Andreas Kofler (ur. 17 maja 1984 w Innsbrucku) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant SV Innsbruck Bergisel, zwycięzca 58. Turnieju Czterech Skoczni, wicemistrz świata z Oslo.
Swój pierwszy skok oddał, mając 10 lat. Po ukończeniu 18. roku życia, w 2002, trafił do austriackiej kadry skoczków narciarskich. Wcześniej skakał przede wszystkim w Pucharze Kontynentalnym, jednak nie odniósł tam większych sukcesów.
W sezonie 2002/2003 stał się jednym z zawodników światowej czołówki, kiedy zajął drugie miejsce w konkursie Pucharu Świata w Bischofshofen, a w klasyfikacji końcowej Turnieju Czterech Skoczni uplasował się na czwartym miejscu. Był to najlepszy wynik wśród Austriaków. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajął 16. miejsce, zdobywając w sumie 506 punktów.
W kolejnym sezonie zajął 21. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Uzyskał wówczas 263 punkty. Sukcesem było zdobycie 13. miejsca w lotach narciarskich. Udane były również starty w Zakopanem, kiedy to zajął kolejno 7. (120,5 i 122,5 m) i 5. miejsce (122 i 120,5 m). Podczas Letniego Grand Prix uplasował się na 27. miejscu.
Sezon 2004/2005 nie należał do udanych. Andreas Kofler zajął 50. miejsce w Turnieju Czterech Skoczni, co było gorszym rezultatem niż w dwóch poprzednich sezonach (kiedy zajmował 4. oraz 30. pozycję). Podobnie w przypadku 40. miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata (82 punkty). Na 18 startów 10 razy był poza pierwszą trzydziestką. Podczas Letniego Grand Prix uplasował się na 24. miejscu.
W sezonie 2005/2006 odniósł pierwsze zwycięstwo w karierze podczas konkursu Pucharu Świata na dużej skoczni w Willingen (4 lutego 2006). Najgorsze starty zanotował w Harrachovie, dwukrotnie zajmując 24. miejsce. Jego forma jednak wzrosła i w klasyfikacji końcowej Turnieju Czterech Skoczni zajął 8. pozycję. W Mistrzostwach Świata w lotach na skoczni Kulm zajął indywidualnie 14. miejsce. Słabszy start zanotował zaś podczas konkursu drużynowego i Austriacy znaleźli się poza podium, zajmując czwarte miejsce.
Jego największym osiągnięciem jest zdobycie indywidualnego srebrnego medalu olimpijskiego podczas igrzysk w Turynie na dużej skoczni K-125 w Pragelato. Wyprzedził go kolega z kadry, Thomas Morgenstern, zaledwie o 0,1 punktu. Dwa dni później, 20 lutego 2006, na tej samej skoczni zdobył drużynowo złoto.
W inauguracyjnych zawodach w Kuusamo sezonu 2007/2008 nie zdobył punktów. W drugich zawodach sezonu w Trondheim był drugi, za Thomasem Morgensternem. Drugą lokatę zajął także w pierwszym dniu skoków w Engelbergu. W drugim dniu prowadził po pierwszej serii, jednak w serii finałowej skoczył najdalej (139 m), lecz nie ustał skoku i w rezultacie zajął 5. lokatę.
W sezonie 2009/2010 został zwycięzcą Turnieju Czterech Skoczni. Wyprzedził drugiego zawodnika Janne Ahonena o 13,3 pkt. Spośród czterech konkursów wygrał jeden, w Oberstdorfie na Schattenbergschanze.
W Vikersund podczas serii próbnej przed drużynowym konkursem Mistrzostw Świata w Lotach 2012 ustanowił swój rekord życiowy, wynoszący 233 m.
Z zawodu jest policjantem[1].
[edytuj] Osiągnięcia
[edytuj] Igrzyska olimpijskie 
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 11. |
12 lutego |
2006 |
Pragelato |
Trampolino a Monte |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
100,5 m |
101,5 m |
257,5 pkt |
9,0 pkt |
Lars Bystøl |
2. |
18 lutego |
2006 |
Pragelato |
Trampolino a Monte |
K-125 |
HS-140 |
indywid. |
134,0 m |
139,5 m |
276,8 pkt |
0,1 pkt |
Thomas Morgenstern |
1. |
20 lutego |
2006 |
Pragelato |
Trampolino a Monte |
K-125 |
HS-140 |
druż.[a] |
133,5 m |
130,0 m |
984,0 pkt (259,8 pkt) |
- |
- |
| 19. |
13 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
98,0 m |
98,5 m |
241,5 pkt |
35,0 pkt |
Simon Ammann |
| 4. |
20 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-125 |
HS-140 |
indywid. |
131,5 m |
135,0 m |
261,2 pkt |
22,4 pkt |
Simon Ammann |
1. |
22 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-125 |
HS-140 |
druż.[b] |
132,0 m |
142,0 m |
1107,9 pkt (264,7 pkt) |
- |
- |
[edytuj] Indywidualnie
2007 Sapporo |
– |
8. miejsce (K-120), 6. miejsce (K-90) |
2011 Oslo |
– |
srebrny medal (K-95), 4. miejsce (K-120) |
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 5. |
28 lutego |
2003 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-120 |
HS-134 |
druż.[c] |
122,0 m |
121,5 m |
961,8 pkt (235,3 pkt) |
84,8 pkt |
Finlandia |
| 8. |
24 lutego |
2007 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
118,0 m |
125,0 m |
231,9 pkt |
34,2 pkt |
Simon Ammann |
1. |
25 lutego |
2007 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
druż.[d] |
130,0 m |
128,5 m |
1000,2 pkt (262,8 pkt) |
- |
- |
| 6. |
3 marca |
2007 |
Sapporo |
Miyanomori |
K-90 |
HS-98 |
indywid. |
94,0 m |
93,5 m |
243,0 pkt |
34,0 pkt |
Adam Małysz |
2. |
26 lutego |
2011 |
Oslo |
Midtstubakken |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
99,5 m |
105,0 m |
260,1 pkt |
9,1 pkt |
Thomas Morgenstern |
1. |
27 lutego |
2011 |
Oslo |
Midtstubakken |
K-95 |
HS-106 |
druż.[e] |
105,0 m |
103,5 m |
1025,5 pkt (254,7 pkt) |
- |
- |
| 4. |
3 marca |
2011 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
129,5 m |
134,0 m |
269,6 pkt |
7,9 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
1. |
5 marca |
2011 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
druż.[f] |
141,0 m |
- |
500,0 pkt (132,2 pkt) |
- |
- |
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Skok 3 |
Skok 4 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 14. |
13-14 stycznia |
2006 |
Tauplitz |
Kulm |
K-185 |
HS-203 |
indywid. |
191,5 m |
172,5 m |
172,5 m |
190,0 m |
681,8 pkt |
106,2 pkt |
Roar Ljøkelsøy |
| 9. |
15 stycznia |
2006 |
Tauplitz |
Kulm |
K-185 |
HS-203 |
druż.[a] |
95,0 m |
165,5 m |
1290,6 pkt (198,5 pkt) |
207,3 pkt |
Norwegia |
| 16. |
22-23 lutego |
2008 |
Oberstdorf |
Im. Heiniego Klopfera |
K-185 |
HS-213 |
indywid. |
198,0 m |
197,5 m |
195,5 m |
186,0 |
745,4 pkt |
90,9 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
1. |
24 lutego |
2008 |
Oberstdorf |
