Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Świdrzyk lśniący | |
| Cochlodina laminata | |
| (Montagu, 1803) | |
 Świdrzyk lśniący |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | mięczaki |
| Gromada | ślimaki |
| Podgromada | płucodyszne |
| Rząd | trzonkooczne |
| Rodzina | świdrzykowate |
| Podrodzina | Alopiinae |
| Plemię | Cochlodinini |
| Rodzaj | Cochlodina |
| Gatunek | świdrzyk lśniący |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Świdrzyk lśniący (Cochlodina laminata) – europejski gatunek ślimaka trzonkoocznego (Stylommatophora) z rodziny świdrzykowatych (Clausiliidae). Żyje w lasach, gdzie chowa się w ściółce, pod korą i przy pniach[1].
Spis treści |
Występuje niemal w całej Europie, choć w części zachodniej kontynentu rzadszy. Południowy zasięg wyznacza linia północnej Hiszpanii, Włoch i północnych krańców Grecji. Na północy sięga południowej Skandynawii, a na wschodzie sięga Kaukazu. W odpowiednich warunkach występuje bardzo licznie.
Jest to jeden z większych przedstawicieli świdrzykowatych, osiągający długość muszli 15-18 mm[1], a szerokość 4 mm. Muszla wąska, wrzecionowata, lewoskrętna, o licznych skrętach. Muszlę zamyka, charakterystyczny dla tej rodziny nieregularny twór zwany klausilium, dzięki któremu ślimak chroni się przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i drapieżnikami. Kolor muszli brązowy, czasem z białym nalotem. Ciało ślimaka brązowe i lśniące.
Świdrzyki lśniące preferują martwy pokarm roślinny, czasem zjadają też grzyby. Jak inne ślimaki są hermafrodytami. Gody odbywają się w sierpniu. Składają do ściółki 10-15, rzadziej 17 jaj barwy białej, o średnicy 2 mm. Młode wykluwają się w zalezności od warunków pogodowych pod koniec września, lub na początku października. W pełni dorosłe są po dwóch latach. Dożywają, przynajmniej w hodowli, do lat pięciu[2].
