| In Flames | |
In Flames na koncercie w Mediolanie podczas "The Unholy Alliance Chapter II", 22 października 2006 |
|
| Rok założenia | 1990 |
| Pochodzenie | |
| Gatunek | melodic death metal[1][2][3] |
| Wytwórnia płytowa | Wrong Again (1994) Ferret (USA 2006) Nuclear Blast (Europa) Black Lodge (USA 2006)[4] Koch[4] (USA 2008) Universal[4] (Skandynawia 2008) Toys Factory[4] (Japonia 2008) |
| Powiązania | The Agency Group[5], At the Gates, Dark Tranquillity, Soilwork, Hammerfall, Sinergy |
| Instrument | |
| Gibson Les Paul guitars, Peavey amplifiers, Tama Starclassic Maple, Istanbul Agop cymbals, ESP Custom guitars, Ibanez guitars, Washburn guitars, Spector guitars | |
| Strona internetowa | |
In Flames – szwedzki zespół muzyczny założony w 1990 roku w Göteborgu przez gitarzystę oraz jej lidera - Jespera Strömblada. In Flames razem z grupami Dark Tranquillity oraz At the Gates zapoczątkował nowy gatunek w muzyce znany obecnie jako melodic death metal[1]. Grupa zaczęła zdobywać popularność po wydaniu w 1995 minialbumu Subterranean, uzyskując kontrakt z wytwórnią Nuclear Blast[4]. Do tej pory zespół wydał 9 albumów studyjnych, przedostatni z nich zatytułowany A Sense of Purpose, wydany 4 kwietnia 2008 zadebiutował na 28. miejscu listy sprzedaży Billboard 200 w Stanach Zjednocznonych. Łączny nakład sprzedanych albumów grupy przekroczył 2 000 000 egzemplarzy[6].
Spis treści |
Zespół In Flames został założony w 1990 jako side-project Jespera Strömblada, grającego w tym czasie w deathmetalowej grupie muzycznej Ceremonial Oath[4][7]. Strömblad stworzył In Flames z zamiarem grania bardziej melodyjnych utworów, nie mógł zrealizować tego pomysłu w Ceremonial Oath[7][8]. W 1993 opuścił Ceremonial Oath z powodu różnic poglądów z innymi członkami na temat tworzonej muzyki. Dzięki temu skupił się na pracy w In Flames[7][8]. Tego samego roku Strömblad (gitara, bębny, klawisze) zaprosił do współpracy Glenna Ljungströma (gitara) oraz Johana Larssona (bas) w celu utworzenia pierwszego składu grupy In Flames[8].
Trójka muzyków nagrała trzy utwory składające się na demo, które następnie wysłała do wytwórni muzycznej Wrong Again Records[9][4]. W celu podniesienia swoich szans na podpisanie umowy muzycy skłamali właścicielowi wytwórni płytowej, że nagrali już 13 piosenek[9]. Właściciel wytwórni Wrong Again Records dostrzegł w grupie potencjał, zaoferował więc telefonicznie podpisanie kontraktu[4].
W 1993 muzycy z In Flames napisali, nagrali a następnie wydali swój debiutancki album studyjny – Lunar Strain. Ponieważ grupa nadal nie miała swojego wokalisty, Jesper poprosił Mikaela Stanne'a z grupy Dark Tranquillity, by pomógł przy tworzeniu albumu jako wokalista sesyjny grupy. Całość została nagrana w Studio Fredman[10]. W 1994 album pod tytułem Lunar Strain trafił do sprzedaży.
W tym samym roku zespół nagrał w Studio Fredman swoje pierwsze EP, Subterranean. Grupa wciąż nie miała swojego wokalisty, więc wokale w tym czasie wykonywał wokalista sesyjny, Henke Forss. Płyta została wydana w 1995 roku. Umożliwiła ona podpisanie kontraktu z wytwórnią Nuclear Blast - dzięki niej zespół został zauważony[4].
