| Święta Zofia | |
| męczennica | |
Święta Zofia z córkami. |
|
| Data urodzenia | ok. II wiek |
| Data śmierci | ok. 137 starożytny Rzym |
| Kościół / wyznanie | katolicki, prawosławny |
| Wspomnienie | 15 maja (kat.) 17 września (praw. wg kal. jul.) 30 września (praw. wg kal. greg.) |
| Patronka | "zimnej Zośki" |
Święta Zofia, Zofia Rzymska, cs. Muczenica Sofija Rimskaja – wdowa, męczennica i święta Kościoła katolickiego oraz prawosławnego. Jest jedną z najstarszych świętych chrześcijańskich. Według pochodzących z VII i VIII wieku żywotów świętych żyła w Rzymie w II wieku, w czasach cesarza Hadriana.
Spis treści |
Święta Zofia była pobożną wdową, tak też wychowywała swoje córki, noszące imiona trzech cnót chrześcijańskich: Pistis, Elpis i Agape (Wiara, Nadzieja i Miłość). Gdy odmówiła złożenia ofiary bogini Dianie, jej nieletnie córki poddano mękom na jej oczach. Nie załamało to matki, która zachęcała je do wytrwania. Po śmierci córek (wg wielu wersji ściętych mieczem) św. Zofia, pozostawiona przy życiu (bądź ze względu na swoje męstwo, bądź dlatego, by cierpiała po stracie dzieci) zmarła z rozpaczy na ich grobie. Inna wersja jako miejsce zdarzenia podaje Mediolan.
Relikwie św. Zofii znajdują się w Rzymie, w bazylice św. Sylwestra in Capite.
W ikonografii święta przedstawiana jest najczęściej wraz z córkami.
Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 15 maja.
Cerkiew prawosławna wspomina męczennicę Zofię 17/30 września[1], tj. 30 września wg kalendarza gregoriańskiego[2].
W tym samym dniu wspomina się jej córki: Wiarę, Nadzieję i Miłość. Ich imiona są szczególnie popularne w Rosji (Wiera, Nadieżda i Lubow) i Bułgarii oraz w krajach anglosaskich (Faith, Hope i Charity). W Polsce nadawane jest głównie imię Nadzieja.
Jest patronką zjawiska klimatycznego (charakterystyczne dla środkowej Europy) zwanego "zimną Zośką".