Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Antoni Cebulski | |
 Odznaka 8 pp. Leg |
|
 Podpułkownik |
|
| Data i miejsce urodzenia | 2 stycznia 1895 Wielkie Drogi |
| Data i miejsce śmierci | 5 sierpnia 1964 Kraków,  Polska |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | od 1914 |
| Stanowiska | d-ca: Batalionu KOP "Kleck", |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka, II wojna światowa, kampania wrześniowa |
| Późniejsza praca | Księgowy w Wydawnictwie Literackim w Krakowie |
| Odznaczenia | |
      |
|
Antoni Feliks Cebulski (ur. 2 stycznia 1895 w Wielkich Drogach w powiecie wadowickim, zmarł 5 sierpnia 1964 w Krakowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, ostatni dowódca 8 Pułku Piechoty Legionów w Lublinie.
Z wojskiem był związany od sierpnia 1914 roku, gdy po ukończeniu nauki w wadowickim gimnazjum, wstąpił do tworzących się Legionów, otrzymując wówczas przydział do 2 Pułku Piechoty. Służąc w tej jednostce do 1918 roku, awansuje na stopień podporucznika. Przeniesiony do II Korpusu Polskiego na Wschodzie, dowodzi kompanią strzelców i bierze udział w bitwie pod Kaniowem. Następnie oddelegowany do działającej na terenie Ukrainy, Polskiej Organizacji Wojskowej, gdzie prowadzi swoją działalność do grudnia 1918 roku.
Od stycznia 1919 do 1924 roku, służy w stopniu kapitana w 2 pp Leg. i 19 pp. W tym czasie awansuje do stopnia majora. Pomiędzy grudniem 1924, a czerwcem 1925 służy w sztabie 5 Dywizji Piechoty. Z kolei od czerwca 1925 do lutego 1931, ponownie w 19 pp na stanowisku kwatermistrza. Następnie jest dowódcą Baonu KOP "Kleck", którym dowodzi do kwietnia 1934. Przeniesiony zostaje następnie do 2 Pułku Piechoty Legionów w Sandomierzu, na stanowisko dowódcy detaszowanego baonu w Staszowie. Do marca 1939 r. pełni służbę na stanowisku zastępcy dowódcy 2 pp Leg.
W marcu 1939 r. objął dowództwo 8 pp Leg. w Lublinie. W czasie kampanii wrześniowej wraz ze swoim oddziałem wziął udział w bitwie pod Iłżą oraz w walkach na Zamojszczyźnie.
Po klęsce wrześniowej, dokonuje udanej ucieczki z niemieckiego transportu i ukrywa się w podlubelskich wsiach. W tym czasie podejmuje próbę współorganizowania struktur konspiracyjnych na terenie Lubelszczyzny. W lutym 1940, zostaje aresztowany i osadzony w Oflag VI B Doessel–Warburg, gdzie przebywa do końca wojny. Powraca do kraju. W powojennych realiach podejmuje się rozmaitych zajęć, na ogół urzędniczych jako księgowy. Ostatnim jego miejscem zatrudnienia na tym stanowisku było Wydawnictwo Literackie w Krakowie. Tam też umiera, pozostawiając po sobie córkę Zofię, oraz syna Władysława. Pochowany jest na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.
Roczniki Oficerskie : 1923, 1924, 1928, 1932.