W 1995 muzycy zespołu postanowili zaprzestać zatrudniania sesyjnych wokalistów, ponieważ było to niewygodne przy nagrywaniu nowych płyt i koncertowaniu; poprosili więc Andersa Fridéna, aby na stałe dołączył do składu. Na miejsce perkusisty przyjęty został Björn Gelotte[9][7][4]. Jeszcze w tym samym roku grupa nagrała swój drugi album, The Jester Race. Materiał na nim zawarty został zarejestrowany w Studio Fredman, jednak w przeciwieństwie do poprzednich nagrań powstał przy pomocy właściciela studia, Fredrika Nordströma. Płyta została wydana w 1996 i odniosła sukces na rynku europejskim oraz japońskim[4]. Później In Flames koncertował z takimi zespołami jak Samael, Grip Inc. czy Kreator[4].
W 1997 muzycy z In Flames nagrali i wydali swoją trzecią płytę, Whoracle. Podobnie jak The Jester Race została nagrana w Studio Fredman przy pomocy Fredrika Nordströma. Po nagraniu albumu Glenn Ljungström oraz Johan Larsson nieoczekiwanie ogłosili swoje odejście z zespołu[4]. Na czas trasy koncertowej z zespołem Dimmu Borgir ich miejsca zajęli Niklas Engelin (gitara) oraz Peter Iwers (bas)[11][4]. Po zakończeniu trasy obaj na stałe dołączyli do grupy. W nowym składzie In Flames odbył trasę koncertową po Europie oraz zagrał swoje dwa pierwsze koncerty w Japonii[4]. Pod koniec tej trasy (1998) Engelin opuścił zespół[12].
W 1998 grupa zmieniła skład, Björn Gelotte zamienił funkcję perkusisty na gitarzysty, jego miejsce zajął Daniel Svensson[13]. Tego samego roku grupa nagrała swój czwarty album, Colony. Materiał na płytę został zarejestrowany w Studio Fredman przy współpracy z Fredrikiem Nordströmem. Nowy album pojawił się na rynku w 1999 roku. W późniejszym czasie In Flames odwiedził Europę, Japonię oraz przy okazji Milwaukee Metal Fest po raz pierwszy zagrał koncert w USA[14].
W 2000 In Flames nagrał swój piąty album, Clayman. Tak jak poprzednie został on zarejestrowany w Studio Fredman przy współpracy z Fredrikiem Nordströmem. W późniejszym czasie muzycy z In Flames występowali podczas tras koncertowych z zespołami takimi jak: Dream Theater, Slipknot czy Testament[4]. W sierpniu 2001 grupa wydała płytę The Tokyo Showdown, album live nagrany podczas trasy koncertowej po Japonii z listopada 2000 roku.
W 2002 muzycy z In Flames nagrali swój szósty album, Reroute to Remain. Materiał został zarejestrowany w Dug-Out Studio. Producentem był Daniel Bergstrand. Jeszcze tego samego roku grupa koncertowała z zespołami takimi jak Slayer, Soulfly czy Mudvayne[4].
W 2003 grupa nagrała swój siódmy album studyjny, Soundtrack to Your Escape. Większa część nagrań została zrealizowana w duńskim domu wypożyczonym przez zespół, tylko partie perkusyjne zostały zarejestrowane w Dug-Out studio. Producentem ponownie został Daniel Bergstrand. Album Soundtrack to Your Escape ukazał się na rynku w 2004. 24 kwietnia tego samego roku płyta zajęła 145. miejsce w rankingu Billboard 200[15]. Muzycy występowali w tym czasie podczas koncertów z zespołami Judas Priest, Mötley Crüe i Motörhead[12]. Grupa zagrała również na głównej scenie podczas Ozzfest 2005.
W 2005 In Flames nagrał w Dug-Out studio swój ósmy album, Come Clarity[16]. Również w tym samym roku zespół wydał płytę DVD Used and Abused: In Live We Trust – zestaw zawierający materiał filmowy nagrany podczas koncertów z 2004 roku. W tym czasie członkowie zespołu zdecydowali się na podpisanie dodatku do umowy prawnej umożliwiającego prostszą dystrybucję swoich płyt na terenie Ameryki Północnej[17].
