away (ang.). guardian.co.uk, 2010-06-15. [dostęp 2012-03-31].
  7. ↑ Eddie Herr International (ang.). W: Champions List [on-line]. eddieherr.com. [dostęp 2012-04-01].
  8. ↑ Eddie Herr International Special Awards (ang.). eddieherr.com. [dostęp 2012-04-01]. s. 6.
  9. ↑ Liz Schroeder: Singles Ranking (ang.). W: Numeric List [on-line]. WTA Rankings, 2003-11-10. [dostęp 2012-04-01]. s. 2.
  10. ↑ Wimbledon 2003 – wyniki (ang.). itftennis.com, 2003. [dostęp 2012-04-01].
  11. ↑ 11,0 11,1 28 Maria Sharapova (ang.). W: Australian Open 2004 stories [on-line]. news.bbo.uk, 2004-01-11. [dostęp 2012-04-05].
  12. ↑ Career Titles (ang.). maria-sharapova.org. [dostęp 2012-04-01].
  13. ↑ Sony Ericsson WTA Tour Awards (ang.). W: Newcomer of the Year [on-line]. wtatennis.com. [dostęp 2012-04-01].
  14. ↑ Australian Open day six photos (ang.). news.bbc.co.uk, 2004-01-24. [dostęp 2012-04-05]. s. 6.
  15. ↑ Liz Clarke: Sharapova Wins Wimbledon After Improbable Journey (ang.). The Washington Post Company, 2004-07-04. [dostęp 2012-04-25].
  16. ↑ Adrian Warner: Birth of a superstar (ang.). thisislondon.co.uk, 2004-07-02. [dostęp 2012-04-25].
  17. ↑ 17,0 17,1 Isidore Chris: Maria Mania: no stopping her now (ang.). 2004-08-30. [dostęp 2012-04-25].
  18. ↑ 18,0 18,1 Maria Sharapova Profile (ang.). australianopen.com. [dostęp 2012-05-12].
  19. ↑ Sharapova Wins Doha for Tour-Leading Second 2005 Title (ang.). tennis-x.com, 2005-02-27. [dostęp 2012-05-12].
  20. ↑ Sharapova humiliated by Davenport (ang.). bbc.co.uk, 2005-03-18. [dostęp 2012-05-12].
  21. ↑ 21,0 21,1 21,2 Matt Cronin: Henin, Sharapova poised for big battle (ang.). msn.foxsports.com, 2010-05-28. [dostęp 2012-05-12].
  22. ↑ Sarah Holt: Williams ends Sharapova's defence (ang.). bbc.co.uk, 2005-06-30. [dostęp 2012-05-12].
  23. ↑ 23,0 23,1 23,2 23,3 23,4 WTA Rankings History – No. 1 Players (ang.). tennis-x.com, 2012-01-30. [dostęp 2012-05-12].
  24. ↑ WTA Tour Prize Money Leaders (ang.). wtatennis.com, 2005-12-19. [dostęp 2012-05-12].
  25. ↑ Martina Hingis vs. Maria Sharapova - Toray Pan Pacific Open - Tokyo (pol.). tennislive.pl, 2006-02-04. [dostęp 2012-05-15].
  26. ↑ Sharapova too Hot for Dementieva at Indian Wells (ang.). tennis-x.com, 2006-03-18. [dostęp 2012-05-15].
  27. ↑ Kuznetsova upsets Sharapova to win Miami title (ang.). news.oneindia.in, 2006-04-02. [dostęp 2012-05-15].
  28. ↑ 28,0 28,1 28,2 Barrett Hansen: 5 Reasons Maria Sharapova Will Never Win Another Major (ang.). bleacherreport.com, 2011-06-07. [dostęp 2012-05-15].
  29. ↑ Head-to-Head: Sharapova, Maria v Safina, Dinara (ang.). wtatennis.com. [dostęp 2012-05-15].
  30. ↑ Magnificent Mauresmo ends Sharapova's dream (ang.). thefreelibrary.com, 2006-07-07. [dostęp 2012-05-15].
  31. ↑ Sharapova stuns Mauresmo, lands in U.S. Open finals (ang.). japantimes.co.jp, 2006-09-10. [dostęp 2012-05-15].
  32. ↑ Sharapova powers to US Open title (ang.). bbc.co.uk, 2006-09-10. [dostęp 2012-05-15].
  33. ↑ WTA Tour Prize Money Leaders (ang.). wtatennis.com, 2006-12-18. [dostęp 2012-05-15].
  34. ↑ Maria Sharapova beats Pin despite soaring heat (ang.). english.pravda.ru, 2007-01-16. [dostęp 2012-05-15].
  35. ↑ Christopher Clarey: Williams shocks Sharapova to win Australian Open (ang.). nytimes.com, 2007-01-27. [dostęp 2012-05-15].
