Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Jan Łukasiewicz | |
| Data i miejsce urodzenia | 21 grudnia 1878 Lwów |
| Data i miejsce śmierci | 13 lutego 1956 Dublin |
| Zawód | logik, matematyk, filozof |
Prof. Jan Łukasiewicz (ur. 21 grudnia 1878 we Lwowie, zm. 13 lutego 1956 w Dublinie) – polski logik, matematyk, filozof.
Spis treści |
Piastował urząd ministra wyznań religijnych i oświecenia publicznego w rządzie Ignacego Paderewskiego (1919). Profesor uniwersytetów we Lwowie, Warszawie (uczestniczył w nauczaniu podziemnym) i Dublinie (od 1949 roku). Jeden z twórców polskiej szkoły matematycznej (szkoła lwowsko-warszawska).
Jego praca O zasadzie sprzeczności u Arystotelesa zapoczątkowała rozwój logiki matematycznej. Autor logiki trójwartościowej, pierwszego nieklasycznego rachunku logicznego, na bazie którego powstały m.in. logika modalna, logika probabilistyczna i logika rozmyta.
Twórca notacji polskiej (1920), podstawy odwrotnej notacji polskiej, sposobu zapisu wyrażeń arytmetycznych szeroko stosowanego w informatyce do dnia dzisiejszego. Świat zna ten wynalazek pod nazwą Odwrotna Notacja Polska (Reverse Polish Notation). Zapis ten pozwala na całkowitą rezygnację z użycia nawiasów w wyrażeniach, jako że jednoznacznie określa kolejność wykonywanych działań. RPN jest używana w niektórych językach programowania (Forth, PostScript), w realizacji programowej arkuszy kalkulacyjnych i kompilatorów języków programowania oraz w kalkulatorach naukowych firmy Hewlett-Packard.
Łukasiewicz zaproponował też podział rozumowań logicznych na dedukcyjne i redukcyjne (zamiast tradycyjnych indukcyjnych), który jednak nie przyjął się szerzej (z pewnymi wyjątkami, np. Józef Maria Bocheński[1]).
|
||||||||||
| Poprzednik Jan Mazurkiewicz |
Rektor Uniwersytetu Warszawskiego 1922–1923 |
Następca Ignacy Koschembahr-Łyskowski |
| Poprzednik Mieczysław Michałowicz |
Rektor Uniwersytetu Warszawskiego 1931–1932 |
Następca Józef Ujejski |