W 2006 na zaproszenie gitarzysty i lidera kanadyjskiej grupy muzycznej Annihilator, Jeffa Watersa, Jesper Strömblad zagrał gościnnie na gitarze w utworze "Tricks and Traps" na albumie metal (2007). Tego samego roku płyta Come Clarity została wydana na północnoamerykańskim rynku przez wydawnictwo Ferret Music oraz w innych miejscach na świecie poprzez label Nuclear Blast. Jeszcze tego samego roku In Flames koncertowała wraz z zespołem Sepultura, wzięła również udział w The Unholy Alliance tour, oprócz tego grała na głównej scenie podczas Download Festival[12]. Album Come Clarity sprzedał się na całym świecie w nakładzie przekraczającym 400.000 sztuk[18][4]. Otwierający album utwór "Take This Life" użyty został w grze Guitar Hero III, która sprzedała się w nakładzie ponad sześciu milionów egzemplarzy[4].
W 2008 grupa wydała dziewiąty album nagrany we własnym studiu IF Studio, które znajduje się w szwedzkim Göteborgu. 7 marca ukazał się singel "The Mirror's Truth" promujący najnowszy album A Sense of Purpose. W Europie trafił on do sprzedaży 4 kwietnia 2008 nakładem Nuclear Blast Records. Wyjątkiem była Skandynawia, gdzie płyta ukazała się nakładem Universal Music. Na rynku północnoamerykańskim dystrybuowana była przez Koch Records[4]. Płyta powstała przy pomocy Roberto Laghiego oraz Daniela Bergstranda[4]. Jesper Strömblad zastąpiony został podczas tras koncertowych przez Niclasa Engelina, powodem tej zamiany było to, że Strömblad "zrobił sobie przerwę" od gry w zespole[19].
In Flames w 2008 brał udział w Metaltown Festival, Metalcamp, Graspop Metal Meeting, Nova Rock Festival, Rock am Ring and Rock im Park, Gigantour oraz Download Festival[4].
Pod koniec sierpnia 2008 grupa nagrywała teledysk do piosenki "Alias", która została kolejnym singlem promującym album A Sense of Purpose. 12 lutego 2010 r. na oficjalnej stronie zespołu ukazała się informacja, że Jesper Stromblad opuścił zespół. Nie podano następcy muzyka, ale pozostali członkowie zespołu zapewnili, że In Flames nadal będzie nagrywać płyty i koncertować[20][21].
Zespół In Flames wraz z Dark Tranquillity oraz At the Gates zapoczątkował w muzyce styl znany obecnie jako melodic death metal. Założyciele wszystkich trzech grup mieszkali w szwedzkiej miejscowości Göteborg, znali się bardzo dobrze oraz preferowali podobne gatunki muzyczne[10][7]. W końcu jednak grupa przyjaciół rozeszła się, założone przez nich grupy (In Flames, Dark Tranquillity oraz At the Gates) grały jednak ten sam rodzaj muzyki.
Jesper Strömblad stworzył In Flames ponieważ chciał połączyć melodyczność utworów Iron Maiden z dosadnością death metalu, czyli stworzyć coś, czego według niego nie zrobiła do tej pory żadna kapela[22][8]. Przy pisaniu utworów Jesper zdecydował się także na użycie instrumentów klawiszowych, co było niespotykane w ówczesnej muzyce melodic deathmetalowej. Już podczas nagrywania debiutanckiej płyty, Lunar Strain, grupa użyła klawiszy, pomimo tego do dzisiaj nie przyjęła na stałe żadnej osoby grającej na tym instrumencie[23][24].
Muzyka wykonywana przez In Flames charakteryzuje się harmonicznymi melodiami gitary prowadzącej. We wczesnych nagraniach zespołu, jak na przykład The Jester Race, grupa wielokrotnie używa dwóch gitar prowadzących wspomaganych przez gitarę rytmiczną. Zespół ma jednak dwóch gitarzystów, co uniemożliwiało występowanie bez zmian personalnych w składzie grupy, nawet podczas nagrywania albumu Reroute to Remain nowy materiał rejestrowano uwzględniając możliwość jego odegrania "na żywo"[25][26][27].
Strona wokalna In Flames charakteryzuje się growlem stosowanym na przemian z czystym śpiewem (w mniejszości). W nowszych produkcjach grupy, takich jak Come Clarity, Fridén znacznie częściej śpiewa melodycznie. Tematyka utworów zmieniła się z biegiem czasu; w pierwszych albumach grupy, takich jak The Jester Race czy Whoracle, tematyka tekstów skupiała się na astrologii czy też gatunku ludzkim[7][28]. W utworach występujących na późniejszych nagraniach grupy jak np. Soundtrack to Your Escape czy Come Clarity teksty skupiają się na bardziej osobistych sprawach, myślach oraz innych mniej ogólnych tematach[28][24][7].