  36. ↑ Gavin Versi: Ana: "I felt confident" (ang.). anaivanovic.com, 2007-02-03. [dostęp 2012-05-15].
  37. ↑ Howard Bryant: Glamour girls set for showdown (ang.). espn.go.com, 2012-03-16. [dostęp 2012-05-15].
  38. ↑ Birmingham: Jankovic pokonała Szarapową (pol.). sport.wp.pl, 2007-06-17. [dostęp 2012-05-15].
  39. ↑ Wimbledon 2007: Venus Williams beats Maria Sharapova (pol.). guardian.co.uk, 2007-07-04. [dostęp 2012-05-15].
  40. ↑ Sharapova victorious in San Diego (ang.). bbc.co.uk, 2007-08-05. [dostęp 2012-05-15].
  41. ↑ Jakub Ciastoń: Radwańska lepsza od Szarapowej! (pol.). wiadomosci.gazeta.pl, 2007-09-01. [dostęp 2012-05-15].
  42. ↑ Maria Szarapowa - Anna Czakwetadze 6:2, 6:2 (relacja) (pol.). sportnews.pl. [dostęp 2012-05-15].
  43. ↑ WTA Madryt: Henin wygrała z Szarapovą w finale (pol.). ultrasport.pl, 2007-11-11. [dostęp 2012-05-15].
  44. ↑ WTA Tour Prize Money Leaders (ang.). wtatennis.com, 2007-12-24. [dostęp 2012-05-15].
  45. ↑ WTA w Indian Wells: Szarapowa przegrała w deblu
  46. ↑ French Open: Szarapowa zdemolowana przez Cibulkovą
  47. ↑ Pennetta gains from Sharapova's errors
  48. ↑ Dementieva beats Sharapova in Rogers Cup final
  49. ↑ US Open: Oudin pokonała Szarapową (pol.). [dostęp 15 kwietnia 2011].
  50. ↑ Sharapova wins 1st tourney since layoff (pol.). W: ESPN [on-line]. [dostęp 15 kwietnia 2011].
  51. ↑ Kirilenko knocks out Sharapova (ang.). W: ESPN [on-line]. [dostęp 15 kwietnia 2011].
  52. ↑ Maria Sharapova wins Strasbourg International for 22nd career title (ang.). W: ESPN [on-line]. [dostęp 15 kwietnia 2011].
  53. ↑ Petrova rocks No. 2-seeded Venus (ang.). W: ESPN [on-line]. [dostęp 15 kwietnia 2011].
  54. ↑ Li rolls past Sharapova in Aegon final (ang.). W: ESPN [on-line]. [dostęp 15 kwietnia 2011].
  55. ↑ Serena Williams overcame Sharapova (ang.). W: ESPN [on-line]. [dostęp 15 kwietnia 2011].
  56. ↑ Victoria Azarenka wins in Stanford (ang.). W: ESPN [on-line]. [dostęp 15 kwietnia 2011].
  57. ↑ Maria Sharapova withdraws from Rogers Cup with left foot injury (ang.). W: ESPN [on-line]. [dostęp 15 kwietnia 2011].
  58. ↑ US Open Series 2010 Standings
  59. ↑ Szarapowa zatrudniła Hogstedta (pol.). W: Sports.pl [on-line]. [dostęp 15 kwietnia 2011].
  60. ↑ First Slam Title & No.1: Azarenka's Perfect Day (ang.). wtatennis.com, 2012-01-28. [dostęp 2012-01-28].
  61. ↑ Robert Pałuba: WTA Indian Wells: Niepokonana Azarenka zdobyła kolejny tytuł (pol.). sportowefakty.pl, 2012-03-18. [dostęp 2012-03-18].
  62. ↑ Onet Sport: WTA w Miami: Agnieszka Radwańska pokonała Marię Szarapową w finale (pol.). sport.onet.pl, 2012-03-31. [dostęp 2012-03-31].
  63. ↑ Łukasz Iwanek: WTA Stuttgart: Szarapowa wzięła rewanż na Azarence, 25. tytuł Rosjanki (pol.). sportowefakty.pl, 2012-04-29. [dostęp 2012-04-29].
  64. ↑ Laker Sasha Vujacic, tennis star Maria Sharapova engaged (ang.). Los Angeles Times blogs, 22 października 2010. [dostęp 22 października 2010].

[edytuj] Bibliografia

p • d • e
Zwycięzcy wielkoszlemowych turniejów tenisowych
Mistrzowie Australian Open Australia
Mistrzowie Roland Garros Francja
Mistrzowie Wimbledonu Wielka Brytania
Mistrzowie US Open Stany Zjednoczone
Wielki Szlem Juniorów
To jest dobry artykuł

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Maria_Szarapowa&oldid=31252793”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach