Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
| Fernando Torres | ||
 |
||
| Data i miejsce urodzenia |
20 marca 1984 Madryt, Hiszpania |
|
| Pseudonim | El Niño (Dzieciak) | |
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 186 cm | |
| Masa ciała | 76 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Chelsea | |
| Numer | 9 | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1995–2001 | Atlético Madryt | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 2001–2007 2007–2011 2011– |
Atlético Madryt Liverpool Chelsea |
214 (82) 102 (65) 46 (7) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2000 2001 2001 2001 2002 2002–2003 2003– |
 Hiszpania U-15 Hiszpania U-16 Hiszpania U-17 Hiszpania U-18 Hiszpania U-19 Hiszpania U-21 Hiszpania |
1 (0) 9 (11) 4 (1) 1 (1) 5 (6) 10 (5) 89 (27) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 13 maja 2012. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 9 października 2011. |
||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Fernando José Torres Sanz (ur. 20 marca 1984 w Madrycie) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji napastnika, gracz Chelsea i reprezentacji Hiszpanii, z którą zdobył Mistrzostwo Świata 2010 i Mistrzostwo Europy 2008.
Torres zaczął karierę w Atlético Madryt, w którym występował we wszystkich młodzieżowych drużynach. W pierwszym zespole zadebiutował w 2001, łącznie zagrał w 174 meczach Primera División, strzelając 75 goli. Wcześniej przez dwa sezony reprezentował barwy klubu w Segunda División, zaliczając 40 spotkań, w których zdobył siedem bramek. W 2007 odszedł do Liverpoolu stając się najdroższym piłkarzem w historii angielskiego klubu. W debiutanckim sezonie zdobył ponad 20 goli w lidze, czego ostatnio dokonał Robbie Fowler w sezonie 1995/1996. W grudniu 2009 roku strzelił 50 bramkę w lidze i został najszybszym zawodnikiem, który tego dokonał.
Występuje w reprezentacji Hiszpanii, w której zadebiutował w meczu przeciwko Portugalii w 2003. Z drużyną narodową wziął udział w Mistrzostwach Europy 2004, Mistrzostwach Świata 2006, Mistrzostwach Europy 2008 i w Mistrzostwach Świata 2010. Nie strzelił gola na turnieju w 2004, dwa lata później trzykrotnie trafił do siatki. Na Euro 2008 zdobył dwie bramki, w tym zwycięską w wygranym 1:0 finale z Niemcami.
Spis treści |
Urodzony 20 marca 1984, jest trzecim dzieckiem Flori i Jose[1]. Siostra Mari Paz przyszła na świat osiem lat wcześniej, a brat Israel siedem lat przed zawodnikiem[1]. Piłką nożną zaczął interesować się jako dziecko. W wieku 5 lat dołączył do swojego pierwszego zespołu, Parque 84[1]. Jego dziadek nie był wielkim fanem futbolu, pomimo to zagorzale kibicował Atlético Madryt, do którego miłość zaszczepił w Torresie[1].
Początkowo Hiszpan chciał być bramkarzem, na tej pozycji grał jego starszy brat[2]. Mając siedem lat zaczął regularnie występować na pozycji napastnika w halowym zespole dziecięcym Mario’s Holland. Trzy lata później, w wieku 10 lat, trafił do Rayo 13, występującej w rozgrywkach drużyn składających się z jedenastu zawodników. Po sezonie, w którym strzelił 55 goli, Torres został jednym z trzech zawodników zespołu, którzy zostali wysłani na próbne testy do Atlético Madryt. Swoją grą zrobił wrażenie na skautach i w 1995, w wieku 11 lat, dołączył do klubu[1]. Rok później Torres otrzymał ofertę przenosin do Realu Madryt, rywala Atlético, którą odrzucono[3].