Im. Heiniego Klopfera |
K-185 |
HS-213 |
druż.[i] |
181,0 m |
197,0 m |
1553,3 pkt (359,6 pkt) |
- |
- |
| 6. |
24-25 lutego |
2012 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-195 |
HS-225 |
indywid. |
228,0 m |
216,0 m |
-[2] |
-[3] |
364,2 pkt |
44,5 pkt |
Robert Kranjec |
1. |
26 lutego |
2012 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-195 |
HS-225 |
druż.[j] |
212,5 m |
210,5 m |
1648,4 pkt (409,8 pkt) |
- |
- |
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach Pucharu Świata chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Przypisy |
| 1. |
4 lutego |
2006 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-130 |
HS-145 |
143,0 m |
138,5 m |
273,7 pkt |
– |
| 2. |
29 grudnia |
2009 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
125,0 m |
134,0 m |
265,2 pkt |
* TCS 2009/2010 |
| 3. |
28 listopada |
2010 |
Kuusamo |
Rukatunturi |
K-120 |
HS-142 |
145,5 m |
143,5 m |
331,2 pkt |
– |
| 4. |
19 grudnia |
2010 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
127,0 m |
135,0 m |
265,1 pkt |
– |
| 5. |
16 stycznia |
2011 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
131,0 m |
132,5 m |
232,9 pkt |
– |
| 6. |
27 listopada |
2011 |
Kuusamo |
Rukatunturi |
K-120 |
HS-142 |
134,5 m |
138,0 m |
264,2 pkt |
– |
| 7. |
3 grudnia |
2011 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-90 |
HS-100 |
105,0 m |
98,0 m |
279,3 pkt |
– |
| 8. |
4 grudnia |
2011 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-123 |
HS-138 |
125,5 m |
129,0 m |
252,0 pkt |
– |
| 9. |
18 grudnia |
2011 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
135,0 m |
138,0 m |
264,7 pkt |
– |
| 10. |
4 stycznia |
2012 |
Innsbruck |
Bergisel |
K-120 |
HS-130 |
127,5 m |
131,5 m |
252,8 pkt |
* TCS 2011/2012 |
[edytuj] Miejsca na podium
| Sezon Pucharu Świata |
1. miejsce |
2. miejsce |
3. miejsce |
razem |
| 2002/2003 |
- |
1 |
1 |
2 |
| 2003/2004 |
- |
- |
- |
- |
| 2004/2005 |
- |
- |
- |
- |
| 2005/2006 |
1 |
- |
3 |
4 |
| 2006/2007 |
- |
3 |
- |
3 |
| 2007/2008 |
- |
2 |
- |
2 |
| 2008/2009 |
- |
- |
- |
- |
| 2009/2010 |
1 |
- |
2 |
3 |
| 2010/2011 |
3 |
3 |
1 |
7 |
| 2011/2012 |
5 |
2 |
2 |
9 |
| suma |
10 |
11 |
9 |
30 |
[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
15 grudnia |
2002 |
Titisee-Neustadt |
Hochfirstschanze |
K-120 |
HS-142 |
124,0 m |
132,0 m |
259,3 pkt |
3. |
14,2 pkt |
Martin Höllwarth |
| 2. |
6 stycznia |
2003 |
Bischofshofen |
im. P.Ausserleitnera |
K-120 |
HS-140 |
135,5 m |
130,0 m |
262,4 pkt |
2. |
0,7 pkt |
Bjørn Einar Romøren |
| 3. |
18 grudnia |
2005 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
128,0 m |
126,5 m |
242,6 pkt |
3. |
9,6 pkt |
Jakub Janda |
| 4. |
4 lutego |
2006 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-130 |
HS-145 |
143,0 m |
138,5 m |
273,7 pkt |
1. |
- |
- |
| 5. |
10 marca |
2006 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-123 |
HS-138 |
132,5 m |
132,5 m |
279,5 pkt |
3. |
9,5 pkt |
Thomas Morgenstern |
| 6. |
12 marca |
