Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Józef Oźmin (ur. 1904 w Kaliszu, zm. 25 czerwca 1999 w Irlandii), malarz polski.
Urodził się w Kaliszu, gdzie ukończył Gimnazjum im. T. Kościuszki. Dalszą naukę kontynuował w Poznaniu. W roku 1919 ukończył Wyższą Szkołę Sztuk Zdobniczych w Poznaniu. W 1920 roku jako ochotnik brał udział w wojnie bolszewickiej. W 1930 wziął ślub z malarką Łucją Stanisławą Szwedą.W latach 1932-1938 studiował w Academie d'Andree Loth w Paryżu oraz Regia Academia di Belle Arti w Rzymie. Józef i Łucja Oźminowie początkowo osiedli w Poznaniu, a następnie w Warszawie. Do końca życia wspólnie pracowali, sygnując razem swoje działa. Specjalizowali się w monumentalnym malarstwie ściennym, przede wszystkim o tematyce religijnej. Ozdobili freskami katedry w Pelplinie, Włocławku oraz wiele innych kościołów m.in. w Warszawie, Kielcach i Sieradzu, a także w małych miasteczkach, jak Swarzędz, Krobia, Gniewkowo czy Żytowiecko. W roku 1944 podczas renowacji Kaplicy Najświętszej Marii Panny na Jasnej Górze w Częstochowie artyści odkryli wspaniałe freski Tomasza Dolabelli. Pracowali także za granicą. We Włoszech ozdobili kościół Santa Aurelia w pobliżu Cremony.W Polsce powierzono Oźminom odtworzenia - na podstawie czarno-białej fotografii - plafonu Bacciarellego w sali balowej Zamku Królewskiego w Warszawie. Józef Oźmin uprawiał także malarstwo sztalugowe, głównie akwarele. W jego pracach przeważały tematy z Biblii, częściej jednak z mitologii Greków i Rzymian.
Zmarł w wieku 95 lat w Irlandii, gdzie przebywał na wakacjach u syna. Został pochowany na Powązkach. W kilka miesięcy później zmarła Łucja Oźmin.
Za osiągnięcia w sztuce sakralnej Łucja i Józef Oźminowie otrzymali prestiżową nagrodę Św. Brata Alberta.