Trzy lata po przyjściu do drużyny, zwyciężył z zespołem w międzynarodowym turnieju U-15 Nike Cup[1][4]. Po zakończeniu zawodów został uznany za najbardziej utalentowanego piłkarza Europy w swojej kategorii wiekowej[4]. W 1999 otrzymał wartą 2 miliony euro ofertę przenosin do Valencii, którą odrzucono[5], a z zawodnikiem podpisano profesjonalny kontrakt z klauzulą sprzedaży za trzy miliony euro[6]. Pierwszy rok gry spędził w młodzieżowym zespole, a następny sezon rozpoczął w Honour Divison. Rozgrywki zaczęły się dla niego pechowo, gdyż we wrześniu złamał nogę i pauzował do grudnia[1]. W przygotowaniach do kolejnego sezonu trenował z pierwszym zespołem, w którym ostatecznie zadebiutował 27 maja 2001 na Vicente Calderón wchodząc na murawę w 65. minucie spotkania z Leganés[5]. W czasie występu miał 17 lat i 68 dni, co uczyniło go najmłodszym debiutantem w historii klubu[7]. Tydzień później zdobył swojego pierwszego ligowego gola w spotkaniu przeciwko Albacete, a Atlético zakończyło rozgrywki poza miejscem premiującym awans do Primera División[1].
W kolejnym sezonie, w którym to Torres wystąpił w 36 spotkaniach, zespół wywalczył promocję do pierwszej ligi[8]. Pierwszy sezon w Primera Division Hiszpan zakończył z 29 występami i 12 zdobytymi golami, a Atlético uplasowało się na 11. miejscu[1][8]. W kolejnym sezonie Torres poprawił swoje osiągnięcie z poprzednich rozgrywek, strzelając 19 bramek w 35 ligowych spotkaniach[8], co dało mu trzecie miejsce w klasyfikacji strzelców[9]. W wieku 19 lat został najmłodszym kapitanem w historii klubu[5]. Atlético nie zdołało się zakwalifikować do Pucharu UEFA, ale dzięki zajęciu w lidze 7. pozycji uzyskało awans do Pucharu Intertoto. W spotkaniu z OFK Beograd zdobył dwa gole, które były jego pierwszymi w europejskich pucharach[10]. Atlético dotarło do finału, w którym przegrało po rzutach karnych z Villarreal[10]. W 2005 sprowadzeniem Torresa zainteresowana była Chelsea, ale prezes hiszpańskiego klubu Enrique Cerezo nie wyraził zgody na transfer[11]. Cerezo ogłosił w styczniu 2006 roku, że klub jest gotów rozważyć oferty za zawodnika, a sam Torres stwierdził, że w marcu otrzymał ofertę od Newcastle United[12][13].
Po Mistrzostwach Świata 2006, w których Torres dotarł z reprezentacją do 1/8 finału, Chelsea ponownie zaczęła starania o pozyskanie zawodnika, ale ten zdecydował, że jeszcze przez rok pozostanie w Atlético[7]. W następnym sezonie, w którym zdobył w lidze 14 bramek[8], na nowo rozpoczęły się spekulacje dotyczące przyszłości piłkarza, po tym jak Atlético nie zakwalifikowało się do Pucharu UEFA. Według angielskich mediów Hiszpan był głównym celem transferowym Liverpoolu[14]. Kilka dni później poinformowano, że kluby doszły do porozumienia; kwota transferu wyniosła 25 milionów funtów, a do Atlético w ramach transakcji odszedł Luis García[15]. 30 czerwca Atlético ogłosiło pozyskanie z Villarrealu Diego Forlána, jeszcze przed oficjalnym podpisaniem kontraktu Torresa z Liverpoolem[16]. 2 lipca zawodnik sfinalizował umowę z angielskim klubem[17]. Następnego dnia piłkarz pomyślnie przeszedł testy medyczne, po których powrócił do Madrytu na pożegnalną konferencję prasową[18]. Z momentem podpisania umowy Torres stał się najdroższym piłkarzem w historii Liverpoolu[16].
Po transferze do Liverpoolu wielu ekspertów piłkarskich twierdziło, że kwota transferu była za wysoka na zawodnika, który nie zdobywał wielu bramek w lidze hiszpańskiej[6]. Torres zadebiutował w Liverpoolu 11 sierpnia 2007 w wygranym 2:1 wyjazdowym meczu z Aston Villą[19]. Premierowy występ dla klubu w Lidze Mistrzów zanotował cztery dni później w zakończonym zwycięstwem 1:0 spotkaniu z Toulouse, wchodząc na murawę w 79. minucie[20]. Pierwszego gola w Premier League zdobył 19 sierpnia w debiucie na Anfield, w 16. minucie meczu z Chelsea[21]. Pierwszego hat-tricka strzelił 25 września 2007 w wygranym 4:2 meczu Pucharu Ligi Angielskiej z Reading[22]. Pierwszą bramkę w Lidze Mistrzów zdobył w swoim trzecim występie w tych rozgrywkach, w zakończonym wynikiem 4:1 pojedynku z FC Porto. Torres w tamtym spotkaniu zdobył dwa gole[23]. 11 grudnia Torres zdobył bramkę w meczu z Olympique Marsylia, która później została wybrana bramką sezonu strzeloną przez Liverpool[24].
Torres został wybrany najlepszym piłkarzem lutego w Premier League[25], a podstawę do wręczenia nagrody Hiszpanowi stanowiły cztery strzelone gole w dwóch ligowych występach, w tym hat-trick w spotkaniu z Middlesbrough, 23 lutego 2008[26]. Ten i kolejne trzy gole zdobyte w zakończonym zwycięstwem 4:0 meczu z West Ham United sprawiły, że stał się czwartym graczem w historii Liverpoolu, któremu udało się strzelić hat-tricka w dwóch kolejnych spotkaniach na własnym boisku[7]. W 33 kolejkach Premier League zdobył 21 bramek, jako pierwszy od czasów Robbiego Fowlera przekraczając granicę 20 trafień w sezonie[7]. W kwietniu zdobył kolejnego gola w Lidze Mistrzów, w rewanżowym spotkaniu z Arsenalem w ramach ćwierćfinału, przyczyniając się do awansu zespołu do dalszej fazy rozgrywek[27]. Było to jego 29 trafienie w sezonie, dzięki czemu pobił rekord byłego zawodnika Liverpoolu, Michaela Owena[26][28]. 11 kwietnia 2008 Torres został nominowany do nagrody Piłkarza Roku Ligi Angielskiej[29], którą ostatecznie otrzymał zawodnik Manchesteru United Cristiano Ronaldo[30]. Hiszpan otrzymał także nominację do nagrody Młodego Piłkarza Roku Ligi Angielskiej, której laureatem został gracz Arsenalu Cesc Fàbregas. Wybrano go również do Jedenastki Roku Ligi Angielskiej[30]. W maju w plebiscycie na Piłkarza Roku Ligi Angielskiej wg Dziennikarzy zajął drugie miejsce[31].
4 maja 2008 Torres strzelił gola w 57. minucie spotkania z Manchester City, zdobywając bramkę w ósmym kolejnym meczu ligowym na własnym boisku. Wyrównał tym samym klubowy rekord Rogera Hunta[32]. Po strzeleniu 24 ligowej bramki w ostatnim meczu sezonu, wygranym 2:0 z Tottenham Hotspur, został najskuteczniejszym zagranicznym debiutantem w historii Premier League, poprawiając poprzedni rekord należący do Ruuda Van Nistelrooya (23 trafienia)[26][33]. Rozgrywki zakończył na drugim miejscu ex aequo z Emmanuelem Adebayorem w klasyfikacji strzelców ligi[34]. Po zakończeniu został wybrany przez kibiców najlepszym piłkarzem Liverpoolu w sezonie 2007/2008[24].
Pod koniec maja media spekulowały, że Chelsea zamierza złożyć opiewającą na 50 milionach funtów ofertę za Hiszpana, jednak sam zawodnik stwierdził, że nie zamierza w najbliższej przyszłości opuszczać klubu[35][36]. Prezes Liverpoolu Tom Hicks również negatywnie odniósł się do tego pomysłu, twierdząc, że Torres nie zostanie sprzedany za żadną cenę[37].