In Flames, będąc pionierem w zapoczątkowanym przez siebie gatunku muzyki, miał duży wpływ na zespoły. Grupa wywarła wpływ na nowy nurt muzyczny nazwany metalcore, wiele zespołów reprezentujących ten gatunek takich jak Darkest Hour[29], As I Lay Dying[30] czy Still Remains[31] nazywa In Flames swoim autorytetem. Szwedzi wywarli również duży wpływ na inne zespoły wykonujące melodic death metal. Grupy takie jak Insomnium[32], Omnium Gatherum[33] czy Blood Stain Child[34] podają In Flames jako swój największy autorytet.
Zespół otrzymał trzy nagrody Grammis (szwedzkie odpowiedniki Grammy Awards)[35]. W 2005 In Flames zdobył swoją pierwszą Grammis w kategorii Best Hard Rock/Metal Album za płytę Soundtrack to Your Escape[36]. Rok później zdobył swoją drugą Grammis, tym razem w kategorii "Swedish Export Award"[36]. In Flames to pierwszy zespół metalowy, który zdobył tę nagrodę, nawet pełniący w owym czasie obowiązki ministra gospodarki Thomas Östros stwierdził: "Thanks to In Flames, Sweden now have a metal band in the absolute world elite." ("Dzięki In Flames Szwedzi mają teraz zespół metalowy należący do światowej elity")[12]. W 2007 In Flames ponownie zdobył nagrodę w kategorii Best Hard Rock/Metal Album, tym razem za płytę Come Clarity[35][36][12]. Rok później grupa zdobyła nagrodę dla "Best international Band" (najlepszy zespół międzynarodowy) na Metalhammer Golden Gods[37]. W roku 2009 In Flames zdobyło kolejne Grammis w kategorii "Best Hard Rock" za album A Sense of Purpose.
Podczas nagrywania albumu The Jester Race, Anders Fridén wraz z człowiekiem o imieniu Nicholas postanowił stworzyć symbol / maskotkę dla zespołu[38]. Stała się nią głowa błazna (Jester Head). Symbol ten po raz pierwszy użyty został na okładce płyty The Jester Race, widnieje także na każdym kolejnym albumie[39]. Maskotka ta jest także często motywem wykorzystywanym w stylistyce przedmiotów sygnowanych nazwą In Flames.
| Imię | Instrument | Lata działalności | Dodatkowe informacje |
|---|---|---|---|
| Anders Fridén | wokal | 1995 – obecnie | |
| Björn Gelotte | gitara | 1995 – obecnie | Początkowo grał na perkusji (lata 1995-1998). |
| Peter Iwers | gitara basowa | 1997 – obecnie | |
| Daniel Svensson | perkusja | 1998 – obecnie | |
| Niklas Engelin | gitara | 1997-1998, 2006-2007, 2009-2010, 2011 - obecnie |
| Imię | Instrument | Lata działalności | Powód odejścia |
|---|---|---|---|
| Glenn Ljungström | gitara | 1990-1997 | Odszedł z powodów rodzinnych[8]. |
| Johan Larsson | gitara basowa | 1990-1997 | |
| Jesper Strömblad | gitara, perkusja, keyboard | 1990-2010 | |
| Anders Iwers | gitara | 1990-1992 |
| Imię | Instrument | Album |
|---|---|---|
| Carl Näslund | gitara | Lunar Strain (1993) |
| Mikael Stanne | wokal | Lunar Strain (1993) |
| Anders Jivarp | perkusja | Subterranean (1994) |
| Daniel Erlandsson | perkusja | Subterranean (1994) |
| Henke Forss | wokal | Subterranean (1994) |
| Fredrik Nordström | klawisze | The Jester Race (1995) |
| Charlie Storm | klawisze | Colony (1998) oraz Clayman (2000) |
| Örjan Örnkloo | klawisze | Reroute to Remain (2002), Soundtrack to Your Escape (2003), oraz Come Clarity (2005) |