2006 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-115 |
HS-128 |
126,0 m |
126,5 m |
275,5 pkt |
3. |
3,5 pkt |
Adam Małysz |
| 7. |
3 lutego |
2007 |
Titisee-Neustadt |
Hochfirstschanze |
K-125 |
HS-142 |
136,5 m |
142,0 m |
285,3 pkt |
2. |
8,5 pkt |
Adam Małysz |
| 8. |
11 marca |
2007 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
HS-130 |
124,0 m |
121,5 m |
258,3 pkt |
2. |
7,5 pkt |
Adam Małysz |
| 9. |
13 marca |
2007 |
Kuopio |
Puijo |
K-120 |
HS-127 |
120,0 m |
118,5 m |
227,3 pkt |
2. |
1,7 pkt |
Adam Małysz |
| 10. |
9 grudnia |
2007 |
Trondheim |
Granåsen |
K-120 |
HS-131 |
124,0 m |
130,0 m |
255,2 pkt |
2. |
14,4 pkt |
Thomas Morgenstern |
| 11. |
22 grudnia |
2007 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
134,5 m |
128,5 m |
254,4 pkt |
2. |
6,0 pkt |
Thomas Morgenstern |
| 12. |
19 grudnia |
2009 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
132,0 m |
128,0 m |
250,5 pkt |
3. |
15,1 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 13. |
29 grudnia |
2009 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
125,0 m |
134,0 m |
265,2 pkt |
1. |
- |
- |
| 14. |
14 marca |
2010 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
139,5 m |
116,0 m |
251,5 pkt |
3. |
16,2 pkt |
Simon Ammann |
| 15. |
28 listopada |
2010 |
Kuusamo |
Rukatunturi |
K-120 |
HS-142 |
145,5 m |
143,5 m |
331,2 pkt |
1. |
- |
- |
| 16. |
17 grudnia |
2010 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
140,0 m |
- |
132,2 pkt |
2. |
2,2 pkt |
Thomas Morgenstern |
| 17. |
19 grudnia |
2010 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
127,0 m |
135,0 m |
265,1 pkt |
1. |
- |
- |
| 18. |
6 stycznia |
2011 |
Bischofshofen |
im. P.Ausserleitnera |
K-125 |
HS-140 |
131,5 m |
139,5 m |
275,3 pkt |
3. |
3,4 pkt |
Tom Hilde |
| 19. |
16 stycznia |
2011 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
131,0 m |
132,5 m |
232,9 pkt |
1. |
- |
- |
| 20. |
21 stycznia |
2011 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-120 |
HS-134 |
127,5 m |
134,5 m |
264,5 pkt |
2. |
5,4 pkt |
Adam Małysz |
| 21. |
13 marca |
2011 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
HS-130 |
127,5 m |
132,0 m |
282,3 pkt |
2. |
4,5 pkt |
Simon Ammann |
| 22. |
27 listopada |
2011 |
Kuusamo |
Rukatunturi |
K-120 |
HS-142 |
134,5 m |
138,0 m |
264,2 pkt |
1. |
- |
- |
| 23. |
3 grudnia |
2011 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-90 |
HS-100 |
105,0 m |
98,0 m |
279,3 pkt |
1. |
- |
- |
| 24. |
4 grudnia |
2011 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-123 |
HS-138 |
125,5 m |
129,0 m |
252,0 pkt |
1. |
- |
- |
| 25. |
18 grudnia |
2011 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-137 |
135,0 m |
138,0 m |
264,7 pkt |
1. |
- |
- |
| 26. |
30 grudnia |
2011 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
131,0 m |
133,5 m |
265,2 pkt |
2. |
18,1 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 27. |
1 stycznia |
2012 |
Garmisch-Partenkirchen |
Große Olympiaschanze |
K-125 |
HS-140 |
130,5 m |
137,5 m |
270,4 pkt. |
2. |
4,1 pkt |
Gregor Schlierenzauer |
| 28. |
4 stycznia |
2012 |
Innsbruck |
Bergisel |
K-120 |
HS-130 |
127,5 m |
131,5 m |
252,8 pkt. |
1. |
- |
- |
| 29. |
20 stycznia |
2012 |
Zakopane |
Wielka Krokiew |
K-120 |
HS-134 |
124,5 m |
130,0 m |
238,7 pkt |
3. |
19,2 pkt |
Kamil Stoch |
| 30. |
29 stycznia |
2012 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
122,5 m |
135,0 m |
241,3 pkt |
3. |
2,4 pkt |
Daiki Itō |
stan po zakończeniu sezonu 2011/2012
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach
[edytuj] Miejsca na podium w Letnim Grand Prix chronologicznie
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Miejsce |
Strata |
Zwycięzca |
| 1. |
6 sierpnia |
2006 |
Hinterzarten |
Adlerschanze |
K-95 |
HS-108 |
108,0 m |
100,5 m |
270,5 pkt |
2. |
4,5 pkt |
Georg Späth |
| 2. |
12 sierpnia |
2006 |
Einsiedeln |
Andreas Küttel-Schanze |
K-105 |
HS-117 |
108,0 m |
110,0 m |
248,4 pkt |
1. |
- |
- |
| 3. |
26 lipca |
2008 |
Hinterzarten |
Adlerschanze |
K-95 |
HS-108 |
104,5 m |
104,0 m |
269,5 pkt |
2. |
7,5 pkt |
Georg Späth |
| 4. |
1 sierpnia |
2008 |
Einsiedeln |
Andreas Küttel-Schanze |
K-105 |
HS-117 |
118,0 m |
- |
139,4 pkt |
1. |
- |
- |
[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
stan po zakończeniu LGP 2011
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
Uwagi
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Skład zespołu: Andreas Widhölzl, Andreas Kofler, Martin Koch i Thomas Morgenstern
- ↑ 2,0 2,1 Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Andreas Kofler, Thomas Morgenstern i Gregor Schlierenzauer
- ↑ 3,0 3,1 Skład zespołu: Martin Höllwarth, Andreas Kofler, Andreas Widhölzl, Florian Liegl
- ↑ 4,0 4,1 Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Gregor Schlierenzauer, Andreas Kofler, Thomas Morgenstern
- ↑ 5,0 5,1 Skład zespołu: Gregor Schlierenzauer, Martin Koch, Andreas Kofler, Thomas Morgenstern
- ↑ 6,0 6,1 Skład zespołu: Gregor Schlierenzauer, Martin Koch, Andreas Kofler, Thomas Morgenstern
- ↑ Skład zespołu: Martin Koch, Thomas Morgenstern, Andreas Kofler i Gregor Schlierenzauer
- ↑ Skład zespołu: Thomas Morgenstern, Andreas Kofler, Gregor Schlierenzauer i Martin Koch
- ↑ Skład zespołu: Martin Koch, Thomas Morgenstern, Andreas Kofler i Gregor Schlierenzauer
- ↑ Skład zespołu: Thomas Morgenstern, Andreas Kofler, Gregor Schlierenzauer i Martin Koch
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
Mistrzowie olimpijscy w skokach narciarskich |
|
|
Skocznia normalna:
|
|

 |
|
|
Skocznia duża:
|
|
|
|
Skocznia duża
drużynowo:
|
1988: Finlandia (Nykänen, Nikkola, Puikkonen, Ylipulli) • 1992: Finlandia (Nikkola, Laitinen, Laakkonen, Nieminen) • 1994: Niemcy (Jäkle, Duffner, Thoma, Weißflog) • 1998: Japonia (Okabe, Saitō, Harada, Funaki) • 2002: Niemcy (Schmitt, Uhrmann, Hocke, Hannawald) • 2006: Austria (Widhölzl, Kofler, Koch, Morgenstern) • 2010: Austria (Loitzl, Kofler, Morgenstern, Schlierenzauer)
|
|