Bazylika archikatedralna św. Stanisława Kostki w Łodzi

Dane świątyni
Styl	neogotyk
Architekt	Emil Zillmann
Świątynia; • materiał bud.	; • cegła
Wieża kościelna; • liczba wież; • wysokość wież	; 1; 104,50 m
Liczba naw	3

	Bazylika archikatedralna św. Stanisława Kostki w Łodzi
	archikatedra, bazylika mniejsza
	A/112 z 20.01.1971 r.
	; Łódzka bazylika archikatedralna
Państwo	Polska
Miejscowość	Łódź ulica Piotrkowska 265
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Bazylika mniejsza; • nadający tytuł	od 1989; papież Jan Paweł II
Wezwanie	św. Stanisława Kostki
Wspomnienie liturgiczne	18 września
Historia
Data rozpoczęcia budowy	1901
Data zakończenia budowy	1912
Aktualne przeznaczenie	Bazylika archikatedralna
Dane świątyni
Styl	neogotyk
Architekt	Emil Zillmann
Świątynia; • materiał bud.	; • cegła
Wieża kościelna; • liczba wież; • wysokość wież	; 1; 104,50 m
Liczba naw	3
	Położenie na mapie ; Bazylika archikatedralna św. Stanisława Kostki
	51°44′55.75″N 19°27′34.59″E / 51.7488194, 19.4596083Na mapach: 51°44′55.75″N 19°27′34.59″E / 51.7488194, 19.4596083
	Multimedia w Wikimedia Commons

Wnętrze archikatedry łódzkiej

Bazylika archikatedralna (zdjęcie arch.)

Archikatedra św. Stanisława Kostki w Łodzi

Komitet budowy powołano w 1895, w jego skład weszli najwięksi łódzcy fabrykanci: Juliusz Teodor Heinzel, Edward Herbst, Juliusz Kunitzer, Józef Richter i Adolf Hoffrichter. Kamień węgielny poświęcił 16 czerwca 1901 arcybiskup warszawski Wincenty Chościak-Popiel. Murowany, wykonany z nieotynkowanej jasnożółtej cegły (w tzw. stylu Rohbau) budynek kościoła wybudowano w latach 1901-1912 według projektu łódzkiej (niemieckiej) spółki "Wende i Zarske". Współautorem projektu był architekt berliński Emil Zillmann, z niewielkimi korektami architektów: Dziekońskiego z Warszawy i Odrzywolskiego z Krakowa. Trójnawowa bazylika wzorowana jest na niemieckiej katedrze w Ulm. Archikatedra łódzka jest najwyższym budynkiem Łodzi (ma 104,5 m wysokości)^[2] i jednym z największych kościołów w Polsce.

Fronton archikatedry w Łodzi

Spis treści

1895 - Pierwsze plany o wybudowaniu kościoła parafialnego.
16 czerwca 1901 - Arcybiskup warszawski Wincenty Chościak-Popiel poświęcił kamień węgielny
1911 - Na dobudowanej obok kościoła dzwonnicy zawieszono dzwon "Zygmunt" który był darem mieszkańców Łodzi.
1922 - kościół stał się katedrą.
1927 - dobudowano wieżę i przewieszono dzwon "Zygmunt".
1935-1936 wybudowano kryptę w podziemiach katedry, gdzie spoczywają szczątki biskupów łódzkich.
9 listopada 1941 - ograbiona przez gestapo z wszelkich kosztowności i szat liturgicznych i zamieniona na składy wojskowe.
1945 - (po wyzwoleniu Łodzi) usunięto zniszczenia i odrestaurowano główny ołtarz.
11 maja 1971 - spłonął dach; natychmiast przystąpiono do odbudowy.
1972 - 16 grudnia otwarto ją ponownie.
1977 - położono granitową posadzkę i stopnie przed prezbiterium oraz wyposażono je w ołtarz soborowy i stalle kanonickie, zamontowano także 58-głosowe organy (poprzednie zostały zniszczone przez pożar).
1989 - przyznanie przez papieża Jana Pawła II łódzkiej katedrze tytułu bazyliki mniejszej
1991 - wykonano remont frontonu katedry.
1992 - papież Jan Paweł II utworzył archidiecezję łódzką i świątynia zyskała miano archikatedry.
18 września 2011 - na tymczasowej dzwonnicy zawieszono nowy dzwon łódzkiej katedry "Serce Łodzi"^[3].