| Rok | Tytuł | Pozycja na liście | Certyfikat | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| USA [40] |
SWE [41] |
DEU [42] |
JPN [43] |
FRA [44] |
NOR [45] |
HOL [46] |
CHE [47] |
AUT [48] |
FIN [49] |
BEL [50] |
AUS [51] |
DNK [52] |
ESP [53] |
||||
| 1993 | Lunar Strain
|
— | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | ||
| 1996 | The Jester Race
|
— | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | ||
| 1997 | Whoracle
|
— | — | 78 | — | — | — | — | — | — | 33 | — | — | — | — | ||
| 1999 | Colony
|
— | 34 | 69 | — | — | — | — | — | — | 27 | — | — | — | — | ||
| 2000 | Clayman
|
— | 17 | 43 | — | — | — | — | — | — | 20 | — | — | — | — | ||
| 2002 | Reroute to Remain
|
— | 5 | 23 | 23 | 81 | — | — | — | 67 | 5 | — | — | — | — | ||
| 2004 | Soundtrack to Your Escape
|
145 | 3 | 28 | 29 | 82 | 36 | — | — | 25 | 13 | — | — | — | — | ||
| 2006 | Come Clarity
|
58 | 1 | 6 | 17 | 89 | 27 | — | 30 | 16 | 1 | 78 | — | — | 88 | ||
| 2008 | A Sense of Purpose
|
28 | 1 | 6 | 14 | 65 | 15 | 70 | 29 | 6 | 3 | 51 | — | 39 | 90 |
|
|
| 2011 | Sounds of a Playground Fading
|
27 | 2 | 1 | 24 | 47 | 10 | — | 12 | 6 | 4 | 73 | 50 | 24 | 41 | ||
| "—" pozycja nie była notowana. | |||||||||||||||||
| Rok | Tytuł |
|---|---|
| 1995 | Subterranean
|
| 1997 | Black-Ash Inheritance
|
| 2003 | Trigger
|
| 2006 | Come Clarity EP
|
| Rok | Tytuł | Pozycja na liście | Album | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| SWE [55] |
FIN [56] |
AUT [57] |
|||||||
| 2002 | "Cloud Connected" | — | — | — | Reroute to Remain | ||||
| 2004 | "The Quiet Place" | 2 | 16 | — | Soundtrack to Your Escape | ||||
| 2006 | "Come Clarity" | 52 | — | — | Come Clarity | ||||
| 2008 | "The Mirror's Truth" | 14 | 5 | 51 | A Sense of Purpose | ||||
| 2011 | "Deliver Us" | — | — | — | Sounds of a Playground Fading | ||||
| "—" pozycja nie była notowana. | |||||||||
| Rok | Tytuł | Pozycja na liście | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| SWE [41] |
DEU [42] |
JPN [43] |
FIN [49] |
||||||
| 2001 | The Tokyo Showdown
|
43 | — | 88 | 31 | ||||
| 2005 | Used and Abused: In Live We Trust
|
— | 56 | 129 | — | ||||
| "—" pozycja nie była notowana. | |||||||||
| Tytuł | Typ | Data wydania | Utwór | Wytwórnia |
|---|---|---|---|---|
| Metal Militia Vol. 1'[19] | tribute album | 1994 | "Eye of the Beholder" | Black Sun Records |
| W.A.R. Compilation | kompilacja | 1995 | "Everdying" | Wrong Again Records |
| W.A.R. Compilation: Battle of Pride | kompilacja | 1995 | "Stand Ablaze" and "Dead Eternity (demo)" | Wrong Again Records |
| Made in Tribute | tribute album | 1997 | "Murders in the Rue Morgue" | Toys Factory |
| Beauty in Darkness | kompilacja | 1997 | "Artifacts of the Black Rain" | Nuclear Blast |
| 10 Years of Nuclear Blast | kompilacja | 1997 | "Food for the Gods" | Nuclear Blast |
| Death... is Just the Beginning Vol. 4 | kompilacja | 1997 | "Episode 666" | Nuclear Blast |
| Statements of Intent | kompilacja | 1998 | "Goliath's Disarm their Davids" | Earache Records |
