Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Augustyn Gemelli Edorado Gemelli |
|
| Kraj działania |  Włochy |
| Data i miejsce urodzenia | 18 stycznia 1878 Mediolan |
| Data i miejsce śmierci | 15 lipca 1959 Mediolan |
| rektor uniwersytetu | |
| Okres sprawowania | 1921-1959 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Inkardynacja | Franciszkanie |
| Prezbiterat | 14 marca 1908 |
 Agostino Gemelli w Wikicytatach |
|
Agostino Gemelli OFM, Edorado Gemelli (18 stycznia 1878 w Mediolanie, zm. 15 lipca 1959 w Mediolanie) – włoski uczony, lekarz, psycholog, franciszkanin.
Edoardo Gemelli urodził się w zamożnej rodzinie mediolańskiej. W roku 1902 ukończył studia medyczne, następnie pracował w szpitalu Sant'Ambrogio w Mediolanie. Z początku daleki od wiary, przeżył swoje nawrócenie podczas pełnienia służby wojskowej w tym szpitalu. W 1903 wstąpił do zakonu franciszkańskiego w Rezzato koło Brescii, gdzie zmienił imię na Augustyn (wł. Agostino). Po odbyciu formacji początkowej i złożeniu ślubów wieczystych, został wyświęcony na kapłana 14 marca 1908[1].
W latach 1909-1912 publikował teksty naukowe. Badał możliwości pogodzenia zasad wiary chrześcijańskiej z nowoczesną kulturą. Zajmował się fenomenem cudownego uleczenia w Lourdes. W 1914 założył pismo "Vita e Pensiero" (Życie i myśl), które skupiało środowisko katolickich intelektualistów. Przed I wojną światową prowadził badania w dziedzinie histologii i psychologii w Bonn i Monachium. W czasie pierwszej wojny światowej odbył służbę wojskową jako lekarz i kapłan[2].
W 1919 rozpoczął starania w celu założenia katolickiego uniwersytetu. W 1921 rozpoczął działalność Katolicki Uniwersytet Najświętszego Serca w Mediolanie. Gemelli, jako jego rektor, doprowadził do założenia ośmiu nowych wydziałów. Nigdy nie zaprzestał prac badawczych, stale publikując.
Jego największe marzenie o poliklinice spełniło się w roku 1961, kiedy to w Rzymie, w dwa lata po jego śmierci, został położony kamień węgielny pod budowę polikliniki. Otwarcia dokonano w 1964. Nadano jej imię Gemelliego[3]. W niej papież Jan Paweł II wielokrotnie był hospitalizowany i operowany (m.in. 13 maja 1981, po zamachu na Placu św. Piotra w Rzymie)[4].
O. Gemelli krytycznie oceniał osobę i postawę kapucyna o. Pio z Pietrelciny, uważając, że jego stygamty są wytworem zaburzeń psychicznych. Stało się to przyczyną wieloletniej nieufności władz kościelnych wobec osoby stygamtyka[5]. Konsekwencją był np. watykański zakaz publicznego sprawowania eucharystii.
