| Święty | |
| Jan Kanty | |
| Jan Wacięga | |
| prezbiter | |
Pomnik św. Jana Kantego na rynku w Kętach. |
|
| Data urodzenia | 23 lub 24 czerwca 1390 Kęty |
| Data śmierci | 24 grudnia 1473 Kraków |
| Kościół / wyznanie | katolicki |
| Data beatyfikacji | 27 września 1680 przez bł. Innocentego XI |
| Data kanonizacji | 16 lipca 1767 przez Klemensa XIII |
| Wspomnienie | 20 października |
| Atrybuty | toga, biret, lilia |
| Patron | Polski i Litwy, archidiecezji krakowskiej, Krakowa, Kęt, profesorów, nauczycieli i studentów, szkół katolickich, "Caritasu" i Papieskiego Kolegium Polskiego w Rzymie |
| Szczególne miejsca kultu | kościół św. Anny w Krakowie |
Jan Kanty, również Jan z Kęt, właśc. Jan Wacięga (ur. 23 lub 24 czerwca 1390 w Kętach, zm. 24 grudnia 1473 w Krakowie) – prezbiter, polski święty Kościoła katolickiego.
Spis treści |
Mając 23 lata udał się do Krakowa na studia, które ukończył w 1418 ze stopniem magistra sztuk; potem przyjął święcenia kapłańskie w Kościele Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Tuchowie, obecnie sanktuarium ojców redemptorystów. Od 1421 przez osiem lat prowadził szkołę klasztorną u miechowskich bożogrobców. Tam również zaczął przepisywać rękopisy, co robił przez resztę życia, oraz głosił kazania. W 1429 zaczął wykładać na Akademii Krakowskiej, równocześnie studiując w niej teologię – magisterium otrzymał w 1443. W tym czasie został kanonikiem i kustoszem w Olkuszu. Z probostwa tego jednak szybko zrezygnował. Kilkakrotnie pielgrzymował do Rzymu. Pozostawione rękopisy świadczą o niebywałej pracowitości i wytrwałości. Zawarł w nich poglądy koncyliarystyczne, które głosił do końca życia.
W okolicy Kęt do dziś krąży opowiadanie o św. Janie na temat spotkania rozbójników w lesie. Szedł Jan z Kęt do Krakowa przez las i spotkał rabusiów. Rabusie zabrali mu wszystkie monety jakie niósł ze sobą. Jan po opuszczeniu rabusiów po pewnym czasie zorientował się, że pozostał mu jeszcze jeden grosz w kieszeni i wrócił do nich. Gdy ich ponownie spotkał powiedział, że ich okłamał bo ma jeszcze jeden grosz. Zszokowani zbójnicy oddali, co mu wcześniej zabrali[potrzebne źródło].
Jan Kanty został beatyfikowany 27 września 1680 (razem z Józefem Kalasantym) przez bł. Innocentego XI, a kanonizowany 16 lipca 1767 przez Klemensa XIII.
Jego wspomnienie liturgiczne (w Polsce obowiązkowe) obchodzone jest 20 października.
Relikwie Jana Kantego spoczywają w barokowym grobowcu - konfesji w kościele św. Anny w Krakowie.
W ikonografii bywa przedstawiany w todze, birecie, z lilią (którą dostał w czasie wizji od Matki Boskiej), a także ze studentem, którego okrywa profesorską togą.
W 1737 roku został ogłoszony przez Klemensa XII patronem Polski i Litwy. Został także patronem Akademii Krakowskiej[1].
Jest patronem miast: Kęt oraz Krakowa, archidiecezji krakowskiej, profesorów, nauczycieli i studentów, a także:
szkół katolickich, "Caritasu" i Papieskiego Kolegium Polskiego w Rzymie[2].
Patronuje również III Liceum Ogólnokształcącemu w Poznaniu[3]
|
|||||||||||||