| WAR Dance | kompilacja | 1998 | "Biosphere" | WAR Music |
| Death... is Just the Beginning Vol. 5 | kompilacja | 1999 | "Embody the Invisible" | Nuclear Blast |
| Power from the North[19] | tribute album | 2000 | "World of Promises" | Phantom Music |
| A Metal Tribute to Metallica | tribute album | 2000 | "Eye of the Beholder" | Cleopatra Records |
| Monsters of the Millennium | kompilacja | 2001 | "Only for the Weak" | Roadrunner Arcade Music |
| A Tribute to the Four Horsemen | tribute album | 2003 | "Eye of the Beholder" (1994 version) | Nuclear Blast |
| Freddy vs. Jason | soundtrack | 2003 | "Trigger" | Roadrunner Records |
| Viva La Bands Vol. 2[19] | kompilacja | 2007 | "Abnegation (demo)" | Ferret Music Filthy Note Records |
| Tytuł | Format | Data wydania | Utwór | Wytwórnia |
|---|---|---|---|---|
| Darkseed, In Flames, Evereve: Live & Plugged | VHS | 1997 | Fragmenty występów zespołu, wywiady | Nuclear Blast |
| Beauty in Darkness Vol. 2 | VHS | 1997 | "Artifacts of the Black Rain" (teledysk) | Nuclear Blast |
| Voyager: The Nuclear Blast 10 Year Anniversary Collection | VHS | 1998 | "Jotun" (teledysk) i "Food for the Gods" (teledysk) | Nuclear Blast |
| Metal Warriors Wacken 1999: 10 Years Anniversary Special | VHS/DVD | 2001 | Fragmenty występów zespołu, wywiady | Nuclear Blast |
| Death... is Just the Beginning Vol. 6 | VHS/DVD | 2001 | "Pinball Map" (teledysk) i "Ordinary Story" (teledysk) | Nuclear Blast |
| Beauty in Darkness Vol. 5 | VHS/DVD | 2002 | "Only for the Weak" (teledysk) | Nuclear Blast |
| Death... is Just the Beginning Vol. 7 | VHS/DVD | 2002 | "Only for the Weak" (teledysk) i "Cloud Connected" (teledysk) | Nuclear Blast |
| Monsters of Metal Vol. 1 | DVD | 2003 | "Trigger" (teledysk) | Nuclear Blast |
| Rock Hard Live Mania 2003 | DVD | 2003 | "System" (występ na żywo) | Nuclear Blast |
| Monsters of Metal Vol. 2 | DVD | 2004 | "The Quiet Place" (teledysk) | Nuclear Blast |
| Monsters of Metal Vol. 3 | DVD | 2004 | "Touch of Red" (teledysk) | Nuclear Blast |
| Rok | Tytuł | Reżyseria | Album |
|---|---|---|---|
| 1995 | "Artifacts of the Black Rain" |
|
The Jester Race |
| 1997 | "Food for the Gods" |
|
Whoracle |
| "Jotun" |
|
||
| 1999 | "Ordinary Story" |
|
Colony |
| 2000 | "Only for the Weak" |
|
Clayman |
| 2002 | "Pinball Map" |
|
|
| "Trigger" |
|
Reroute To Remain | |
| "Cloud Connected" |
|
||
| 2003 | "System" |
|
|
| 2004 | "The Quiet Place" | Patric Ullaeus[58] | Soundtrack To Your Escape |
| "Touch of Red" |
|
||
| "My Sweet Shadow" | Patric Ullaeus[59] | ||
| "Like You Better Dead" | School of Future Entertainment | ||
| "Evil In A Closet" |
|
||
| "Borders and Shading" | Patric Ullaeus[59] | ||
| "F(r)iend" | |||
| 2006 | "Take This Life" | Come Clarity | |
| "Come Clarity" | Lex Halaby[60] | ||
| 2008 | "The Mirror's Truth" | Joey Angerone | A Sense Of Purpose |
| "Alias" | Patric Ullaeus[58] | ||
| 2009 | "Delight and Angers" |
| Rok | Kategoria | Nagroda | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 2012 | Årets hårdrock/metall (Sounds of a Playground Fading) | Grammis, 2011 | Nominacja[61] |
|
|||||||||||||||||