| Kokorycz drobna | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Systematyka[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Domena | eukarionty |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Królestwo | rośliny |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | rośliny naczyniowe |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | Euphyllophyta |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klad | rośliny nasienne |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Klasa | okrytonasienne |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Rząd | jaskrowce |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzina | makowate |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzaj | kokorycz |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Gatunek | kokorycz drobna |
|||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazwa systematyczna | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Corydalis pumila W.D.J. Koch Syn. Fl. Germ. Helv., ed. 2. 34. 1843 |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Synonimy | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Corydalis pumila Rchb. |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Mapa zasięgu | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kategoria zagrożenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
Kokorycz drobna, kokorycz skąpokwiatowa (Corydalis pumila (Host) Rchb. ) – gatunek rośliny zaliczany w różnych systemach do rodziny makowatych (np. systemu APG II (2003) i Reveala (1998)) lub do rodziny dymnicowatych (np. system Cronquista z 1988 r.).
Spis treści |
Występuje w Europie, od Morza Śródziemnego, aż po południową Skandynawię, ale wszędzie jest rośliną rzadką. W Polsce występuje w północno-zachodniej części i jest rośliną bardzo rzadką. Dawniej podawano ją z ok. 20 stanowisk, obecnie została stwierdzona tylko na 11. Wyginęły jej stanowiska na Dolnym Śląsku, istnieją jeszcze na Pomorzu Zachodnim, na Kujawach i w Wielkopolsce[2]. Szczególnie duże jej skupisko występuje w okolicach miejscowości Kamieniec w okolicach Szczecina[3].
Bylina. Siedlisko: liściaste lasy i zarośla, szczególnie w korytach potoków. Występuje na żyznych glebach, preferuje gleby wapienne. Geofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Fagetalia[4]. Dzięki zgromadzonym w bulwie substancjom zapasowym udaje się roślinie tej zakwitnąć bardzo wczesną wiosną i wytworzyć nowe zapasy w bulwie, jeszcze przed rozwinięciem liści przez drzewa, które ją zacieniają w późniejszym etapie rozwoju. Działki kielicha odpadają bardzo wcześnie, tak, że przeważnie nie obserwuje się ich na roślinie. Kwitnie od marca do kwietnia, jest owadopylna.
Tworzy mieszańce z kokoryczą wątłą[5].
Roślina objęta ścisłą ochroną gatunkową.
Kategorie zagrożenia gatunku:
Zagrożeniem dla gatunku są przekształcenia jego naturalnych siedlisk[2].