| Bug | |
Bug koło Nura |
|
| Lokalizacja | Europa |
| Źródło | Wyżyna Podolska (Ukraina) Werchobuż 310 m n.p.m. |
| Ujście | Narew Jezioro Zegrzyńskie , Serock 75 m n.p.m. |
| Długość | 772 (w granicach Polski 224, odcinek graniczny 363) km |
| Powierzchnia zlewni | 39 420 (z tego w Polsce 19 284) km² |
| Średni przepływ | 158 m³/s w dolnym biegu koło Wyszkowa |
| Rzeki Polski | |
Bug (ukr. Західний Буг – Zachidnyj Buh, biał. Заходні Буг – Zachodni Buh) – rzeka we wschodniej Polsce, zachodniej Ukrainie i południowo-zachodniej Białorusi (154 km – na całej długości rzeka graniczna z Polską). Długość Bugu wynosi 772 km (w tym w Polsce 587 km)[1], powierzchnia dorzecza 39 420 km²[1] w Polsce. Powierzchnia dorzecza Wisły obejmuje obszar 194 424 km²[1] , z czego w Polsce 19 284 km²[1]. Średni przepływ w dolnym biegu – 158 m³/s[potrzebne źródło], co czyni go piątą co do wielkości rzeką Polski[1].
Spis treści |
Bug ma swoje źródło w Werchobużu[2][3] koło Złoczowa na Wyżynie Podolskiej na Ukrainie, wpływa do Zalewu Zegrzyńskiego, stanowiąc jednocześnie lewy dopływ Narwi, która do 1962 była uważana za prawy dopływ Bugu (zobacz też: Bugonarew). Na odcinku 363 km (Gołębie – Niemirów) stanowi granicę z Ukrainą i Białorusią; koryto Bugu w Zosinie jest najdalej na wschód wysuniętym miejscem w Polsce. Poprzez Kanał Królewski łączy się z Prypecią.
Ciekawostką jest fakt, że gdyby za dopływ uznawać rzekę, która do momentu połączenia z inną ma mniejszą długość, to Wisła okazałaby się dopływem Bugu (długość Bugu powyżej połączenia z Wisłą jest większa). Niemniej jednak przeważa większy przepływ w Wiśle i to ona uchodzi do Bałtyku. Odległość źródła Bugu do ujścia do Bałtyku liczy 1213 km[potrzebne źródło].
Ze względu na raptowne zmiany głębokości i charakteru dna oraz na zmiany prędkości prądu i występujące wiry kąpiel w Bugu - jak w każdej rzece tego typu - może być niebezpieczna.