Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Diecezja chełmska (unicka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Chełmska diecezja unicka – dawna diecezja unicka, istniejąca w latach 1596 – 1875, z siedzibą w Chełmie.

Prawosławny biskup chełmski (od 1585), Dionizy Zbirujski, był zwolennikiem połączenia z Rzymem, przy zachowaniu obrządku wschodniego. Na synodzie w Brześciu w roku 1595, biskupi metropolii kijowskiej uchwalili Artykuły do zjednoczenia z Kościołem rzymskim. W roku 1596, po uzgodnieniu warunków z królem Zygmuntem III Wazą i zgodzie papieża, na ponownym synodzie w Brześciu, sześciu biskupów, w tym chełmski, uznało zwierzchność Rzymu.

Część duchownych i wyznawców prawosławia na terenie diecezji chełmskiej nie uznała unii i próbowała zorganizować na nowo prawosławną hierarchię. W 1621 roku patriarcha jerozolimski Teofanes III konsekrował prawosławnego biskupa chełmskiego, Paisjusza. W 1650 roku, na mocy ugody zborowskiej z Bohdanem Chmielnickim, król Jan Kazimierz przekazał diecezję prawosławnym, a w 1651 ponownie uznał prawa unitów. Konflikty z prawosławnymi mieszczanami chełmskimi zdarzały się jeszcze do roku 1678. Prawosławne bractwo lubelskie przystąpiło do unii w roku 1695, a bractwo zamojskie – w roku 1706.

Chełmska diecezja unicka została siłowo zlikwidowana przez władze carskie w 1875, w ramach represji po powstaniu styczniowym i akcji rusyfikacyjnej.

[edytuj] Katalog biskupów

Biskupi pomocniczy

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Zobacz też

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Diecezja_chełmska_(unicka)&oldid=31103492
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach