Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę, zweryfikować treść i dodać źródła, napisać artykuł w sposób neutralny. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Krucjata Wyzwolenia Człowieka lub KWC – program wyzwolenia zainicjowany przez Sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego i Ruch Światło-Życie proklamowany 8 czerwca 1979 roku w Nowym Targu pobłogosławiony przez bł. Jana Pawła II.
Spis treści |
Pierwowzorem Krucjaty Wyzwolenia Człowieka jest Krucjata Wstrzemięźliwości, założona przez Sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego w 1957 r. Centrala Krucjaty została zlikwidowana w 1960 przez Służbę Bezpieczeństwa.
Bezpośrednim bodźcem do powołania KWC było wezwanie bł. Jana Pawła II, aby przeciwstawiać się "wszystkiemu co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa..."[1]. Obecnym moderatorem krajowym KWC jest ks. Maciej Krulak.
KWC jest programem ewangelizacyjnym, który niesie ludziom nadzieję wolności i wyzwolenia w Jezusie Chrystusie. Chodzi w niej o to, aby być wolnym i prowadzić innych do wolności rozumianej jako wolność osoby. Uczestnicy Krucjaty czynią to przez modlitwę, post i jałmużnę. Modlitwa prowadzi do Tego, który jedynie wyzwala; post stanowi rezygnację dobrowolną z wszelkich napojów alkoholowych, z miłości do ludzi uzależnionych; jałmużna zaś jest dawaniem bliźnim tego, czego najbardziej potrzebują (nadziei, troski, czasu ...). Chodzi ostatecznie o odkrycie ludzkiej i chrześcijańskiej godności i życie według Bożego planu.
Cele Krucjaty Wyzwolenia Człowieka:
Są dwa rodzaje przynależności do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka:
Dobrowolne zobowiązanie modlitwy i całkowitej abstynencji deklarowane jest na piśmie i składane, bądź wysyłane do tzw. Stanic Krucjaty istniejących w diecezjach i parafiach w Polsce i wielu innych krajach. Stanica nr 1 znajduje się w Krościenku nad Dunajcem w Centrum Ruchu Światło-Życie na Kopiej Górce. Deklaracje stałych członków wpisywane są do Ksiąg Czynów Wyzwolenia.
Przesłanie Krucjaty wyraża jej herb i zawołanie, którym są słowa Chrystusa Nie lękajcie się! wielokrotnie przywoływane przez bł. Jana Pawła II. Przypominają one członkom Krucjaty, że głównym ich zadaniem jest „wyzwalanie ludzi od lęku, który czyni człowieka niewolnikiem”. Pozostałe elementy dla członków KWC mają następującą symbolikę:
Kluczowym elementem przynależności do KWC jest modlitwa. Uczestnicy Krucjaty odmawiają modlitwę zamieszczoną na deklaracji, której autorem jest Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki. Skierowana jest do Niepokalanej Matki Kościoła, pierwszej patronki Krucjaty. Krucjata nazywana jest także Dziełem Niepokalanej Matki Kościoła. św. Stanisław ze Szczepanowa, św. Maksymilian Maria Kolbe oraz bł. ks. Jerzy Popiełuszko wzywani są również jako patronowie KWC.
Hymnem Krucjaty jest pieśń "Serce wielkie nam daj", w której zawarte są treści Krucjaty[2].
Oficjalnym pismem KWC jest Eleuteria. Założył je Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki, jako list do członków Krucjaty[3]..