Hiszpan obiecująco rozpoczął sezon 2008/2009, strzelając gola w wygranym 1:0 wyjazdowym spotkaniu z Sunderlandem[38]. 31 sierpnia 2008 zerwał ścięgna podkolanowego w zremisowanym 0:0 meczu z Aston Villą, która miała go wykluczyć z gry na trzy tygodnie[39]. Na boisko powrócił 16 września, występując w wygranym meczu z Olympique Marsylia w Lidze Mistrzów[40]. 27 września zdobył dwie bramki w wygranych 2:0 derbach Merseyside[41]. Następnie wygranym 3:2 meczu z Manchesterem City strzelił dwa gole[42], przy czym pierwszy z nich był 1000 bramką zdobytą przez Liverpool w Premier League od momentu założenia tej ligi w 1992 roku[potrzebne źródło]. 22 października Liverpool rozegrał mecz z byłym klubem Torresa, Atlético w ramach rozgrywek grupowych Ligi Mistrzów na Vicente Calderon, jednak kontuzja więzadła Hiszpana, której doznał w meczu reprezentacji Hiszpanii z Belgią[43] uniemożliwiła mu grę w spotkaniu[44]. 27 października został wybrany do najlepszej drużyny sezonu 2007/08 według FIFPro[45].
Do gry po kontuzji powrócił w wygranym 3:0 meczu z West Bromwich Albion, wchodząc na murawę w 72. minucie[46]. Na początku listopada Torres przyznał, że chciałby przed zakończeniem kariery powrócić do Atlético[47]. 26 listopada w wygranym 1:0 meczu Ligi Mistrzów z Olympique Marsylia doznał urazu ścięgna[48], która miała go wykluczyć z gry na okres od dwóch do czterech tygodni[49]. 2 grudnia w plebiscycie France Football na najlepszego piłkarza Europy roku 2008 zajął trzecie miejsce, ustępując Leo Messiemu i zwycięzcy Cristiano Ronaldo[50]. Następnie Torres został nominowany do nagrody Piłkarza Roku FIFA[51]. W plebiscycie tym zajął ostatecznie trzecie miejsce, ustępując tak samo jak w przypadku Złotej Piłki Leo Messiemu i zwycięzcy Cristiano Ronaldo[52]. 3 stycznia 2009 powrócił do gry po kontuzji, kiedy to wystąpił w wygranym 2:0 spotkaniu Pucharu Anglii z Preston North End, i zdołał zdobyć swoją pierwszą bramkę w rozgrywkach, ustanawiając w 93. minucie wynik meczu[53]. 1 lutego w wygranym 2:0 meczu z Chelsea Torres zdobył obydwie bramki dla swojego zespołu[54]. Mimo iż półtora roku w klubie, Torres znalazł się na 50. miejscu na liście 50 najlepszych graczy Liverpoolu według The Times[55].
10 marca Liverpool grał z Realem Madryt w 1/8 Lidze Mistrzów. Torres mimo urazu stawu skokowego mógł zagrać w tym meczu, ponieważ przed tym spotkaniem otrzymał zastrzyk znieczulający[56]. Torres zdobył pierwszą bramkę w tym meczu, a Liverpool wygrał 4:0 i awansował do dalszej fazy rozgrywek[57]. Cztery dni później zdobył wyrównującą bramkę w wygranym 4:1 spotkaniu z Manchesterem United[58]. 26 kwietnia po raz drugi znalazł się w Jedenastce Sezonu Premier League[59]. W ostatnim meczu sezonu z Tottenhamem Hotspur, wygranym 3:1, strzelił 50. bramkę dla klubu[60], a Liverpool zajął ostatecznie drugie miejsce w tabeli, ustępując Manchesterowi United[61].
28 maja 2009 roku Torres zaakceptował nowy kontrakt z klubem[62], który podpisał 14 sierpnia[63]. Dzięki tej umowie zarobki piłkarza zwiększyły się do 110 tysięcy funtów na tydzień, a Hiszpan będzie mógł przedłużyć kontrakt o jeden rok po tym jak wygaśnie w 2013 roku[64]. 19 września Torres zdobył dwie bramki w wygranym 3:2 meczu z West Ham United[65]. Tydzień później, w wygranym 6:1 meczu z Hull City zdobył hat-tricka[66]. Po zdobyciu pięciu bramek w lidze i przewodzenia w klasyfikacji najlepszych strzelców Premier League, Torres został wybrany najlepszym graczem września w Premier League[67]. 25 października zdobył pierwszą bramkę w wygranym 2:0 meczu z Manchesterem United[68]. Po tym spotkaniu Benítez pochwalił go, mówiąc: Czekaliśmy na to ostatnie podanie, kiedy Torres doszedł do piłki, wiedzieliśmy, że zdobędzie gola[69].
16 grudnia Torres wystąpił w meczu z Wigan Athletic. Był to jego setny występ dla Liverpoolu[70]. Sześć dni później po raz drugi został wybrany do najlepszej drużyny sezonu według FIFPro[71]. 29 grudnia w meczu z Aston Villą Torres w doliczonym czasie gry zdobył zwycięską bramkę dla Liverpoolu. Był to jego 50 gol w lidze dla Liverpoolu i zarazem najszybciej strzelone 50 bramek w historii klubu i Premier League[72][73]. 13 stycznia 2010 roku w meczu Pucharu Anglii z Reading doznał kontuzji kolana, która miała go wykluczyć z gry na sześć tygodni[74]. Na boisko powrócił 21 lutego, kiedy to wystąpił w zremisowanym 0:0 meczu z Manchesterem City[75]. W marcu 2010 roku pojawiły się spekulacje o odejściu Torresa w letnim okienku transferowym, jednak piłkarz zaprzeczył tym pogłoskom mówiąc: Moje miejsce jest w Liverpoolu i Anglii. Ciągle mam jeszcze trzy lata do wygaśnięcia kontraktu[76]. W kwietniu kontuzja kolana, której doznał w styczniu odnowiła się. Wykluczyła go z meczu z Fulham (0:0), rozegranego 11 kwietnia[77]. Torres zdecydował się na wizytę u lekarza-specjalisty[78].
Torres, do klubu ze Stamford Bridge przeszedł w zimowym oknie transferowym (końcówka stycznia 2011), za szóstą w historii futbolu najwyższą kwotę - 58,5 mln euro (Real Madryt zapłacił 94 mln euro za Cristiano Ronaldo, 73,5 mln za Zinedine Zidane'a, FC Barcelona 69,5 mln za Ibrahimovicia oraz Real 65 mln za Kakę i 60 mln za Figo)[79]. Pierwszą bramkę dla Chelsea zdobył w dziesiątym meczu w Premier League dla tego klubu. Był to wygrany 3-0 mecz z WHU. Do końca sezonu hiszpan nie strzelił już bramki i sezon zakończył z 14 spotkaniami i jedną bramką.
Torres zaczął sezon jako podstawowy gracz. Jednak jego niemoc strzelecka zmusiła nowego trenera klubu André Villas-Boasa na odesłanie go na ławkę rezerwowych. Pierwszą bramkę w sezonie ligowym zdobył w meczu z Manchesterem United. Swój dorobek o gola powiększył w następnym spotkaniu z Swansea. 19 października 2011 zdobył dwa gole w Lidze Mistrzów przeciwko Racingowi Genk. Kolejne miesiące były dla Torresa fatalne. Przez ponad 5 miesięcy nie trafił do siatki rywala. Na jego kolejną bramkę trzeba było czekać do 18 marca 2012 roku. El Nino zdobył wtedy dwa gole w Pucharze Anglii w meczu z Leicester City. 31 marca 2012 zdobył swoją trzecią bramkę w sezonie ligowym w meczu z Aston Villa. 24 kwietnia podczas drugiego, półfinałowego meczu Ligi Mistrzów z FC Barceloną strzelił bramkę na 2:2, czym ostatecznie przypieczętował awans The Blues do finału Ligi Mistrzów. W pierwszym meczu półfinałowym Chelsea wygrała na swoim stadionie 1:0. Pięć dni później Fernando ustrzelił hat-tricka, grając przeciwko ligowemu rywalowi Queens Park Rangers F.C..
W lutym 2001 roku z reprezentacją Hiszpanii U-16 zwyciężył w turnieju Algarve[15]. Mając 15 lat zdobył z reprezentacją Młodzieżowe Mistrzostwo Europy do lat 16 strzelając w finale zwycięską bramkę, ponadto zwyciężył w klasyfikacji strzelców oraz wybrany został graczem turnieju[4][8]. W listopadzie 2001 roku reprezentował Hiszpanię w Młodzieżowych Mistrzostwach Świata U-17, ale zespół nie wyszedł z grupy[8]. W lipcu 2002 roku odniósł z kadrą zwycięstwo w Mistrzostwach Europy U-19, ponownie zdobywając w finale gola na wagę triumfu, kończąc również zawody jako najlepszy strzelec i gracz turnieju[4][8].
6 września 2003 zadebiutował w pierwszej reprezentacji w towarzyskim meczu z Portugalią[8]. Pierwszego gola zdobył 28 kwietnia 2004 w spotkaniu z Włochami[8]. Został powołany na Mistrzostwa Europy 2004, na których dwukrotnie wchodził z ławki rezerwowych, a pierwszy występ w podstawowym składzie zaliczył w decydującej o awansie do dalszych gier potyczce z Portugalią, którą Hiszpania przegrała 0:1 i odpadła z turnieju[8].
W eliminacjach do Mistrzostw Świata 2006 strzelił 7 goli w 11 spotkaniach[80], dzięki czemu został najlepszym strzelcem Hiszpanii w kwalifikacjach[8]. W swoim pierwszym występie na mistrzostwach świata, zdobył gola wolejem, którym przypieczętował zwycięstwo 4:0 z Ukrainą[81]. W drugim grupowym meczu przeciwko Tunezji, wygranym 3:1, Torres dwukrotnie wpisał się na listę strzelców[82]. Turniej zakończył z trzema bramkami na koncie, będąc ex aequo z Davidem Villą najlepszym strzelcem drużyny[83]. Hiszpan pojechał z reprezentacją na Mistrzostwa Europy 2008[84], zaliczając w pierwszym meczu z Rosją asystę przy golu Villi[85]. Torres został skrytykowany po tym, jak schodząc z boiska w 55. minucie meczu nie podał ręki selekcjonerowi kadry Luisowi Aragonésowi[86]. Zawodnik zaprzeczał potem jakoby miał być w konflikcie z selekcjonerem, twierdząc, że był zły na samego siebie[86]. Swojego pierwszego gola w turnieju strzelił w następnej potyczce Hiszpanów, zwyciężonej 2:1 ze Szwecją[87]. W wygranym 1:0 finale Torres zdobył zwycięską bramkę i został uznany piłkarzem meczu[88]. Razem z drugim napastnikiem w drużynie, Davidem Villą, znalazł się w jedenastce turnieju[89].
15 października 2008 w meczu z Belgią, rozegranym w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata 2010, Torres doznał kontuzji ścięgna podkolanowego, przez co musiał pauzować przez kilka dni[43]. 28 marca 2009 w spotkaniu z Turcją w eliminacjach do Mistrzostw Świata 2010, rozegrał swój 60 mecz dla drużyny narodowej, stając się tym samym najmłodszym zawodnikiem hiszpańskim, który tego dokonał[90]. W czerwcu otrzymał powołanie na Puchar Konfederacji w RPA[91]. W pierwszym spotkaniu Hiszpanii na turnieju, przeciwko Nowej Zelandii, Torres w przeciągu 17. minut zdobył swojego drugiego w karierze hat-tricka dla kadry[92]; był to również najszybszy hat-trick w historii reprezentacji[93]. W półfinale Hiszpania przegrała ze Stanami Zjednoczonymi 0:2[94]. W meczu o trzecie miejsce, Torres został zmieniony w 57. minucie meczu, a spotkanie zakończyło się zwycięstwem Hiszpanii po dogrywce 3:2[95].
Torres jest nominalnym napastnikiem, mimo iż początkowo grał jako bramkarz[2].
Hiszpan jest szybkim, silnym, dobrze grającym w powietrzu oraz wyszkolonym technicznie zawodnikiem[96].
27 maja 2009 Torres poślubił Olallę Domínguez Liste[97][98]. Ceremonia odbyła się w miasteczku El Escorial na północy Hiszpanii[97]. Oboje znają się od 1992 roku, zaś związani są ze sobą od 2001[1][99]. 8 lipca 2009 na świat przyszło ich pierwsze dziecko, córka Nora Torres Domínguez[100].. 6 grudnia 2010 kolejne, syn Leo Torres Dominguez.
W 2003 wystąpił w teledysku do piosenki "Ya Nada Volverá A Ser Como Antes" jednego ze swoich ulubionych zespołów, El Canto del Loco, ponadto przyjaźni się z jego wokalistą Danim Martínem[101]. Dwa lata później pojawił się gościnnie w filmie komediowym Torrente 3: El protector[102]. W 2009 wydał swoją autobiografię zatytułowaną El Niño: My Story[103] Fernando Torres wystąpił z paroma innymi piłkarzami w teledysku do piosenki Akona – Oh Africa.
Stan na 24 marca 2012.[104]
| Klub | Sezon | Liga | Puchar kraju | Puchar ligi | Еuropа | Razem | |||||
| Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | Mecze | Gole | ||
| Atlético Madryt | 2000/01 | 4 | 1 | 2 | 0 | - | 0 | 0 | 6 | 1 | |
| 2001/02 | 36 | 6 | 1 | 1 | - | 0 | 0 | 37 | 7 | ||
| 2002/03 | 29 | 13 | 2 | 1 | - | 3 | 0 | 34 | 14 | ||
| 2003/04 | 35 | 19 | 5 | 2 | - | 3 | 0 | 43 | 21 | ||
| 2004/05 | 38 | 16 | 6 | 2 | - | 5 | 2 | 49 | 20 | ||
| 2005/06 | 36 | 13 | 4 | 0 | - | 0 | 0 | 40 | 13 | ||
| 2006/07 | 36 | 14 | 4 | 1 | - | 0 | 0 | 40 | 15 | ||
| Razem | 214 | 82 | 24 | 7 | - | 11 | 2 | 249 | 91 | ||
| Liverpool | 2007/08 | 33 | 24 | 1 | 0 | 1 | 3 | 11 | 6 | 46 | 33 |
| 2008/09 | 24 | 14 | 3 | 1 | 2 | 0 | 9 | 2 | 38 | 17 | |
| 2009/10 | 22 | 18 | 2 | 0 | 0 | 0 | 8 | 4 | 32 | 22 | |
| 2010/11 | 23 | 9 | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 26 | 9 | |
| Razem | 102 | 65 | 7 | 1 | 3 | 3 | 30 | 12 | 142 | 81 | |
| Chelsea | 2010/11 | 14 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 | 18 | 1 |
| 2011/12 | 32 | 6 | 6 | 2 | 1 | 0 | 10 | 3 | 49 | 11 | |
| Razem | 46 | 7 | 6 | 2 | 1 | 0 | 14 | 3 | 67 | 15 | |
| Łącznie w karierze | 341 | 150 | 31 | 10 | 4 | 3 | 49 | 16 | 425 | 182 | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Reprezentacja Hiszpanii | ||
| Rok | Mecze | Gole |
| 2003/04[105] | 10 | 1 |
| 2004/05[106] | 10 | 2 |
| 2005/06[106] | 15 | 10 |
| 2006/07[107] | 8 | 1 |
| 2007/08[107] | 12 | 3 |
| 2008/09[108] | 12 | 5 |
| 2009/10[108] | 13 | 2 |
| 2010/11[109] | 8 | 3 |
| Razem | 88 | 27 |
Ostatnia aktualizacja: 10 września 2011.
Ostatnia aktualizacja: 14 sierpnia 2009[105][106][107][108]
Atlético Madryt[110]
Reprezentacja Hiszpanii[88][110]
Chelsea FC
Puchar Anglii : 2012
Indywidualne[25][30][89][110][111][112][45][113]
Torres ustanowił także kilka rekordów. Jest najmłodszym debiutantem oraz najmłodszym kapitanem w historii[7][5]. Najszybciej zdobył 50 bramek w Premier League (72 występy). W sezonie 2007/2008 strzelił 24 bramki w lidze co uczyniło go najbardziej bramkostrzelnym zagranicznym zawodnikiem w swoim debiutanckim sezonie w Premier League. Poza tym Torres jest najskuteczniejszym obcokrajowcem w całej historii Liverpoolu oraz jednym z dwóch graczy, którzy ośmiokrotnie pod rząd zdobywali gole w meczach na Anfield[73].
A. Liga Uwzględniono mecze w Primera División, Segunda División i Premier League
|
|||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
