Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Große Olympiaschanze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Große Olympiaschanze
Punkt konstrukcyjny K125
Miejscowość Garmisch-Partenkirchen
Data otwarcia 1934
Rozmiar skoczni (HS) 140 m
Rekordzista Szwajcaria Simon Ammann – 143,5 m
(1.01.2010)
Kluby SC Partenkirchen
Igelit jest

Große Olympiaschanzeskocznia narciarska w niemieckiej miejscowości Garmisch-Partenkirchen, na której corocznie 1 stycznia odbywa się konkurs z cyklu Turnieju Czterech Skoczni.

Na skoczni odbył się konkurs skoków narciarskich podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1936 roku. Złoty medal wywalczył wówczas Norweg Birger Ruud, który wyprzedził Szweda Svena Erikssona oraz swojego rodaka Reidara Andersena. 1 stycznia 2007 odbył się ostatni konkurs na starym obiekcie o punkcie konstrukcyjnym K-115. Rekordzistą skoczni do końca pozostał Adam Małysz, który 6 lat wcześniej oddał skok na odległość 129,5m.

Skocznia została wysadzona 14 kwietnia 2007 za pomocą ładunków wybuchowych umieszczonych w 28 miejscach. Na jej miejscu powstał nowoczesny obiekt, spełniający wszystkie wymogi FIS[1].

W pierwszym konkursie Pucharu Świata na przebudowanym obiekcie najdalej skoczył Gregor Schlierenzauer, osiągając wynik 141 m. Rekord ten poprawił Simon Ammann, który 1 stycznia 2010 oddał skok na odległość 143,5 m. Skocznia nie posiada sztucznego oświetlenia, ale latem jest wyłożona igelitem.

W lipcu 2010 na Große Olympiaschanze zostały rozegrane dwa konkursy w ramach Letniego Pucharu Kontynentalnego[2].

Spis treści

[edytuj] Parametry skoczni

[edytuj] Rekordziści skoczni

Lp. Dzień Rok Zawodnik Odległość Zawody Uwagi
1. 5 lutego 1934 Norwegia Rolf Kaarby 70,0 m
2. 15 lutego 1936 Szwecja Sven Eriksson 76,0 m Igrzyska olimpijskie
3. 1 stycznia 1968 Norwegia Bjørn Wirkola 92,5 m 16. TCS
4. 1 stycznia 1969 Czechosłowacja Jiří Raška 94,5 m 17. TCS
5. 1 stycznia 1971 Czechosłowacja Jiří Raška 97,0 m 19. TCS
6. 1 stycznia 1979 Czechosłowacja Josef Samek 101,0 m 27. TCS
7. 1 stycznia 1981 Norwegia Masahiro Akimoto 102,0 m 29. TCS
8. 1 stycznia 1983 Norwegia Steinar Bråten 103,5 m 31. TCS
9. 1 stycznia 1984 Finlandia Matti Nykänen 104,0 m 32. TCS
10. 1 stycznia 1984 Niemcy Jens Weißflog 108,0 m 32. TCS
11. 1 stycznia 1989 Finlandia Matti Nykänen 109,0 m 37. TCS
12. 1 stycznia 1994 Niemcy Jens Weißflog 110,0 m 42. TCS
13. 1 stycznia 1994 Norwegia Espen Bredesen 111,0 m 42. TCS
14. 1 stycznia 1995 Finlandia Janne Ahonen 114,0 m 43. TCS
15. 1 stycznia 1997 Słowenia Primož Peterka 117,5 m 45. TCS
16. 1 stycznia 1997 Słowenia Primož Peterka 118,0 m 45. TCS
17. 31 grudnia 1997 Japonia Kazuyoshi Funaki 121,0 m 46. TCS, kwalifikacje
18. 31 grudnia 1997 Japonia Masahiko Harada 121,0 m 46. TCS, kwalifikacje wyrównanie rekordu
19. 1 stycznia 1998 Japonia Masahiko Harada 122,0 m 46. TCS
20. 1 stycznia 1999 Niemcy Martin Schmitt 123,0 m 47. TCS
21. 1 stycznia 2001 Polska Adam Małysz 129,5 m 49. TCS
22. 20 grudnia 2007 Norwegia Andreas Vilberg 131,5 m Puchar Kontynentalny rekord nieoficjalny[3]
23. 20 grudnia 2007 Austria Mario Innauer 134,5 m Puchar Kontynentalny rekord nieoficjalny[3]
24. 20 grudnia 2007 Norwegia Andreas Vilberg 136,5 m Puchar Kontynentalny rekord nieoficjalny[3]
25. 1 stycznia 2008 Finlandia Janne Ahonen 139,0 m 56. TCS
26. 1 stycznia 2008 Austria Gregor Schlierenzauer 141,0 m 56. TCS
27. 1 stycznia 2010 Szwajcaria Simon Ammann 143,5 m 58. TCS

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Ewa Ulińska: Skoki Narciarskie - Już nie ma skoczni w Ga-Pa. skokinarciarskie.pl, 2007-04-14. [dostęp 2011-12-25].
  2. Kalendarz Letniego Pucharu Kontynentalnego w Sezonie 2010/2011. skijumping.pl. [dostęp 2010-04-21].
  3. 3,0 3,1 3,2 Rekord nieuznawany przez FIS

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Große_Olympiaschanze&oldid=29298438
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach